Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Creatief actievoeren!

We zijn gehoord! William Moorlag is regiobestuurder van ABVAKABO FNV en hij leest Nursingblogs. Hij biedt een zaal, koffie en een luisterend oor. Voor een ieder die iets willen ondernemen tegen ontoereikende zorg en arbeidsomstandigheiden.

Drieëntwintig mensen namen de moeite te reageren op mijn vorige blog, waarin ik mijn collega’s uitmaakte voor laffe watjes. Daar waar ik dreigbrieven verwachtte, bleek niets minder waar. ‘Men’ was het over het algemeen met mij eens. En verder werd geconstateerd dat actie vereist was. Maar hoe?

En daar is dus meneer Moorlag.  Bereid om ons mietjes een middag te trainen in actief ons leven veranderen. Maar dan moeten we wel iets hebben te vertellen. Ik wil niet door elkaar heen schreeuwen: ‘Het is te druk!’ maar concrete voorbeelden kunnen noemen van kwalitatief schrijnende feiten. En mooier nog zou zijn: het laten zien.

Wie is eens creatief met mij? Wat kunnen we meebrengen in plaats van of naast spandoeken? Fotocollages van ongewassen cliënten of kopieën van de douche-weeklijstjes (wie wordt er op donderdag op de even weken gewassen?), pijnlijke dagboekfragmenten of grafieken van stijgende ziektecijfers. Wie denkt er onderaan deze blog, thuis of met een stel collega’s in de teampost mee over hoe we duidelijk kunnen verwoorden en illustreren wat er mis is met onze zorg?

Hier is mijn idee: laat iedereen die dit leest en die vindt dat zijn werkzorgen zwaarder wegen dan het leed van series missen, op papier zetten welke zorg je momenteel mist. Welke verpleegidealen kon je vandaag niet waarmaken? Wat heb je minimaal nodig om een goede en enthousiaste verpleegkundige te kúnnen zijn?

Ik begin: ik wil punten op de i zetten. Dopjes op infusen zetten, maagsondes vaker doorspoelen, wisselligging geven, kritisch rapporteren, patiënten op antidecubitusmatrassen leggen op dezelfde dag als het matras is geleverd. Ik wil zorgen dat we zorgen voorkómen in plaats van zorgen dat zorgen vóórkomen!

Gerelateerde tags

10 reacties

  • no-profile-image

    jurgen

    Ik ben heel benieuwd wat je voor elkaar kan krijgen, wil natuurlijk wel helpen, maar wat erg jammer is dat verpleegkundigen wel durven te moperen, maar als het gaat om iets van actie of alleen maar openlijk kritiek te uiten dan zie je niemand meer.
    Hiervoor alleen al verdien jij de naam VERPLEEGKUNDIGE VAN HET JAAR (helaas mogen medewerkers van Nursing waarschijnlijk niet mee doen).

  • no-profile-image

    Rinda

    Oké, op mijn huidige werkplek gaat het de goede kant op, er wordt geluisterd naar het personeel, ik weet wie de directeur is, de teamleider is betrokken en zelfs de locatiemanager bemoeit zich met het team dat al vier jaar niet zo lekker draait(ik werk er net een goeie 6 maand)

    Hier moest ik aan wennen, eerlijk waar, ik had in mijn vorige werk te maken met een wat ik benoem als "een ouwe sokken cultuur" ik kende de directeur niet de locatiemanager had ik nog nooit gesproken in de vijf jaar dat ik er gewerkt heb en de teamleider? Ja die was alles behalve betrokken bij zijn team!

    Ik bedoel hier mee te zeggen dat veel hangt of valt met het juiste management, laat ik het zo zeggen, de juiste man/vrouw op de juiste plek!

    Wat ik in dit voor mij nog relatief nieuwe team mis, is de feedback, we complimenteren elkaar bijna niet en vertellen elkaar niet wat er beter had gekund, als of men elkaar niet vertrouwd of niet mag, en hoera er komt tijd om fatsoenlijk te overdragen, ik bedoel maar het is niet alleen kommer en kwel in zorgland, ik heb mazzel daar ben ik echt eerlijk over, hier wordt je serieus genomen als proffesional!

  • no-profile-image

    ZusterZ

    Daadkrachtige leidinggevenden en managers die daadkrachtig, creatief en met visie om kunnen gaan met budget. Die kunnen en vooral willen luisteren naar de mensen op de vloer en die VERANTWOORDELIJKHEID nemen i.p.v. de andere kant op kijken. Ik heb het gevoel dat niemand wordt aangesproken of verantwoordelijk gesteld wordt voor de dingen die fout gaan, je hoort er zelden nog iets van. In mijn instelling worden prachtige ideeen geformuleerd en bedacht, maar niks komt af! Er wordt slecht gecommuniceerd met en naar de mensen op de werkvloer, die zich terecht grote zorgen maken over de kwaliteit van zorg!

    De mensen op de vloer moeten op hun beurt kritischer zijn op beleid, zich laten horen en geen genoegen nemen met excuses als 'budget', 'geen gekwalificeerd personeel te krijgen', 'zieken' en alle andere factoren die de cyclus in stand houden!

    Ik werk in een team van zeer gemotiveerde mensen, met hart voor hun vak, die kei-hard werken en nog een stapje harder doen als de situatie dat van hen vraagt maar het is vecht tegen de bierkaai. Door personeelstekort en werkdruk raken mensen oververmoeid en gedemotiveerd wat weer leidt tot meer zieken! Op onze afdeling staan er gemiddeld elke week 10 diensten open, die grotendeels moeten worden ingevuld door eigen personeel. Laten we onze verantwoordelijkheid nemen in de uren de we zogezegd moeten werken volgens ons contract, grenzen stellen. Dan wordt het echte probleem pas zichtbaar!

    *Ik wil tijd kunnen besteden aan mensen die alles zijn kwijtgeraakt, hun hele leven veranderd zien door een ziekte of bepaalde diagnose. Mensen in een verwerkingsproces, mensen die behoefte hebben aan een luisterend oor. Er is nu alleen tijd voor het somatische stuk. Voor de psychische en sociale aspecten is er amper tijd.
    *Ik wil kunnen zorgen dat al mijn cliënten voldoende eten en drinken krijgen, en de zorg die staat beschreven in het zorgplan kunnen bieden (de zorg die geindiceerd en in het zorgplan vastgelegd wordt staat niet in verhouding met wat er werkelijk op de vloer aan zorg geleverd wordt)
    *Ik wil de verantwoordelijkheid over 25 cliënten met midden tot hoogcomplexe somatische zorgvragen ten alle tijden kunnen delen met een gediplomeerde collega verzorgende/verpleegkundige.
    *Het komt te vaak voor dat er in een dagdienst maar met 2 of 3 mensen opstarten, waar leggen we de prioriteit, het is vaak een onmogelijke keuze! Het gevolg is pleisters plakken en schade beperken!
    *Ik wil voldoende tijd kunnen besteden aan het opleiden van verzorgenden en verpleegkundige en ze enthousiast maken voor een vak dat heel mooi en boeiend kan zijn! In mijn praktijk fungeren ze meer als 'zeer' goedkope arbeidskrachten.
    *Ik wil tijd kunnen besteden aan kwaliteitsverbetering

    en zo kan ik nog wel een half uur door gaan!

  • no-profile-image

    Heleen

    Te druk........allemaal? Ik werk voor iemand met een PGB, in een team bij hem thuis.Budgethouder heeft een budget waarmee hij 24 uurs zorg kan inkopen. Ik hoef me niet te haasten. Hij krijgt voldoende zorg en aandacht.

  • no-profile-image

    The Jester

    Sandra, na al je blogs over dit onderwerp, na alle zware woorden en grootse plannen, eindelijk iemand (met mogelijkheden) die jou benaderd om concretere plannen te gaan maken. Good job! Op mij kun je rekenen!

  • no-profile-image

    tobi badart-damhuis

    als het eens mogelijk zou zijn ;om gewoon even de tijd voor een zorgvrager te hebben.
    die je wat wil vertellen;maar erg moeilijk kan praten door een erge stofwisselingsziekte;waarbij al haar spieren verkalken en niet meer te gebruiken zijn.
    ze krijgt 45 minuten voor een douchebeurt..
    maar dat red je al amper.
    laat staan dat je tijd hebt om je erin te verdiepen;hetgeen ze wil vertellen..

  • no-profile-image

    Anne

    Ik wil een luisterend oor bieden aan mijn patient, wanneer hij een slechtnieuws gesprek heeft gehad. Hij heeft te horen gekregen dat hij niet lang meer te leven heeft. De verpleegkundige heeft het in haar avonddienst zo druk dat er geen tijd is om even naast de patient te gaan zitten.

  • no-profile-image

    Aljo

    Hear, hear! *applaus*

  • no-profile-image

    Sandy

    Ik wil NIET de dag nadat een CIZ indicatie binnen is al een uitgebreid beargumenteerde herindicatie aanvragen omdat de toegewezen tijd ontoereikend is om de gevraagde zorg te geven.
    Ik wil NIET uren besteden aan onzinnige lijsten in een zorgdossier zoals transferprotocollen invullen bij patienten waar dat totaal niet ter zake doet, enkel en alleen omdat het 'moet' van het zorgkantoor.
    Ik wil verplegen als een professional maar vooral als mens.Ik wil van mijn leidinggevenden en ook van de overheid het vertrouwen krijgen dat ik als professioneel mens kan bepalen welke verpleegkundige zorg er nodig is en dat ik zelf kan bepalen hoeveel tijd ik daarvoor nodig heb. Ik wil af van de verantwoordingscultuur, de produktiecijfers en het minutengemierenneuk.

  • no-profile-image

    Ingeborg

    Inderdaad! En tijd besteden aan leerlingen / stagiaires. Dat je ze rustig uitleg kunt geven en kan evalueren. Verder tijd om kwaliteit te verhogen door het maken (en up to date houden) van protocollen en dergelijke.
    En natuurlijk eens rustig een praatje maken met de patienten, zonder dat de pieper of telefoon de hele tijd gaat.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden