Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Suïcidepoging: wel of niet de huisarts inlichten?

Een depressieve cliënt in de thuiszorg doet een suïcidepoging. Mag je tegen zijn zin de huisarts inlichten?
Suïcidepoging: wel of niet de huisarts inlichten?

De casus
Ik ga op bezoek bij Piet (71 jaar) en zijn schoondochter Mirjam. Na het overlijden van zijn vrouw werd Piet steeds depressiever. Mirjam hoopt dat ik als zelfstandig verpleegkundige begeleiding aan huis kan geven. Twee uur voor het kennismakingsgesprek belt Mirjam. Ze heeft Piet gevonden in zijn huis, op de grond zittend in de keuken, met een grauwe gelaatskleur, en met alle vier de gaspitten opengedraaid. Piet wil niet dat de huisarts wordt gebeld, hij wil er geen ruchtbaarheid aan geven. Ik vind de situatie vrij ernstig. Moet ik de huisarts wel of niet bellen?

Wat vind jij?
Onze vraag is: wat vind jij? Geef je mening in het reactieveld onderaan dit bericht of mail je antwoord (in maximaal 150 woorden) naar marloes.oelen@reedbusiness.nl o.v.v. 'vraag van de maand'. Vermeld hierbij je naam en functie. De redactie zal een selectie maken die wordt doorgeplaatst in het magazine Nursing.

Wil je een ethisch dilemma, lastige casus of praktische vraag voorleggen aan collega’s, mail ook die naar bovenstaand mailadres.

Redactie Nursing.nl

Gerelateerde tags

14 reacties

  • no-profile-image

    Jenneke

    Ik zou de casus eerst zonder naam, toenaam en opvallende details met de huisarts bespreken en vragen wat zijn/haar visie is. Kan en wil de huisarts hier iets mee dan kun je alsnog de identiteit van je cliënt prijsgeven. Mogelijk adviseert de huisarts een andere instantie, of andere aanpak.

  • no-profile-image

    D.A. Becker

    Wel melden.

    Los van wat de wet zegt, doet de situatie mij niet vermoeden dat dit een weldoordachte beslissing rond het levenseinde is en bij (geestelijk) leiden zou ik het raadzaam vinden om een specialist te laten raadplegen voor ik met een gerust hart de hulpvrager zou laten sterven.

    Ik ben trouwens benieuwd wat er uit een rechtszaak zou komen tussen een familie die een verpleegkundige aanklaagt wegens nalatigheid en een verpleegkundige die achter de geheimhoudingsplicht schuilt, in deze casus.

  • no-profile-image

    Leonie

    Deze meneer is duidelijk depressief n.a.v. verlies van zijn vrouw. Ik zou zeker huisarts inlichten, dhr is gevaar voor zichzelf en omgeving( gaspitten aan ) huisarts kan dan de crisisdienst inlichten waarbij een psychiater beoordeeld of dhr al dan niet geholpen moet worden. Volgens mij ben je zeker verplicht er melding van te maken als client en anderen in "levens"gevaar zijn. Wat als hij iets doet en jij niets gedaan hebt??

  • no-profile-image

    judith ( 4e jrs ll verpleegkunde)

    Het is een ethisch dilemma. Omdat de client depressief is denk je dat hij geestelijk niet zelf deze keus kan maken. Het lullige is dat wij geheimhoudingsplicht hebben en zijn wensen en keuzes moeten respecteren. Als hij geen formulier heeft ondertekend niet in staat te zijn voor zichzelf te zorgen enz. Dan pas mogen wij de huisarts of andere disciplines zonder zijn toestemming inlichten.

  • no-profile-image

    Filip De Schepper

    Van het moment dat iemand suicide wil plegen is die persoon volgens mij geestelijk ziek. Het is dan je plicht externe hulp voor hem in te schakelen.

  • no-profile-image

    Miranda(1ste jrs leerling niv 4 )

    Je heb geheimhoudingsplicht ook volgens de wet van de privacy.Mits het gevaar levert voor de gezondheid van de client ben je verplicht om er melding van te maken.
    Maar als deze client wilsbekwaam is wie zijn wij dan eigenlijk om te besluiten dat we er toch melding van maken. Deze client kan en wil mischien wel niet meer verder leven zonder zijn geliefde. hij wil misschien wel niet dat er melding van gemaakt wordt omdat hij al die rompslomp niet wil van psychologen en misschien wel een opname in een verpleeghuis.Moet je voorstellen dat die beslissingen gewoon voor jou gemaakt worden terwijl je dat helemaal niet wil.
    Heb je als mens niet het recht om dit zelf te beslissen. En dan besluit jij maar even, ik ga het toch lekker vertellen (Bot gezegd natuurlijk)
    Begrijp me niet verkeerd ook ik zou er melding van maken omdat ik een belofte gemaakt heb, ik ben het verplicht. Maar het is wel een leuk discussie punt en iets om over na te denken en niet zomaar alles voor lief te nemen.

  • no-profile-image

    Esther

    Ja, ik zou de huisarts bellen.
    Volgens mij ben ik dit verplicht als beroepsbeoefenaar (wet BIG) en zelfs als burger.

  • no-profile-image

    saadia

    Ik zou het direct melden .Dhr is geeestelijke ziek geworden na het overleden van zijn vrouw .om het dram a te verwerken heeft dhr hulp nodig van zijn naasten en profsionele hulp.ik vind als iemand lichamelijk wat mankeert word alles aangedaan om hem beter te maken ,geestelijke ziek zijn wordt onderschat en niet serieus genomen .Geestelijk ziek zijn is een zeer zware ziekte ,patienten hebben hele veel pijn en lijd .

  • no-profile-image

    Heleen

    Natuurlijk wel.

  • no-profile-image

    emmeke

    Stel: Je vindt de patiënt met een gebroken been omdat hij van een stoel is gevallen...... of zoiets. Hij wil niet dat je de huisarts belt want hij wil er geen ruchtbaarheid aan geven dat hij op een stoel is gaan staan. "Been geneest wel", zegt de patient.
    Dan bel je de huisarts en zorgt dat het been de goede medische zorg krijgt. Diagnose: foto. Behandeling: gips of operatie. Toch???
    In bovenstaande casus is 'het gebroken been', de gebroken geest van de patiënt. Met een goede diagnose en een goede behandeling kan hij genezen en nog een hele tijd van een gelukkig leven genieten. Ik zeg: Huisarts bellen en zorgen dat deze meneer goede medische/psychise hulp krijgt. Dat ben je als hulpverlener verplicht. In mijn ogen geen discussie mogelijk in dit geval.

  • no-profile-image

    Jeroen Chevallier

    Volgens mij moet je dit zelfs melden, de client is een gevaar voor zichzelf / omgeving. Of hij uiteindelijk hulp accepteert is een tweede. Maar melden aan de huisarts en wellicht hulp geven bij de rouwverwerking kan een aanzet zijn.

  • no-profile-image

    Patrick

    Zelf ben ik verpleegkundige in opleiding (HBO-v). Uiteraard heb je als verpleegkundige een zwijgplicht, maar hoever ga je? In het voorbeeld had de patiënt het gas open gezet. Daarmee vind ik dat je ECHT hulp moet zoeken. De patiënt is niet alleen suïcidaal, maar ook een groot gevaar voor anderen. Denk aan bijvoorbeeld explosiegevaar!

  • no-profile-image

    Karin Schook

    Ik adviseer je om het wel te doen, zeker als professionele hulpverlener. Als privépersoon zou je wel aan zijn wens gehoor kunnen geven! Heeft te maken met aansprakelijkheid.

  • no-profile-image

    Janneke

    Ik ben geen verpleegkundige, maar zou de/een huisarts opbellen en vragen om raad. Je moet als verpleegkundige hier niet alleen mee blijven zitten: het gaat wel om het leven van een mens. Als je zoiets te weten komt, maakt dat je haast medeplichtig als je niks doet.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden