Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Vastbinden dan maar…

De eerste keer dat ik een gefixeerde patiënt zag schrok ik me rot. Maar ja, wat is het alternatief?

Ik werkte als vakantiewerker in een instelling, toen ik voor de eerste keer een gefixeerde patiënt zag. Ik schrok heel erg en vond het vreselijk om de patiënt zo te zien. Zelf dacht ik dat hij was vastgebonden omdat hij gevaarlijk was voor de verpleegkundigen. Een soort psychiatrische patiënt ofzo. Ach ja... Hoe moest ik dat toen weten?

Twee jaar geleden ging ik op bezoek in het ziekenhuis bij mijn opa. Ook hij was erg onrustig en lag gefixeerd om zo 'zijn veiligheid te vergroten.'

Gefixeerd? VASTGEBONDEN zul je bedoelen! Ik vond het vreselijk om míjn opa zo te moeten zien, zo met zijn polsen aan het bedrek vastgeketend. De tranen stonden mij in de ogen. 

Als ik er zo over nadenk… tuurlijk is het voor de veiligheid. En als een patiënt voor fixatie in aanmerking komt is dat ook niet voor niks. Ik ben me ervan bewust dat als iemand valt dat geen positieve gevolgen heeft voor het ziekteproces.

Maar wat is ethisch verantwoord? Hoe is het voor de familie en vooral voor de patiënt zelf. Merkt die demente mevrouw daar echt niks van? Ik vraag het me af!

Is sederen een oplossing? Ook dat is mensonterend naar mijn weten. Maar ja veiligheid staat ook hoog in het vaandel in het ziekenhuis. We moeten toch iets doen om te zorgen dat mensen niet uit bed vallen als we even geen oogje in het zeil kunnen houden. Ik ben me ervan bewust dat het personeelstekort, geen geld dus, ook een grote rol hierbij speelt.

Het is een ingewikkeld dilemma, waar ik niet uitkom. Hoe denken jullie over fixeren? Is het zielig om iemand vast te binden of is het zieliger als iemand uit bed valt? Is sederen een optie of is dat nog onethischer?

Suzan Senczuk

12 reacties

  • no-profile-image

    Jeannette

    Ik heb mijn eindscriptie gehouden over het terugdringen van fixatiemiddelen. Hiervoor heb ik veel onderzoeken gelezen, daarnaast is er veel informatie te vinden bij de IGZ en in kamerstukken. Een alternatief voor fixeren en sederen is aandacht. Natuurlijk weet ik dat 1 op 1 verpleging in veel gevallen niet haalbaar is maar veel verpleegkundigen en verzorgenden vergeten de familie bij de begeleiding te betrekken. In veel instellingen wordt de familie zelfs buitenspel gezet, terwijl zij hard nodig zijn. Ik weet namelijk zeker dat fixeren (danwel sederen) in erg veel gevallen een overdreven interventie is.

  • no-profile-image

    helpende hand

    het non fixatie beleid heeft al in veel instellingen zijn intrede gedaan,gelukkig. ondanks dat ben ik van mening dat goed overwogen, een cliënt gefixeerd of sederen, soms een must is, om de cliënt en de mede cliënten en de hulpverleners hun veiligheid en rust te waarborgen vooral als er weer eens te weinig personeel is (nachtsituatie vaak te grote groep). de kans dat er ongelukken ontstaan en zo meer onnodig leed is gou geschiet.vaak zorgt 1 persoon voor vele onrustige bewoners. wat is dan "martelen" rust bieden of kompleet stuk laten gaan?

  • no-profile-image

    celine

    ik ben met mijn eindscriptie bezig: het toepassen van middelen en maatregelen binnen de gehandicapten zorg. nu is daar specifiek (gehandicaptenzorg) weinig onderzoek of informatie over te vinden, heeft iemand een idee waar ik nog kan zoeken?

  • no-profile-image

    rrr

    Fixeren met gezond verstand en met vakkundigheid. Dát lijkt mij in de eerste plaats een goede zaak. Ik heb wel eens collega's weten fixeren en uit medelijden maar half werk leverden. Dat is een rampscenario op je afroepen. Of je doet het goed of niet, niet zo maar iets tussenin.
    Drukte mag m.i. geen reden zijn om tot fixatie over te gaan. Het wordt al meer een dilemma wanneer andere zieke mensen in hún rust worden verstoord. Stel je eens voor: niet degene die onrustig is is een familielid, dat is al erg genoeg, maar je ernstig zieke moeder ligt in het bed naast de onrustige persoon. Hoe zou je dan reageren?

  • no-profile-image

    Zorg voor beter

    Binnen het kwaliteitsprogramma Zorg voor Beter wordt gewerkt aan het terugdringen van vrijheidsbeperkende maatregelen, waaronder fixeren ('Ban de Band'). Kijk op: www.zorgvoorbeter.nl/vrijheidsbeperkende-maatregelen. Tientallen zorgorganisaties werken inmiddels met cliënt- en medewerkervriendelijke alternatieven.

  • no-profile-image

    CF

    Hoi Suzan,
    Ik lees je weblogs met interesse.
    Ik krijg van je weblog een beetje de indruk dat fixeren alleen maar wordt toegepast om vallen te voorkomen. Maar denk ook eens aan infusen en catheters etc die eruit worden getrokken. Tuurlijk is fixatie trouwens ter bescherming van de patiënt, maar hoe zit het met een lichamelijk agressieve verwarde patiënt die een gevaar vormt voor de verpleegkundige?

  • no-profile-image

    CW

    ik wilde even reageren over het fixeer beleid hierin nederland worden de mensen gefixeerd met modern materiaal, moet je eens in Bosnie gaan kijken in een instelling daar worden de mensen met een riem van een badjas gefixeerd aan een verwarmingsbuis. En het blijft toch altijd een discussie wel of niet..

  • no-profile-image

    L

    Fixeren is inderdaad niet zielig. Fixeren wordt ook niet zomaar gedaan. Bij ons in het ziekenhuis, worden mensen met een fixatiebeleid helemaal gefixeerd. Dus wanneer iemand al een paar maal erg onrustig is en misschien ook de sonde eruit trekt, worden niet alleen de polsen gefixeerd, maar ook de brefix + bedplanken komen erbij. Dit omdat de veiligheid van de patiënt niet alleen gewaarborgd kan worden d.m.v. polsbanden. Ook vragen wij, als dit mogelijk is, of familie erbij wil zitten, zodat wij de pt niet hoeven te fixeren. Families stellen dit vaak op prijs. Het is dan, zoals jij dat zegt, 'zieliger als de pt uit bed valt.'
    Sederen vind ik inderdaad helemaal onethisch.

  • no-profile-image

    Aljo

    Aanvullend:

    Een patiënt is niet 'zielig'. Je kunt wel zeggen dat je met fixeren inbreuk maakt op iemands autonomie. Het is geen pretje als je wordt gefixeerd. Een greep uit de rij gevolgen: angst, afweer, vernedering, onbehaaglijk gevoel, desoriëntatie, afwijkend gedrag, verminderd zelfbeeld, verwardheid, agressie, depressie, toename onrust en sociaal isolement. Plus allerlei lichamelijk ongemak. Het risico op verkramping, niet meer kunnen bewegen. Diepe trombose. Embolie (verstopping van een bloedvat). Oedeem (vochtophoping in de weefsels). Verminderde ademhalingscapaciteit. Slechtere conditie. Verminderde spiermassa. Verlies van balans.

    Er staan nogal wat zaken in je blog die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Zoals dat fixeren een vorm van valpreventie is. Het is allang bekend dat fixeren gevaarlijker is dan niet-fixeren. Personeelstekort is ook geen argument, mág nooit een argument zijn om mensen vast te binden.

    Ik adviseer je om eens naar www.innovatiekringdementie.nl te gaan en je te informeren over fabels & feiten rondom fixeren. Er staat een schat aan informatie op deze site.

  • no-profile-image

    Aljo

    Je doet alsof er maar twee opties zijn: fixeren of sederen. Dat lijkt me wel een héél erg beperkte visie. Er zijn nog zoveel meer mogelijkheden. Maar die kosten wel een tijdsinvestering. En dat is waarschijnlijk re veel gevraagd.

  • no-profile-image

    Aljo

    Je doet alsof er maar twee opties zijn: fixeren of sederen. Dat lijkt me wel een héél erg beperkte visie. Er zijn nog zoveel meer mogelijkheden. Maar die kosten wel een tijdsinvestering. En dat is waarschijnlijk re veel gevraagd.

  • no-profile-image

    vpk

    waarom niet meer familie participatie? bij ons in het ziekenhuis gebeurt dat nu veel meer, met als gevolg minder fixaties

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden