Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Pijnlijke geheugentest

‘Dat weet ik niet meer!’ riep onze patiënte geïrriteerd toen de praktijkverpleegkundige een geheugentest bij mevrouw uitvoerde.

Het gaat om de MMSE, een geheugentest waarbij volgens bepaalde vragen en opdrachten duidelijk wordt in welke mate van verwardheid iemand verkeert.
Natuurlijk mogen wij als (leerling)verpleegkundigen niet de medische diagnose 'dementie' stellen, maar wel onderzoeken hoe iemand cognitief functioneert.

Ik heb mijn begeleidster nu al een aantal keer vergezeld toen ze zo’n test afnam. Ik kan je vertellen, het is heel confronterend. Tijdens de test stel je de patiënt vragen en geef je opdrachten. Sommetjes moeten berekend worden en bij een steeds terugkerende vraag mag je niet helpen.

Een vraag die bijvoorbeeld al eerder is gesteld, wordt later in de test nog eens gesteld. Daarbij mag je niet ingaan op tussentijdse vragen van de patiënt die niet relevant zijn. Dit alles omwille van een zo betrouwbaar mogelijke uitslag.

Sommige patiënten raken echt in paniek als ze een antwoord niet weten, of ze roepen dat het te moeilijk is. Ik stel me voor hoe dat zal gaan als ik in de toekomst de MMSE ga afnemen. Ik zie mezelf al zitten.
‘Weet u nog welke voorwerpen ik zojuist opnoemde?’
Patiënt lichtelijk in paniek: ‘Nee, dat weet ik niet meer! Is dat erg?’
Ik, stoïcijns: ‘We gaan door met de test.’
Dat kán je toch eigenlijk niet maken. Ik weet: het is maar voor even. Toch zal ik me daar niet echt prettig bij voelen, denk ik.

Achteraf krijgt de patiënt ook niet meteen de uitslag, want die moet berekend worden. Je laat dus in principe mensen gaan met een gevoel van onwetendheid. En dat is toch niet echt de bedoeling van ons beroep dacht ik zo.

Maar ja, misschien valt het straks wel allemaal mee en leer ik patiënten toch op de een of andere manier geruststellen. Voorafgaand aan de test dan. Tijdens het afnemen zal ik eraan moeten geloven. Dat de patiënt tijdelijk in een spinnenweb van vragen en opdrachten verkeert. Als hij daarin al niet verkeerde, want dat is juist de doelstelling van de test. Begrijp je? Verwarrend toch?

Hoe denk jij over geheugentesten? Vind je het ook zo confronterend voor de patiënt?

Suzan Senczuk

Eén reactie

  • no-profile-image

    Emmy

    Intussen heb ik al langer ervaring met de geheugentest MMSE(Mini-Mental State Examination)De Mini-Mental State Examination (MMSE) wordt gebruikt om te screenen en de ernst van cognitieve stoornissen vast te stellen. De MMSE bestaat uit 20 items gericht op oriëntatie in tijd en plaats, eenvoudige geheugentest, concentratie, taal, rekenen, praxis en visuoconstructie. De score loopt van 0-30. Een vaak gebruikt afkappunt is >24 (wel/niet cognitieve stoornissen).

    Het belangrijkste is duidelijk te vermelden dat het om een geheugentest gaat. Zelf vermeld ik ook altijd duidelijk dat het maken van fouten in de test of het niet kunnen beantwoorden van een vraag, niet meteen lijdt tot de diagnose 'cognitieve stoornissen'.
    Dit geeft vaak al voldoende rust.

    Een beetje verwardheid wil nog niet zeggen dat de patient gelijk lijdt aan cognitieve stoornissen, het hoort zelfs bij het ouder worden!

    Persoonlijk ervaar is geen problemen tijdens de test. Sommige patienten zitten soms wel in onzekerheid na de test. 'Heb ik het goed gedaan?'.
    De uitslag wordt vaak gegeven door de arts, dit duurt soms te lang.

    Het is niet de bedoeling om de patient direct in verwarring te brengen!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden