Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Achter de bellen schijnt de patiënt

Ik vond mezelf terug in heerlijk verpleegkundig werk.

We hadden wat minder patiënten dan anders. Normaal verplegen wij zo’n 9 tot 11 mensen in een late dienst. Vandaag hadden we er 12. Maar er waren ook 2 verpleegkundigen. Een handig rekenend verpleegkundige, weet dan al snel dat we 8 uren hadden voor 6 patiënten per persoon. Wat een weelde.

6 pillen, 6 vragende familieleden, 6 toiletbezoeken of minder. Dus ook 6 lange gesprekken en niet allemaal over ziek-zijn. Ik leerde dat patiënt 1 een eigen café had gehad en van cocker spaniels hield. Patiënt 2 had zijn leven lang gevaren. Mevrouw 3 haar lievelingskleur was roze en dame 4 ernaast was in haar leven al 4 keer op een Zonnebloemcruise geweest. Mevrouw 5 huilde om haar echtgenoot die ze miste en vertelde vol passie over haar kleinkinderen. En over breien en voetenzalf en schorseneren en grasmaaien. Het kon allemaal en nog was er tijd over om van meneer 6 te vernemen dat hij koeien had en een robot die hen melkte. Zijn koeienpassie straalde van zijn van koorts doordrongen gelaat.

En tussen al die gesprekken wist ik het ineens, dit was wat mij had getrokken tijdens mijn hbo-v. Dit was waarover ik passievol vertelde op verjaardagen als iemand mijn beroepskeuze niet begreep. Natuurlijk was ik verpleegkundige. Ik kreeg betaald om mensen in ogen te kijken. Ik oogstte rust en dankbaarheid, als ik informatie rond zaaide. Patiënten onthielden mijn naam, gewoon omdat ze me zo lief hadden gevonden.

En toen er meer tijd was voor de patiënt, waren er ineens minder bellen. Niet omdat er minder mensen waren, maar omdat er meer tevreden mensen waren. Als je alle verstoringen wegneemt van die 10e of 11e patiënt, al die extra zorgen, dan houd je ineens verpleegkundetevredenheid over. Nee, mijn baan is helemaal niet stom geworden. Alle heerlijkheid ligt gewoon heel diep verstopt tussen de klussen en bellen.

Gerelateerde tags

4 reacties

  • no-profile-image

    Dieneke

    Ik herken mezelf helemaal in je blog!
    Dat is ook de reden dat ik van mijn werk houd, gesprekken met patienten hoeven niet altijd over hun ziekte te gaan. zo sprak ik ooit met een patient over de kibboets in Israel. Geen idee hoe we erop kwamen, maar ons beider avond kon niet meer stuk!

  • no-profile-image

    Sandra Hansma

    Ik ben erg benieuwd hoeveel patiënten anderen acceptabel vinden in een vroege- en late dienst? Waar ligt de grens en waarom?

  • no-profile-image

    Danielle

    We hebben een heerlijk vak, toch is de reden dat ik uit het algemeen ziekenhuis ben weggegaan het gebrek aan tijd voor de patiënten, en weer terug de psychiatrie in, ondertussen werk ik op een Medisch psychiatrische unit in een alg.zh en hebben we max. 12 patiënten (met minimaal 2 vpk 's avonds), ook echt hoogcomplexe zorg (combi psychiatrie en somatiek) maar echt meer tijd voor de patiënten, als ik af en toe op de andere afdelingen kom en daar merk hoe druk zij het daar hebben en hoe weinig (echte) tijd voor de patiënten, ben ik zo blij als ik "mijn eigen" afdeling weer opstap!

  • no-profile-image

    Han

    Geweldig vak toch?!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden