Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Patiënt kiest voor de hand liggende zorgverlener

Patiënten waarderen keuzemogelijkheden, maar het merendeel gaat naar de voor de hand liggende zorgaanbieder.
Patiënt kiest voor de hand liggende zorgverlener
Foto: Robert Van Den Berge (ANP)

Het idee van de patiënt als kiezende consument sluit niet helemaal aan bij de werkelijkheid van de zorg, zo blijkt uit onderzoek bij het NIVEL waarop Aafke Victoor onlangs promoveerde aan Tilburg University.

Dichtstbijzijnde ziekenhuis

In het Nederlandse zorgstelsel waarin gereguleerde marktwerking tussen zorgaanbieders de zorgkosten moet beheersen en de kwaliteit, efficiëntie en toegankelijkheid van de zorg moet verbeteren en waarborgen, is de mogelijkheid te kiezen tussen zorgaanbieders zowel een doel op zich als een middel om marktwerking tussen zorgaanbieders te stimuleren. Maar in plaats van actief een zorgaanbieder te kiezen, gaat de meerderheid van de patiënten naar de voor de hand liggende zorgaanbieder, bijvoorbeeld het dichtstbijzijnde ziekenhuis of de fysiotherapeut om de hoek.

Tevreden met de doorverwijzende arts

'Over het algemeen zijn patiënten namelijk helemaal niet bezig met de keuze van een zorgaanbieder', verklaart Aafke Victoor. 'Daar is ook geen reden voor, omdat ze loyaal zijn en tevreden met de arts die ze verwijst of de voor de hand liggende zorgaanbieder. Anderen hebben niet eens de mogelijkheid om een actieve keuze te maken, voornamelijk omdat er voor hen geen duidelijk keuzemoment is tijdens hun zorgtraject.' Een aantal barrières voor keuzes door patiënten zal verdwijnen door de maatregelen die deze keuzes mogelijk moeten maken en stimuleren zoals publicatie van keuze-informatie. Maar de meeste barrières zijn inherent aan de zorgsector', betoogt Victoor. 'De keuze voor een ziekenhuis moet bijvoorbeeld al gemaakt worden op het moment van verwijzen, terwijl de diagnose dan nog niet bekend is. Het lijkt er dus op dat, hoewel het kiezen past in vrije markten waar autonome mensen zelfstandig kiezen tussen specifieke, afgebakende producten, dit niet past in de zorg. Een andere logica, namelijk de logica van het zorgen, beschrijft de zorg beter.'

Betere ervaringen

Dit betekent echter niet dat niemand kiest of kan kiezen, of dat patiënten de mogelijkheid van een keuze niet waarderen. Een kleine groep patiënten maakt wel degelijk keuzes. Daarnaast blijkt het bestaan van keuzemogelijkheden samen te hangen met betere ervaringen van patiënten. Al kiezen de meeste patiënten niet actief voor de zorgaanbieder met de hoogste kwaliteit, ze waarderen het kennelijk toch om vrij te kunnen kiezen voor 'hun' zorgaanbieder, wat overeenkomt met keuzemogelijkheden voor patiënten als doel op zich.

Rhijja Jansen

Gerelateerde tags

3 reacties

  • Johanna de Glopper

    Jaren geleden liet mijn huisarts mijzelf een dermatoloog kiezen. Wat een uitzoekerij naar wachttijden voor eerste consult! Daar komt tegenwoordig nog het uitzoeken of je wel ergens naar toe mag van je verzekering bij. Ga er maar aan staan.

  • zuster Pien

    Bovenstaande weten veel patienten niet en houden daar ook geen rekening mee.
    Het in de buurt zijn van een instelling geeft veel praktische voordelen, vooral bereikbaarheid. Zeker voor de oudere patient en partner ivm met vaak bezoeken poli en bezoektijden.
    Als je huisarts zegt ga maar naar het/ dit ziekenhuis, waarom zou je dan twijffelen aan zijn/haar advies?
    Hoe zoek je een goed alternatief? Op de computer; in hoeveel tijd en op welke pagina, is die info goed, waarop moet jij in jou specifiekesituatie beoordelen? Zomaar wat vragen....En kan die oudere patient goed met de computer overweg. En als het aan éen van de kinderen wordt gevraagd, heeft die dan de zelfde wensen als de patient?
    Je voelt je in een afhankelijke situatie

  • A. Delissen

    Zal ik u even uit uw droom helpen? 
    Het is helemaal niet zo dat de client/ patient op voorliggende hand kiest! 
    De transfer/liaisonverpleegkundigen van ziekenhuizen worden betaald door 'sponsorgelden' van grote thuiszorgorganisaties (soms weten het zelf niet eens!) de opdracht is dan om de partijen die gelden of diensten toeschieten die te noemen bij ontslag van patient/client. Met 'andere partijen doen zij geen zaken!'.
    Huisartsen die in nieuwe praktijken zitten bij partijen schuiven elkaar patienten toe. Dit is keiharde realiteit!
    De client waarom het draait wordt dom gehouden en uit angst neemt deze dan aan, goed geholpen te worden en zegt dan niets en gaat akkoord omdat zij zeggen dat die partij goed is! Angst weerhoudt de zorgontvanger om te reageren en hier wordt dus behoorlijk misbruik van gemaakt! Keiharde broodnijd!   

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden