Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

De grens van de verpleegkundige

Mijn werk wordt steeds leuker en spannender. Steeds fluitender fiets ik er naar toe, maar steeds vermoeider kom ik ervan thuis.

Als leerling mocht ik wassen en gesprekken voeren en dat vond ik al een hele eer. Dat een mens, zo kwetsbaar, mij zijn lichaam en zorgen toevertrouwde. Dat tranen kwamen, dat mensen durfden te huilen als ik er was.

Toen mocht ik ook medicijnen ronddelen en infusen bedienen. Wat was ik trots dat ik van elk knopje en pilletje de ins en outs kende. Op meters afstand herkende ik een piepje als een leeg infuus of verstopt naaldje. Ik kon de wereld redden.

Met mijn HBO-diploma op zak, mocht ik nog steeds niet intraveneus medicijnen toedienen van mijn baas. Daar moest ik eerst intern een cursus voor volgen. Want antibiotica bolussen is niet zo moeilijk, maar iets fout doen heeft grote gevolgen. En reageren op een allergische reactie is een stuk ingewikkelder dan inspuiten alleen. Weer leerde ik er feiten bij, weer kreeg ik een papiertje.

Toen kwam er een dag dat er beademd mocht worden op mijn afdeling. Niet-invasief weliswaar, maar wel-ingewikkeld. Weer leren, nieuwe termen, grotere verantwoordelijkheid. En een hogere werkdruk. Want met een groter takenpakken, krijg je meer taken.

Toen de dokters het te druk kregen, leerden de verpleegkundigen infusen te plaatsen. Daarna moest het laboratorium bezuinigen en leerden wij zelf glucosedagcurves prikken. Stuk voor stuk leuke nieuwe klussen. Maar wel bovenop het oude.

Mijn vak is fantastisch in de lengte en de breedte. Geen dag is gelijk en dat maakt dat ik fluitend naar mijn werk ga (meestal). De uitdagende, veelzijdige breedte wordt echter steeds breder en ik moet steeds verder en harder zwemmen om aan het eind van mijn dienst aan de overkant te komen. Natuurlijk wil ik gevarieerd werk, maar ik heb ook grenzen. Toch?

7 reacties

  • no-profile-image

    Manoëla de Boer

    In mijn werkzaamheden als verpleegkundige, herken ik dit soms. Als wijkverpleegkundige, is het behoorlijk druk. Tegenwoordig wordt een ziekenhuisopname voortgezet in de thuissituatie. Het voordeel van werken in de thuiszorg vind ik dat er voldoende tijd geindiceerd is om de cliënt te helpen.Helaas kan een dagdienst uitlopen tot 10 uur werk, natuurlijk worden overuren wel opgespaard of uitbetaald, maar vrije tijd is ook belangrijk. Tussendoor wordt er gebeld of je er nog werk bij kan doen, vaak genoeg weiger ik dat, voor jezelf opkomen is minstens zo belangrijk.

  • no-profile-image

    Karin

    Ja, zeker herkenbaar! Al járen!
    Ik ben dan ook wel heel benieuwd of er ideeën zijn over hoe je hiermee om zou willen en kunnen gaan.

    Zelf denk ik, dat zolang je hard blijft lopen, dit ook 'gewoon' wordt, zeker als het in ons cultuurtje zit en in onze aard (we neigen toch vaak naar een 'reddersrol'- alsmaar zorgen voor anderen, maar voor onszelf?).

    Ik ben het dan ook zeker met Felestine eens.
    Naar mijn idee is hierin persoonlijk leiderschap essentieel. Daarmee bedoel ik hoe je omgaat met verantwoordelijkheden, grenzen, je belans in rust en activiteit, de manier waarop je omgaat met collega's en leidinggevende. En niet te vergeten met jezelf :)

    Ik heb zelf de ervaring dat als je duidelijk aangeeft waar de grens ligt, daar wel naar geluisterd wordt en je dus niet elke dag bekaf hoeft te eindigen. Natuurlijk weet je dat niet altijd van te voren - de dagen zijn zeer dynamisch en de ene dag is drukker dan de andere. Maar over de grote lijn, is het niet nodig dat we uitgeput raken van ons werk. Dan gaat er echt ergens wat fout...
    Daar kun je in je eentje nooit alles aan veranderen (veel zit ook in cultuur, groepsdynamiek, samenwerking enz), maar wel een start in maken.
    Succes!

  • no-profile-image

    Hester

    Misschien zou (je)de grens aangegeven moeten worden ten opzichte van andere zaken in plaats van de (verpleegkundige) taken die je beschrijft. Plaatsen van een infuus, toedienen van anti-biotica, intraveneuze medicatie, prikken en controleren van glucose waarden enz zijn naar mijn mening allemaal verpleegkundige taken die bij de totaalzorg van een patient horen en die je als verpleegkundige moet kunnen uitvoeren zelfs zonder bijscholing. Deze technische zorgen vormen zelfs de essentie van het verplegen voor mij. Natuurlijk is verplegen meer dan alleen technisch handelen maar wat heeft een patient onder andere in de eerste plaats nodig om te genezen of zich minimaal beter te voelen?
    Ik zelf volg de bachelor opleiding in Belgie en heb mijn mbo-V in Nederland gevolgd. Hier wordt zeer veel aandacht en diepgang gegeven aan theoretische kennis op het gebied van anatomie,fysiologie en pathologie + kennis van handelen. Daarbij komt het praktisch handelen welke vele technieken omvat.

    Hier in Belgie werken verpleegkundige erg taakgericht. Zij zijn verantwoordelijk voor de totale zorg voor een x aantal patienten van die dag. Die zorg omvat alles wat er bij en voor die patien moet gebeuren op verpleegkundig gebied. Dus ook bloedprikken,infuustherapie,glucose prikken enz. Dit hoort ook allemaal bij het takenpakket.

    Kennis en vaardigheden dat is naar mijn mening de basis in de verpleegkunde. Daar wordt binnen de huidige HBO-V opleiding in Nederland veel te weinig aandacht aan besteed. Gewoon de verpleegkundige handelingen aan het bed zonder beperkingen van welke verpleegkundige handelingen dan ook. Dat is voor mij verpleegkunde. Daarna is er pas tijd en ruimte voor welke andere taken dan ook.
    Daar zou ik mijn grenzen duidelijk in aangeven. Je kunt niet alles, dat ben ik helemaal met je eens. Ik zou wel goed bedenken en bekijken wat je taken pakket als verpleegkundige is en dat bewaken!
    Dan ga je misschien nog fluitender dan nu en veel minder vermoeid naar huis!

  • no-profile-image

    felestine

    Wat steeds opvalt is dat mensen in de zorgsector, kampen met een laag zelfbeeld en een tekort aan eigenliefde. Het misbruik dat men maakt van mensen in in deze sector + de onderwaardering, is iets wat daarmee samenhangd.

    Verpleegkundigen moeten echt werken aan hun zelfbeeld,
    door meer eigenliefde en zelfwaardering. Hierdoor onstaan er krachtige verpleegkundigen ipv zwakke.

    Je wordt pas gebruikt, wanneer je dit bij jezelf toelaat. Dus grenzen aangeven is belangerijk.

    In de mate je van jezelf houd, kan je van anderen houden.
    In de mate je aan jezelf geeft, kan je aan anderen geven.

  • no-profile-image

    willy

    Hoe herkenbaar is dit weer! We nemen taken over van de secretaresse, van de voedingsassistente, van de huishoudelijke dienst. En inderdaad...steeds meer administratieve rompslomp. Als je vervolgopleidingen hebt gedaan, verwacht je baas ook meer van je. En dat mág ook. Om nog maar te zwijgen van overlegje hier en werkgroepje daar. Voorbereidingen??? Doe ik wel thuis, (in eigen tijd) kan ik me beter concentreren.
    En ach... ik zou het bijna vergeten... dan heb je ook nog een aantal patienten onder je hoede, met de daarbij behorende familie.
    Tja...het nadeel van dit alles is... het is zo fijn om te doen. Dus gaan we er gewoon mee door.
    Dan is het extra genieten van je vrije dagen, lekker even weer aan jezelf toe te komen en op te laden. Maar dan moeten er geen collega's ziek worden.........

  • no-profile-image

    shirly

    HEEL erg herkenbaar.

    En zo is het met alles. Formuliertje invullen voor dit, formuliertje voor dat. Dat doen ze er wel bij, kost maar heel weinig tijd zeggen ze dan. Een nieuwe leerling of collega inwerken doe je er ook makkelijk langs. Fysiotherapie bij een nieuwe knie komt wegens bezuinigingen ipv 2x per dag nog maar 1x . De verpleegkundige oefent nog wel een keer extr met die patient. Het zijn allemaal maar kleine dingen maar aan het einde van de dag moet je nog hard zwemmen om de overkant te halen, als je die al optijd haalt.
    Om dan nog maar niet te spreken over alle vergaderingen en cursussen die je moet bijwonen.

    Het is zo'n mooi beroep en ik doe het met zo veel liefde, maar dit houd niemand jaren vol. Om elke dag maar tegen zo'n druk te werken van alle dingen die je moet doen.

  • no-profile-image

    Ash

    Heel herkenbaar!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden