Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

‘Kabinetsplannen hebben forse impact op verpleegkundigen’

Brengt de rijksbegroting voor 2014 goed of slecht nieuws voor verpleegkundigen? En hoe zit het met baangarantie? We vragen het aan Francis Bolle, lobbyist van V&VN.
‘Kabinetsplannen hebben forse impact op verpleegkundigen’
Foto: V&VN

1. De rijksbegroting voor 2014: goed of slecht nieuws voor verpleegkundigen?

‘In de troonrede sprak de koning al over de omslag van klassieke verzorgingsstaat naar participerende samenleving.  Want het ministerie van VWS heeft grote plannen met Nederlandse gezondheidszorg. De meeste hiervan zijn al bekend en zijn gevolg van akkoorden die eerder dit jaar zijn gemaakt met veldpartijen, zoals de hervorming van de langdurige zorg en hoofdlijnakkoorden in de curatieve zorg. Het is mooi dat het ministerie deze zaken aanpakt in samenspraak met de veldpartijen, maar het blijft natuurlijk ook gewoon een verkapte bezuiniging. De impact van al deze grote plannen is fors voor verpleegkundigen en verzorgenden. Zij zullen veel vaker werken op het kruisvlak van informele en professionele zorg. Dat vraagt om andere competenties van de verpleegkundigen en verzorgenden, het is een heel andere manier van werken. In de begroting van 2014 mis ik investeringen op het gebied van scholing en opleiding voor deze grote transities.’

2. Wat betekenen de plannen voor de baangarantie van verpleegkundigen?

‘Er ontstaat steeds meer onzekerheid over baangarantie. Dat heeft met financiële middelen te maken, maar ook met onduidelijkheid wat betreft beleid. Ziekenhuizen moeten slimmer organiseren. Complexe zorg concentreert zich steeds meer in specialistische centra. Als verpleegkundige moet je meebewegen met de veranderingen. Je ziet dat de werkplek van een verpleegkundige steeds meer gaat verschuiven. Ik kan me goed voorstellen dat er over enkele jaren verpleegkundigen zijn die zowel intramuraal als extramuraal werken. Belangrijk advies:  volg je baan, volg de inhoud van je werk en denk ook na over omscholen. Opvallend punt in de begroting vind ik dat er – in tegenstelling tot voorgaande jaren – weinig wordt geïnvesteerd in de instroom van nieuwe medewerkers en het imago van de zorg. Dat kan te maken hebben met het stijgende aantal studenten aan de hbo-v. Wat V&VN betreft wordt er nu nog meer accent gelegd op het behoud van de verpleegkundigen en verzorgenden. Dat is ook belangrijk met het oog op de transities: hoe zorg je dat de medewerkers die er nu al zijn behouden blijven voor de zorg.’

3. Wat vind jij positieve punten uit de rijksbegroting?

‘Al jaren trekken verpleegkundigen en verzorgenden aan de bel over verspilling in de zorg. Het is heel frustrerend als er collega’s worden ontslagen terwijl er gelijktijdig ontzettend veel geld verdwijnt door de verspilling van medicatie. Ik vind dat het ministerie van VWS deze verspilling nu heel voortvarend gaat aanpakken, samen met de mensen uit de praktijk. Ook komt er meer aandacht voor ICT en e-health, ook een belangrijk aandachtpunt. En het is goed dat er aandacht blijft voor regelarme zorg. We moeten veel selectiever gaan kijken: welke indicatoren zijn noodzakelijk voor verantwoording van zorg en welke administratieve taken zijn daarbij nodig. Daar is veel winst te behalen.

4. Hoe zit het nu met de knip tussen verpleging en verzorging?

‘Daar geeft de begroting nog steeds geen antwoord op. Er staat dat een deel van de persoonlijke verzorging naar de gemeente gaat. En ergens achterin staat dat nog niet bekend is waar de knip komt te liggen. Daar moet nog een besluit over genomen worden. Het heeft ook te maken met de definiëring van taken: wat valt er onder verzorging? En wat valt er onder verpleging. Dat is lastig om goed af te bakenen en dat doen de veldpartijen nu samen met de staatssecretaris. Ik verwacht dat er voor oktober wel meer bekend wordt.’

Marloes Oelen

5 reacties

  • PD Doedens

    Vervolg 3
    Natuurlijk ligt hier ook een taak bij de burger. Deze moet bereid zijn om andere, grotere samenlevingsvormen dan het gezin als optie te zien voor een acceptabele sociale structuur. Een structuur waarin zijn gezin een plaats heeft maar niet meer de centrale spil is.

    Dit vergt voor velen een behoorlijke deprogrammering van opvattingen waarvan we lang dachten dat die zo vast staan als een huis. Hierbij heeft de burger hulp nodig. Psychologische begeleiding voor het soepel laten verlopen van de transitie van onze huidige geïndividualiseerde maatschappij naar een maatschappij waarin participatie op veel eenvoudigere en natuurlijke realiseerbaar is.

  • PD Doedens

    vervolg 2

    Als de overheid wil dat we een participatiemaatschappij creëren, dan moet de overheid op zijn minst de restricties weghalen die er voor zorgen dat de meeste gezinnen nauwelijks kunnen rondkomen. Of, dan moet er minstens een flinke pot komen voor de burger om tijd vrij te maken voor het uitvoeren van die participatie, vooral wat betreft mantelzorg voor familie of voor buren of kennissen.

    Maar zoals aangegeven, beter zou zijn als de overheid samenlevingsvormen groter dan het gezin gaat ondersteunen door de fiscale wetgeving op een breed terrein hier op aan te passen, als wel ondersteunend beleid gaat ontwikkelingen voor het bouwen van onroerend goed gericht op participatie: groepswoningen, samenwonen projecten - inclusief voorzieningen voor zorgvragers -, etc., waarin participatie veel makkelijker en op een natuurlijke manier tot stand komt.

    Echter, een burger die minder geïsoleerd is, die met veel meer sociale contacten leeft, is doorgaans ook een burger die mondiger wordt, krachtiger, met een gezondere eigen mening en de vraag is of de overheid, het machtscentrum, daar echt geïnteresseerd in is.

  • PD Doedens

    vervolg:

    De overheid wil nu aan de ene kant dus dat we zo individualistische mogelijk blijven, want aan omvorming van de belastingen voor het ontlasten of beter nog ondersteunen van grotere samenlevingsvormen, als wel het op grote schaal bouwen van groepsvoorzieningen en samenwonen projecten wordt absoluut geen aandacht besteed.
    Aan de andere kant wil de regering dat het Nederlandse volk een participatiemaatschappij creëert, dus dat we veel meer samen gaan doen en vooral ook de zorg voor elkaar gaan oppakken.
    Maar als je als klein gezin, met je kinderen en je twee banen en je auto, je eigen wasmachine, etc etc en je, toch wel vaak wurgende, belastingen en uitgaven etc. etc. helemaal verder geen steun krijgt om te overleven, niet van de overheid en ook niet van je buren, omdat die in dezelfde dwangbuis zitten, dan is onderlinge participatie, vooral ook op het gebied van zorg voor zorgvragers, een haast onmogelijk opgave.

    De overheid kan niet van de burger willen dat hij tegelijkertijd zowel links als rechtsaf gaat

  • PD Doedens

    De overheid verlangt een spagaat van de burger

    Onder het mom van meer vrijheid streeft de overheid al vele decennia naar meer individualisering van de burger. Het gezin wordt hierin neergezet als de vaste hoeksteen van de samenleving, de basis van waaruit het individu moet opereren. Als zodanig moet elk gezin zien te overleven in deze wereld.
    De belastingen en de manier waarop de huizen gebouwd zijn - om een paar structuren te noemen - zijn gericht of op gezinnen of op individuen, grotere samenlevingsvormen worden weinig tot niet geaccepteerd of ondersteund in de belastingtechnische- en bouwtechnische overheidsvisies en regelgeving.

    Respect voor het individu is goed, maar tegelijk sterke beperkingen opleggen aan natuurlijke andere vormen van samenleven dan alleen het individu of het gezin riekt meer naar een verdeel en heers techniek opgelegd door de overheid onder het mom van het geven van dit respect.

  • T. van Bun

    Hebben verpleegkundigen en verzorgenden ook niet de verantwoordelijkheid om op te komen voor het RECHT op zorg van (toekomstige) zorgbehoevenden, ongeacht sociaaleconomische status, politieke overtuiging, leeftijd, geslacht, geloof, seksuele geaardheid e.a.? Bij overheveling van de persoonlijke (lijfelijke) verzorging naar de Wmo vervalt dit recht en zijn zorgbehoevenden overgeleverd aan de inzet van de gemeente, met alle gevolgen van dien. Dit moeten we in een beschaafd en solidair Nederland toch niet willen? Kijk op de petitie: www.wiewastustraks.petities.nl en neem als professional uw verantwoordelijkheid!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden