Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Vochtbalansen en andere rituelen

De Nursing-redactie vraagt of ik iets wil schrijven over de vochtbalans. ‘Het is één van de verpleegkundige rituelen die maar niet weg zijn te krijgen uit onze ziekenhuizen,’ meent een kritische redacteur.

 

De vochtbalans. Bij ons wordt er nog heel geregeld zo’n lijstje aangelegd. Omdat iemand oedemen heeft of een infuus. En wij vragen dokters heel geregeld of het echt nog moet. Na enig heen en weer communiceren, mogen we dan dagelijks wegen en de lijst weggooien. Maar wat doe je eigenlijk met een vochtbalans, vraag ik mezelf. Nou, mij dwingt het tot kritisch kijken en eerder signaleren van vervulling. Ik denk dat sommige bekwame zusters de positieve vochtbalans, zonder lijst, niet zouden merken als de patiënt geen oedemen of dyspnoe vertoont. Maar op díe positieve vochtbalansen wordt dan ook niet gehandeld door een arts. Mij is onduidelijk of verpleegkundigen gewoon kritischer moeten worden, zodat we het balansen uit kunnen bannen of is een vochtbalans toch een handig meetinstrument in tijden van drukte?

Rituelen. Terwijl ik in Nursing lees dat ‘Nederlandse ziekenhuizen gelukkig inmiddels zijn gestopt met onnodige activiteiten als preoperatief scheren’, wordt het bij mij op de afdeling nog gedaan. Graag zou ik daar een verdedigende kanttekening bij plaatsen. Wij scheren niet omdat de hoofdzuster van vroeger dat nu nog wil. Nee, wij scheren omdat wij die opdracht krijgen van onze doktoren. Wij desinfecteren voor subcutane injecties, omdat de protocollen – goedgekeurd door artsen – dit nog voorschrijven. Maar zijn verpleegkundigen in mijn ziekenhuis dan minder actiebereid, als doktoren niet meewerken? Weten onze dokters meer dan andere dokters? En zijn er stiekem misschien meer ziekenhuizen, waar wordt gevochtbalanst en geschoren?

Ik sprak eens een verpleegkundige uit een zuidelijk ziekenhuis, waar verpleegkundige ‘dagdiensten’ eens per maand het middageten aten met hun afdelingsartsen. Tja, arts en pleeg dienen beiden te eten, nietwaar. Tijdens die maandelijkse lunch spraken dokter en zuster gebroederlijk over afdelings- en andere zaken. Tussen brood en glas water, lasagna en vlaflip konden beide disciplines heel ontspannen hun verwonderingen uitspreken. Ja, dacht ik, is dat niet een prachtige creatieve manier om communicatie open te breken. Slokje melk en dan tegen dokter met volle mond: ‘heb jij toevallig dat interessante artikel ook gelezen over de onzin van de vochtbalans?’

 

 

4 reacties

  • no-profile-image

    jos smaling

    Tja, de zin en de onzin van een vochtballans, Op de hartbewaking van het humc is het al jaren afgeschaft, gewoon wegen want dat is betrouwbaarder!
    jos

  • no-profile-image

    Remco

    Protocollen zijn geen wetten van Meden en Perzen en kunnen dus worden aangepast. Overleg dus over de protocollen, laat je (professionele) stem horen?!
    Je kunt natuurlijk selektief omgaan met 'rituelen': een vochtbalans bijhouden is misschien goed, maar hoeft lang niet bij elke patient; desinfektie voor een injektie alleen bij de patient met verminderde weerstand, etc.

  • no-profile-image

    Eva

    Vaak is het heel moeilijk om een vochtbalans adequaat bij te houden. Mensen zijn vaak erg dorstig en familie schenkt maar al te graag een glaasje water in. Helaas zien we dit glas dan niet terug op de intakelijst. Daarom hebben we met zowel de artsen als de verpleegkundigen afgesproken de patienten dagelijks te wegen.

  • no-profile-image

    imelda

    In het ziekenhuis waar ik werk daar houden wij de vochtbalansen ook goed bij. Wij vinden het belangrijk om te weten wat de patiënten drinken en weer uitplassen, daarnaast als wij zien dat de patiënt goed drinkt kan het infuus er af. Als je de vochtbalans niet bijhoudt kan je als verplegend personeel moeilijk bijhouden wat iemand op een dag gedronken heeft.
    Dus wij vinden vochtbalansen belangrijk om bij de houden.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden