Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Hoe breng je pijn in kaart en hoe meet je pijn?

Pijnbestrijding, we kunnen er niet genoeg aandacht voor hebben. Een betere pijnbehandeling valt of staat met kennis en kunde. Speciaal in het kader van de Week van de Pijn brengt pijndeskundige Marion Giesberts je op de hoogte van de belangrijkste must-knows. Deel 2: pijn meten.
Week van de Pijn 2.jpg

Deel 1: over het ontstaan van pijn en de verschillende soorten pijn>>>
Deel 3: hoe behandel je de pijn?>>>

Pijnscores afnemen

Natuurlijk is iedere verpleegkundige bekend met het afnemen van pijnscores. Bij acute, kortdurende pijn waarvan de oorzaak duidelijk is, die goed reageert op behandeling en waarbij herstel mogelijk is, is het afnemen van alleen een pijnscore vaak voldoende. Als er sprake is van complicaties, een uitgebreide behandeling of chronische pijn is meer en andere informatie nodig. Allereerst is het belangrijk te weten wanneer te starten met een uitgebreidere pijnanamnese. Als je weet dat de kans groot is dat een patiënt pijn heeft, start hier dan meteen bij de intake mee. Een voorbeeld zijn patiënten met kanker, daarvan is bekend dat 30-40 procent al in een vroeg stadium pijn heeft. Ook van patiënten met aids heeft 40-70 procent pijn, die veroorzaakt kan zijn door zowel de aandoening, als door de behandeling of bijkomende klachten door verminderde weerstand (gordelroos bijvoorbeeld). Patiënten met diabetes ontwikkelen vaak na een jaar of tien klachten van neuropathie en neuropathische pijn, blijkt uit onderzoek.

Vraag door naar de pijn

Vraag bij al deze patiënten proactief naar pijn. Zoals bekend zwijgen veel mensen over pijn, omdat ze denken dat het erbij hoort of zorgverleners niet lastig willen vallen. Is de pijn nog acceptabel, geef dan goede voorlichting over het belang van goede pijnstilling, de mogelijkheden die er zijn en wat het doel van de behandeling is. En spreek af dat de patiënt een toename van pijn onmiddellijk meldt. Hoe vaak je naar de pijn vraagt, hangt af van de aandoening. Bij een acuut probleem vaker en sneller, bij een chronisch probleem minder vaak, daarbij ligt het accent meer op kwaliteit van leven. Moeilijker wordt het als de patiënt zelf niet meer kan vertellen dat hij pijn heeft, bijvoorbeeld bij dementie. Uit onderzoek blijkt dat dementerenden met kanker geen of veel minder pijnmedicatie krijgen, dan mensen met kanker die geen dementie hebben. Voor patiënten die moeilijk communiceren zijn verschillende pijnmeetinstrumenten beschikbaar. Bijvoorbeeld de PACSLAC-D of de REPOS 9. Verder is het mogelijk om in nauw overleg met de arts voorzichtig te starten met pijnmedicatie, en te kijken of het gedrag van deze patiënten verandert (minder onrust, andere mimiek).

Pijn en verpleegkundigen

Verpleegkundigen voelen zich vaak erg betrokken, maar soms ook machteloos bij patiënten met ernstige pijnproblematiek. Daarom is het belangrijk dat verpleegkundigen meer kennis en kunde verwerven op dit gebied. Met deze kennis kun je je als groep verenigen binnen je instelling, regionaal of zelfs landelijk, om zo op verschillende niveaus te werken aan betere zorg voor patiënten met pijn. Voor advies kun je terecht bij de pijnconsulenten van de eigen instelling of via V&VN Pijnverpleegkundigen.

Chronische pijn: onbegrepen en vaak onzichtbaar
26 september tot en met 1 oktober 2016 is het de Week van de Pijn. Tijdens deze week wordt chronische pijn bij een breed publiek onder de aandacht gebracht. Meer informatie: www.deweekvandepijn.nl

Marion Giesberts

Gerelateerde tags

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden