Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

4 vooroordelen over mannelijke verpleegkundigen

Vrouwelijke verpleegkundigen zien ze maar al te graag op hun afdeling: mannelijke collega’s. Ze zijn (meestal) fysiek sterker, zijn een goede aanvulling op de vrouwelijke psyche en doen de sfeer op een afdeling goed. Toch kiezen er nog steeds relatief weinig mannen voor het beroep van verpleegkundige. Wellicht omdat ze met allerlei vooroordelen te maken krijgen…Nursing rekent met vier hardnekkige af.
4 vooroordelen over mannelijke verpleegkundigen

Vooroordeel 1: Verpleegkunde is een vrouwenberoep
Op de eerste verpleegkundeschool in India (250 voor Christus) werden alleen mannen toegelaten. Alleen zij zouden ‘puur’ genoeg zijn voor dit beroep. En gedurende de epidemie van zwarte pest rond 1300 heeft een groep mannen het eerste ziekenhuis opgericht. Pas na 1900 werd verpleegkunde in Nederland een echte vrouwenroeping: de zorgzame, beschaafde barmhartige vrouw die voor haar naaste zorgde. Dit veranderde weer in de jaren vijftig omdat de verpleegkunde functioneler werd met een focus op verpleegtechniek. De afstand tot patiënten werd groter: zowel mentaal als fysiek. Ineens groeide het aantal mannen in de verpleging omdat ze zich aangetrokken voelden tot de techniek van het verplegen. Daarom werd het begrip verpleegster in 1966 vervangen door verpleegkundige. Bovenstaande ontwikkelingen illustreren hoezeer het imago rond het beroep verpleegkundige onderhevig is geweest en nog steeds is aan culturele, maatschappelijke, technische en sociale ontwikkelingen. Zo zijn er in Amerika momenteel veel brandweer- en politiemannen die een tweede carrière in verpleegkunde kiezen. En zo raar is dat niet. In zekere zin zijn ook zij verzorgenden.  Het gaat erom of een persoon geschikt is als verpleegkundige, niet het geslacht.

Ook in de psychiatrie werkten (en nog steeds) juist opvallend veel mannen. Dat blijkt uit onderzoek van verpleegkundige en filosoof Cecile aan de Stegge, die promoveerde op een historische studie naar de psychiatrische verpleegkunde. Vroeger werden vrouwen zelfs een beetje gediscrimineerd. ‘Het waren de verpleegsters die op straat stonden zodra ze gingen trouwen. Hun mannelijke collega's werden als ze trouwden als kostwinner betaald, stichtten een gezin en mochten op het terrein van de inrichting wonen.’ Het waren dan ook de mannen die na 1950 een nieuwe impuls gaven aan het vak van psychiatrisch verpleegkundige. In psychiatrische inrichtingen was al snel de helft van de gediplomeerde verpleegkundige formatie van het mannelijk geslacht. Bovendien droegen ze veel bij aan de emancipatie van de beroepsgroep, maar kregen ze volgens Aan de Stegge stank voor dank. ‘Vooral mannelijke verplegers hebben zich sterk gemaakt om vakbonden op te richten en een goede pensioenregeling voor elkaar te boksen. Mede door hen zijn de arbeidsvoorwaarden voor de verpleging veel beter geworden.’

Vooroordeel 2: Mannen zijn emotioneel niet geschikt als verpleegkundige
Mannen die kiezen voor verpleegkunde voelen zich vaak aangetrokken tot de wetenschappelijke en methodische benaderingswijze van verpleegkunde. Maar bovenal tot de interactie met mensen die erbij komt kijken. Er zijn genoeg verzorgende of sociale beroepen waarin mannen wel evenredig vertegenwoordigd zijn, en waar geen vraagtekens wordt gezet bij het mannelijk inlevingsvermogen. Denk aan leraren, psychologen, sociale werkers, artsen. Waarom zou het bij mannelijke verpleegkundige dan wel aan empatisch vermogen ontbreken?

Vooroordeel 3: Mannelijke verpleegkundigen zijn ‘wannabe’ artsen
Dit is een naar vooroordeel waar mannelijke verpleegkundigen soms tegen aanlopen. Net als vrouwen, kiezen mannen voor het beroep verpleegkundige. En met de vooroordelen waar ze soms mee te maken krijgen, is dit ook nog niet altijd een makkelijke keuze. Een mannelijke verpleegkundige vertelt op NursingLink dat het soms wel voordelen heeft in de omgang met mannelijke artsen: ‘Artsen behandelen mannelijke verpleegkundigen vaak net iets anders dan mijn vrouwelijke collega’s. Hoe sommige artsen tegen vrouwelijke collega’s praten, dat zouden ze nooit tegen een man doen.’

Vooroordeel 4: Mannelijke verpleegkundigen zijn homoseksueel
Moeten we hier nog serieus op ingaan? Er bestaat geen wetenschappelijk onderzoek dat heeft aangetoond dat er een bovengemiddeld percentage van mannelijke verpleegkundigen homo is. En nogmaals, het gaat erom of de persoon geschikt is als verpleegkundige. Geslacht en seksuele voorkeur hebben hier niets mee te maken. Er zijn vast mannelijke verpleegkundigen werkzaam die op mannen vallen. Net als dat sommige vrachtwagenchauffeurs homoseksueel zijn.

Door: Rachel van de Pol
Bronnen: Nursing Link / Wikipedia / Psy


Meer Nursing


Nieuw congres! Nursing Experience
Tijdens de NursingExperience ben je in één dag op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen en thema’s binnen de zorg. Een totaal nieuwe zorgervaring voor verpleegkundige professionals die meer uit het vak willen halen! Meer info & aanmelden.



Richtlijnen en protocollen
Op deze pagina proberen we de laatste richtlijnen voor je bij te houden. Heb je een tip? Mail marloes.oelen@reedbusiness.nl
Ga naar de pagina verpleegkundige richtlijnen en protocollen



Nursing experts
Collega's die weten waar ze het over hebben, die de diepte ingaan. Paul, Annelies en Henri zijn ieder op hun eigen vakgebied experts. Iedere zes weken plaatsen zij een nieuwe vakinhoudelijke blog over hun werk. Zo blijf je bij!
Ga naar de Nursing Experts


Redactie Nursing.nl

5 reacties

  • no-profile-image

    Studenten Graafschapcollege

    Wij zijn het deels met de tekst eens, want het komt wel vaker voor dat mensen niet gewassen willen worden door een man. Wij zijn van mening dat dit vaker in de ouderenzorg voorkomt dan bij andere instellingen zoals bijvoorbeeld psychiatrie, daar vinden mannen het misschien juist gemakkelijker om met een man te praten.
    Uit eigen ervaring vinden we dat het prettiger samenwerken is met een man.

    Sanne Klein Hesselink, Renske Naafs en Esther Huitink

  • no-profile-image

    Nuéva

    Ik vind het een rare gewaarwording dat mensen denken dat mannelijke verpleegkundigen homoseksueel zijn. Als je kijkt naar het ambulance personeel zie je ook veel mannelijke broeders, deze mannen worden vaak als ‘’stoere mannen” gezien, maar dit zijn ook verpleegkundigen en zijn dit dan geen homo’s? Nee, de tijd van tegenwoordig is een mengeling van mannelijk en vrouwelijk geslacht en over een tijd zou het raar zijn als er alleen maar vrouwelijk verpleegkundigen werkzaam zijn als we in de toekomst kijken.

  • no-profile-image

    Erwin de Bruijn

    Mijn oog viel op de zin die volgens mij alles zegt: Het gaat erom of een persoon geschikt is als verpleegkundige, niet het geslacht.

  • no-profile-image

    Jos Kaldenhoven

    Er bestaan ook bij clienten nog veel vooroordelen. En als ik met een klein beetje autoriteit in mijn stem naar organisaties, centrales, apotheek of huisartsen bel, word ik vaak heel collegiaal geholpen en komt men er later pas achter dat ik geen arts ben (terwijl ik dat wel meld als ik zeg met wie ze spreken). En de meeste 'broeders' spreken de vooroordelen hierboven behoorlijk tegen!

  • no-profile-image

    Arne Rijkeboer

    Leuk stuk! Maar bovenal is het ook als man een prachtberoep!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden