Dokter, wat moet ik met jou?
26 januari 2010
Door: Sandra Kleefstra
‘Wie moet ik hebben?’ vraagt een onbekende, bleke jongen. ‘Huh?’ reageer ik, terwijl ik de witte jas aanstaar. ‘Vi-si-te-lo-pen,’ galmt de jongen door mijn haar, alsof ik doof ben of onnozel. ‘Wie moet ik hebben voor het visitelopen?’ De jongen ergert zich nu al aan mij. Ik besluit dat ik hem daar dan maar een reden voor moet geven.
Kom maar op, zeg ik met een opgeheven wenkbrauw. Ik doe in razendsnel tempo verslag van mijn patiënt. Deze fonkelnieuwe AGNIO begint er behoorlijk van te zweten. ‘Niet zo snel,’ zegt hij. Hij moet zich nog inlezen. ‘C-O-P-D,’ aap ik nu de spellende dokter na. ‘Emfyseem,’ leg ik uit. ‘Weet ik ook wel,’ bromt hij.
Ik vraag de dokter om een laxans. Hij vraagt onzeker wat ik altijd geef. Ik knipper met grote bambi-ogen: ‘Dokter, ik schrijf niet voor. Jíj hebt hiervoor geleerd, toch?’ Uiteindelijk bladert de jongen een recept magnesium tevoorschijn.
Een volgende patiënt is vandaag flink benauwd. ‘Even aankijken,’ zegt de dokter. ‘Dat gaat niet,’ spartel ik tegen. Omdat ik kennelijk met deze opmerking tegen het zere been van de dokter schop, houdt hij voet bij stuk. ‘Aankijken,’ zegt hij. Ik doe alsof ik deze orders noteer in mijn dossier, kijk halverwege de zin de jongen indringend aan en vraag: ‘En hóe was je naam?’ De dokter gaat toch nog maar even kijken bij de patiënt.
Door een epileptisch insult valt een patiënt plat op zijn gezicht. De dokter wordt erbij gehaald. De man blijft schokken. Dokter aanschouwt het geheel. ‘Moeten we ook iets doen?’ hint ik. ‘Ehm, ja,’ antwoordt de dokter dankbaar voor mijn voorzet. Daarna houdt hij weer zijn mond. ‘Diazepam?’ vraag ik. ‘Goed,’ knikt de dokter. De dosering kies ik uiteindelijk maar zelf. De patiënt knapt gelukkig op.
Ik weet dat alle dokters het dokter-zijn moeten leren. Zoals ik ook ooit bevend mijn eerste fraxi in een been stak. Maar in nood heb ik toch een dokter nodig die weet wat moet gebeuren. En wat is er mis met een dokter die zegt: ‘Goeiemorgen, mijn naam is Erik de Jager. Ik ben hier nieuw, zullen wij elkaar vandaag een beetje helpen?’
Wat zijn jouw ervaringen met agnio's?
10 reactie(s)
Babs 07-04-10 - 22:57
Enorm vermakelijk om te lezen en een mooie verwoording van wat ik altijd wel denk, maar nooit durf te zeggen.
En vooral mooi:
'En wat is er mis met een dokter die zegt: ‘Goeiemorgen, mijn naam is Erik de Jager. Ik ben hier nieuw, zullen wij elkaar vandaag een beetje helpen?’
Ik wacht met smart op die dag!
nachtzuster 29-03-10 - 02:56
Geweldig geforumuleerd!!!!
en idd heel herkenbaar
Edith 07-02-10 - 11:14
Ik ben het met Rommie van Dijk eens dat ik niet denk dat een reactie zoals die van Sandra Hansma voor een prettige samenwerking zorgt. Agnio's moeten niet alleen de medische kennis opdoen, maar zich vaak ook een goede houding aanleren in de hectiek van al die verschillende disciplines die op de werkvloer rondlopen. Het goede voorbeeld geven lijkt me dan een stuk constructiever dan de - in mijn beleving - nogal subassertieve reactie zoals beschreven.
En ja, beginnend artsen weten nou eenmaal niet alles maar hebben wel de verantwoordelijkheid te dragen, en dat realiseren zij zich ten volle. Dan willen ze vaak nog ergens een opleidingsplek verwerven en is het dus des te belangrijker dat de supervisor tevreden is over hun functioneren...al met al geen benijdenswaardige positie, lijkt me...De Agnio's bij ons op afdeling hebben ook wel eens wat startproblemen, maar ze werken keihard om dit te verhelpen (vaak nog tot 's avonds laat) en tot nu toe zijn er nooit grote problemen ontstaan in de samenwerking tussen artsen en verpleegkundigen.
Anthon Prabowo 03-02-10 - 03:35
In Indonesie alles verpleegkundigen doen,zoals prikellen, treadmill test, EKG maken, holter onderzoek,
N 01-02-10 - 12:10
Idd erg herkenbaar!!!! En goed aan gepakt!!
Het zelfde als klakkeloos recepten tekenen
bijv: 1 kg Drop...!!!!!!!!!