13 mei 2010
Door: Suzan Senczuk
Als een gele mummie loop ik een met rood gecodeerde patiëntenkamer op, waar twee patiënten geïsoleerd verpleegd worden. Dat is nodig, want zij hebben MRSA.
Afgezonderd van andere patiënten, want stel je voor dat er door die twee patiënten dadelijk op de hele afdeling MRSA uitbreekt. Dat moeten we natuurlijk niet hebben!
In hoeverre is dit beleid zinvol? Ik heb me ooit eens laten vertellen dat MRSA zodra je buiten komt, van je af ‘waait’. De andere patiënten, die niet buiten het ziekenhuis komen, kunnen wel de bacterie opvangen en dit ‘waait’ dan niet van hen af. Maar wat gebeurt er dan concreet?
Ok, dat patiënten met een verminderde weerstand last kunnen hebben van MRSA is mij duidelijk. Maar gaan wonden bij een MRSA-besmette patiënt minder snel dicht, of komt dat misschien ook door andere rondvliegende bacteriën in een ziekenhuis?
In de thuiszorg katheteriseerde ik niet steriel, wel zo schoon mogelijk. Statistisch gezien bleken patiënten die niet steriel gekatheteriseerd werden niet meer uwi’s te hebben dan patiënten waarbij wel steriel gewerkt werd. Dat moest de ziekenhuishygiënist eens weten.
Een isolatiepatiënt is zielig! Dat vind ik echt. De psychosociale toestand gaat zichtbaar achteruit en waarom? Omdat hij niemand ziet dan vier muren en gele mannetjes. En dan is de diagnose sociaal isolement niet ver van zijn bed.
Wat vinden jullie van het MRSA-beleid? Ben je het er mee eens of vind je het sterk overtrokken?
Elke week het laatste nieuws, de nieuwste blogs, interessante artikelen, evenementen en tips voor verpleegkundigen ontvangen? Meld je nu aan voor de gratis nieuwsbrief van Nursing of tip een collega.
De reacties van bezoekers op deze site zijn tot stand gebracht buiten de redactie van Nursing om. Dat betekent dat Nursing niet verantwoordelijk is voor de inhoud van deze reacties. Ga respectvol met elkaar om. Reacties die anderen op enige wijze hinderen, bedreigen, beledigen of discrimineren worden direct verwijderd. Lees meer op Reedbusiness.
Ieder jaar gaan er kinderen dood door acute omstandigheden, terwijl dit door eenvoudig handelen voorkomen had kunnen worden. Deze dvd geeft op een heldere wijze inzicht in basale reanimatiehandelingen bij kinderen.
nursing.nl is een uitgave van
10 reactie(s)
Kim 20-05-10 - 09:18
MRSA wordt toch in het meerendeel van de gevallen helemaal niet met AB behandeld?! MRSA is zo 'gevaarlijk', omdat het al resistent is tegen veel soorten AB.
Mensen bij wie de weerstand niet heel laag is en die geen lichamelijke gevaren lopen door het hebben van MRSA, krijgen geen AB. Die worden geisoleerd verpleegd en als ze het ziekenhuis kunnen verlaten (of als uiteindelijk blijkt uit testen dat ze geen MRSA hebben) mogen uit de isoleer.
Alleen bij mensen bij wie MRSA een gevaar voor de gezondheid oplevert, misschien wel met de dood tot gevolg, wordt AB ingezet in een poging de MRSA uit het lichaam te krijgen.
Veel mensen zijn trouwens drager van de MRSA bacterie, zonder dat zij dit zelf weten. Als je gezond bent, kun je het bij je dragen, zonder dat je er last van hebt. Pas als je lichamelijke conditie achteruit gaat en je hebt bv wonden, kun je last krijgen van de MRSA bacterie.
Het is niet prettig voor mensen om in de isoleer te liggen. Maar het is nog minder prettig als veel mensen met MRSA rondlopen en daar onnodig ziek van worden of aan overlijden.
Wilma 18-05-10 - 19:45
Beetje late reactie, maar kon het toch niet laten.
MRSA is alleen met isolatie in toom te houden, maar dan moet het wel strikt gebeuren.
Je zou maar een eenvoudige kijkoperatie aan je knie moeten ondergaan en vervolgens met een bacterie in je knie het ziekenhuis verlaten, dan is het nog maar de vraag of je je been kunt behouden na een MRSA besmetting.
Als je met "gele pakken" kunt voorkomen dat het beestje van de ene patiënt naar de ander wandelt, dan vindt ik het dat erg prettig.
Ook patiënten in isolatie kun je extra aandacht geven, en niet het gevoel geven dat ze lastig zijn.
Je moet goed kunnen uitleggen dat het in hun eigen belang is, zodat ze nog met de juiste AB behandeld kunnen worden.
Ik zou toch eens een goede klinische les aanvragen bij de hygiënist als ik jou was.
Suzanne 18-05-10 - 14:03
Welke harde leerweg hebben deze "plegen"gehad dat ze mensen in die in de isolatie liggen NIET zielig vinden???
In hun ziekenhuizen zou ik dus niet willen liggen!!!
Suzan, ik ben het helemaal met je eens! En tuurlijk ga je wel eens extra de isoleer in voor een praatje, maar bij ons is die tijd er vaak ook gewoon niet, aangezien je nog 30 andere patienten hebt! Je doet ook je plicht wel door je te kleden voor isolatie(gebruik van je hersenen ;)), maar het blijft een erg nare ervaring voor de patient!!!
Bram 18-05-10 - 07:07
je mantiendrai betekent: 'ik zal handhaven', Suzan lijkt zich niet afzijdig te houden van het beleid. (immers: een geel pak) Zij stelt DAARNAAST vragen bij het effect dat geïsoleerd verplegeden heeft op de psychosociale toestand van een patient. Dat lijkt me heel terecht. Of het van je 'afwaait' lijkt me een kwestie van EBP, dat kan opgezocht worden (of had opgezocht kunnen worden). Suzen schrijft een blog over de leefwereld van verpleegkundigen én patiënten. Hulde.
Ineke 15-05-10 - 18:36
"Omdat hij niemand ziet dan vier muren en gele mannetjes. En dan is de diagnose sociaal isolement niet ver van zijn bed"
Dat isolement komt pas, als de verpleegkundigen de patient onvoldoende aandacht geeft door niet ín , maar voorbij de MRSA-isolatiekamer te lopen. Ik heb buiten trouwens nog nooit een S. aureus - huidbacterie!! - voorbij zien waaien...
Verdiep je alsjeblieft in de literatuur. Of ga voor een goed gesprek langs bij de hygienist. Vinden ze leuk!