Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Fan van POP

Aan het begin van ieder studiejaar maak ik een start met mijn POP, het Persoonlijk Ontwikkelings Plan.

De eerste week van de stage zit er alweer op en het wordt tijd voor mijn POP. De bedoeling is dat dit het hele leertraject weergeeft over een bepaalde periode. Bijvoorbeeld een stageperiode. Bij mij betekent dat dus dat mijn POP het hele schooljaar moet uitstippelen... of stippelt het hele schooljaar mijn POP juist uit?

Mijn POP bestaat uit kolommen die een competentie weergeven, mijn reeds verworven competenties, mijn plan om aan die competenties te voldoen en de manier waarop ik die competenties graag getoetst wil hebben.

Het klinkt allemaal heel ingewikkeld, maar als je het analyseert en er al jaren mee hebt gewerkt is het best handig. Op zich is het POP een goede leidraad om je opdrachten samen te stellen, te plannen en te evalueren.

Dit is echter alleen van toepassing als je ook de structuur van het POP begrijpt. Ik kan me namelijk ook voorstellen dat een stagebegeleider het niet méér vindt dan een onoverzichtelijk document met ellenlange verhalen in kolommen. Verhalen die qua beroepsrol (zorgverlener, regisseur enz) wel op volgorde staan, maar qua tijdsplanning door elkaar.
Als je niet bekend bent met het POP is het werkelijk niet te handhaven, denk ik.
Tenminste... zo dacht ik erover in het eerste jaar.

Medestudenten, wat vinden jullie van het fenomeen POP? Handig als leidraad of onding? Stagebegeleiders, wat vinden jullie? Begrijpen jullie het POP of moeten wij, studenten, als ervaringsdeskundige innovatoren onze ideeën er eens op loslaten?

Suzan Senczuk

9 reacties

  • no-profile-image

    verpl i.o.

    Klinkt misschien vreemd, maar ik maak pas een POP en PAP op het eind omdat ik dan pas weet hoe zaken zijn gelopen.
    Ik maak wel een planning wanneer ik welke opdracht doe.

    In de POP en PAP beschrijf ik wat men wil zien, voor alsnog werkt dat bij mij het beste al mag het van mij evengoed verdwijnen, net als die eindeloze reflecties.

  • no-profile-image

    e

    ik vind het een giftig onding. Ik wil inhoud!

  • no-profile-image

    lisse

    Ik maak nu voor de eerste keer een pop en ik weet eigenlijk niet of ik het wel goed in elkaar heb gezet..
    Mag de pop van de hbo-v echt maar uit 15 blz bestaan?

  • no-profile-image

    VIGer

    En het vervolgens gek vinden dat VIGers en verpleegkundigen heel goed een POP en PAP kunnen maken maar vervolgens geen enkele inhoudelijke kennis meer heeft. Ik zeg : WEG met al die LOI achtige toestanden en weer normaal mensen opleiden!

  • no-profile-image

    Henderika

    De Pop... Ik ben nu net 2ejaars VIG'er student, en ik heb nog nooit met een POP gewerkt, ja het 'afgelopen jaar'. En jeetjemina wat een onding vind ik het.

    Je bent constant bezig zo'n ding te maken, en inderdaad als 't niet goed is moet 't weer opnieuw. Overigens vind ik dat het de opleiding minder overzichtelijk maakt, zeker doordat wij met workshops werken op school. Om de 10 weken dus weer zo'n ding. En daarnaast doe je dan nog de BBL opleiding.

    Als je een pop kan maken voor een jaar lang, geeft het meer overzicht. Maar om de 10 weken weer 1, en op het laatste moment te weten krijgen wat voor workshop je gaat doen, vergt dan ook weer meer tijd, die je eigenlijk al niet hebt.

    Ik zeg, weg met die pop's

  • no-profile-image

    Luuk

    Jarenlang had ik een hekel aan pop's en pap's!
    Waarom?
    In eerste instantie krreg je geen voorbeeld. Daarnaast gaf niemand hoe ze het wilde hebben. Had je het dan eindelijk zoals de docent het wilde (al met het jouw eigen leidraad worden, het ging erom wat de docent vond) dan liep je weer tegen het probleem dat je volgende docent een pop weer op een heel andere manier gemaakt wil zien.
    En vaste richtlijnen zijn er niet!
    Voor mij was het dan ook altijd maar een papier met doelen, dat je 4x opnieuw in moest leveren voordat het aan de wens van de docent voldeed.
    En dan moest je er nog eens mee naar de stage-instelling. De stage-instelling die niets begreep van alle competenties waar je aan moet voldoen. Zeer abstracte competenties die wederom op allerlei manieren te interpreteren zijn. Leuker kunnen we het niet maken....

    Om een lang verhaal kort te maken... Ik haatte pop's!
    Maar nu ik afgestudeerd ben en een baan heb in een groot ziekenhuis is zo'n pop verdomde handig als leidraad. Nu moet het niet maar mag het.
    Als je ambitieus bent en je wilt je grenzen verleggen dan kun je daar met een pop een mooi plan voor opstellen.
    Bv een route die je wilt bewandelen om zo je doelen te behalen. En naar aanleiding van het al dan niet behalen van de doelen kun je ook weer reflecties schrijven, waarin je terugkijkt, evalueert. Wat deed ik, wat had anders gekund, hoe pak ik het in de toekomst aan. (ik denk dat mijn oud-docenten dit met tranen in hun ogen lezen!)

    Er moet niet teveel waarde aan een pop gehecht worden. Maar studenten moeten wel duidelijk hebben wat ze willen bereiken. Waarom ga ik op stage, wat wil ik er leren?

    Daarnaast is het tegenwoordig ook al in veel ziekenhuizen zo dat je een portefolio bij moet houden.
    Hierin laat je zien wat je in het verleden allemaal hebt gedaan. Wat is je ervaring, wat is je bagage?
    Wanneer je dan promotie wilt, of bv een vervolgopleiding, kun je mooi je staat van dienst laten zien.
    En zo zal er in de toekomst bij sollicitaties ook steeds meer naar portefolio's worden gevraagd!

    Wanneer je niet vooruit wilt, en gewoon op je plekkie wilt blijven zitten, begrijp ik dat je het kan ervaren als allemaal regels en verplichtingen waar je niet op zit te wachten.
    In zo'n geval vind ik ook dat een afdelingshoofd dat toe moet laten.
    Eigen verantwoordelijkheid van de zorgverlener. Maar dan meot hij of zij ook niet gaan zeuren wanneer andere mensen, die zich meer hebben ingezet, wel hun promotie krijgen!

  • no-profile-image

    Bram

    Ik heb gisteren m'n POP ingeleverd bij m'n stageadres. Aan de ene kant is een POP denk ik een goed gebruik: competentiegericht onderwijs heeft zeker z'n pluspunten volgens mij. Maar ik denk ook dat het niet zou moeten ophouden na het afronden van je opleiding. Dat is denk ik volledig in strijd met een gangbaar idee achter het competentiegerichte 'groeien', waarvan bij het afronden van je opleiding pas een klein deel achter de rug is. Het competentiegerichte leren benadrukt juist dat het na je opleiding niet is afgelopen met je Persoonlijke Ontwikkeling.

    Ik denk dat opleidingen hun best moeten doen om het werken aan POP's zo min mogelijk arbeidsintensief te maken. Het moet een hulpmiddel zijn, waar het nu vaak als een barrière wordt gezien. Overigens zal ik direct bekennen dat het schrijven van POP's me niet op het lijf is geschreven.

    Ook de door onbekendheid ontstane verwarring die Suzan beschrijft is bekend, hetgeen wel erg vervelend kan zijn voor je stagepraktijk.

  • no-profile-image

    Linda

    Vorige week maandag ben ik afgestudeerd aan de HBO-V.. Ik ben blij dat ik geen POPs meer hoef te maken.. Alleen het beschrijven van je producten vond ik wel handig. Al het andere wat je eromheen moet beschrijven vind ik onzin. Het kost heel veel tijd en de enige die er een keer naar kijkt is de docent en als je geluk hebt je stagebegeleider. Daarbij was het bij ons op school zo dat je zo alles kon veranderen als je wilde. Persoonlijk vind ik dat niet goed. Ook kon het zo zijn dat je POP goedgekeurd werd en dat er later bij je toets bleek dat het helemaal niet goed was. Het was heel erg afhankelijk van welke docent je trof. Mijn ervaring is dat er op stages vooral naar gekeken werd naar iets wat lastig was.. Weer zo'n dik boekwerk doorlezen. Daar zitten ze niet op te wachten.
    Ik denk dat het POP ingekort mag worden en misschien zelfs afgeschaft. Om de HBO-verpleegkundige goed op te leid is het goed om breed te kijken. Dat heb ik wel gedaan, maar als je dat niet wilt, is dat mogelijk. Dat vind ik bezwaarlijk. Daarom denk ik dat het beter is dat er vanuit de opleiding meer richtlijnen/opdrachten gegeven gaan worden.

  • no-profile-image

    Renske

    Ik ben voltijd 4e jaars studenten HBO-verpleegkunde, en op dit moment ook bezig met het schrijven van mijn POP voor de aankomende periode van vijf maanden.
    Het is inderdaad wennen in het begin om met een POP te werken, maar ik zie zeker het nut ervan in. Het geeft je een leidraad, docenten en stagebegeleiders kunnen eenvoudig zien waar je mee bezig bent, en door het te laten toetsen door de POP-commissie weet je in hoeverre je POP haalbaar is en qua niveau voldoende voor een HBO-verpleegkundige.

    Wat mij betreft mag hij blijven, de POP!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden