Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

De tel kwijt

Het idee om het onderzoek naar rekenvaardigheid van verpleegkundigen te herhalen, ontstond omdat ik nieuwsgierig was geworden. Wat zou er eigenlijk terecht zijn gekomen van alle niet te tellen voornemens die men na het schokkende onderzoek van drie jaar geleden had?

En wat blijkt: nog steeds scoort 41 procent een onvoldoende op tien betrekkelijk makkelijke sommen, die zonder werkdruk in de thuissituatie met internet en calculator gemaakt konden worden. Het gaat hier om een BIG-bekwaamheid, die we dus in grote getale niet beheersen.

Ik vind dat de beroepsgroep de hand in eigen boezem moet steken. Met de vinger wijzen naar het management, dat ook niet zou kunnen rekenen, klagen dat het negatieve nieuws slecht is voor ons imago, dat de apotheek het toch al uitgerekend heeft en dat verdunnen en oplossen haast nooit voorkomt op de afdeling. Dat vind ik niet bepaald een reactie van een professional.

Dit onderzoek en dit rekenprobleem gaat over verpleegkundigen, je moet dus naar jezelf wijzen. Rekenvaardigheid is een basisvaardigheid die een verpleegkundige behoort te onderhouden, ook al maak je daar misschien in de praktijk niet vaak gebruik van. Net zoals een politieagent verplicht is twee maal per jaar zijn schietvaardigheid te oefenen, terwijl hij misschien wel nooit zal hoeven schieten. En dat je negatief nieuws voor je zou moeten houden is onzin, het helpt om misstanden op de agenda te zetten.

Positief is dat verpleegkundigen goed kunnen inschatten hoe het gesteld is met hun rekenvaardigheid. Maar dat vervolgens slechts 18 procent daadwerkelijk een bijscholing volgt, geeft te denken. Het feit dat de werkgever in 35 procent van de gevallen de verpleegkundigen zelf hun bijscholing laat betalen en het in 40 procent van de gevallen in eigen tijd laat doen, wijst niet op een stimulerende houding van alle werkgevers, maar evengoed kun je vaststellen dat de verpleegkundigen er niet in slagen dit af te dwingen.

Pikant en onderbelicht onderdeel van het onderzoek is dat de 18 procent die een bijscholing rekenvaardigheid volgde, NIET beter presteerde dan de verpleegkundigen die geen bijscholing volgde. Met andere woorden, bijscholing rekenvaardigheid werkt kennelijk niet of onvoldoende, dit SCHREEUWT om nader onderzoek naar de onderliggende problematiek.

De resultaten van het onderzoek zijn even schokkend als in 2007. Maar het meest schokkend is toch wel de reactie van V&VN. Zij vinden de resultaten niet verrassend (‘het strookt met wat we in de praktijk zien’) maar wel zorgwekkend. Ze voegen er in hun reactie aan toe dat ze nog steeds pleiten voor een structurele rekentoets. Drie jaar na dato! is V&VN niet verder gekomen dan het ontwikkelen van een digitale rekentoets in samenwerking met brancheverenigingen en het CITO.

Dit schiet niet op. Dus wat nu? Ga in ieder geval de gratis online rekencursus volgen als abonnee van Nursing. Of volg op het Nursing Event 2010 de workshop Verpleegkundigen kunnen wél rekenen.

Marcellino Bogers (1957) van huis uit psychiatrisch verpleegkundige, maar tegenwoordig congresontwikkelaar bij Elsevier Gezondheidszorg, cabaretier en dagvoorzitter op het Nursing Event. Hij is auteur van het boek Humor als verpleegkundige interventie. In aanloop tot het Nursing Event schrijft hij wekelijks een blog op Nursing.nl. www.marcellinobogers.nl

Gerelateerde tags

9 reacties

  • no-profile-image

    www.jufsmit.nl

    Het verpleegkundig rekenen borduurt inderdaad voort op het basisschool rekenen. Maar wat nou als je het daar nu juist niet goed geleerd hebt. Vraag maar eens aan 10 mensen van onder de dertig hoeveel 7 x 8 is. De kans dat ze een verkeerd antwoord geven is bijzonder groot. Deze ´achterstanden´ gelden voor rekenen maar ook voor taal. Waar het bij rekenen aan ontbroken heeft is zowel automatiseren als uitleg en oefenen. Als dat je tijdens je basisschooltijd onvoldoende is aangeboden, is het gevolg dat je te weinig hebt geleerd. Voortborduren op je basisschoolkennis wordt dan dus moeilijk. Wij(Juf Smit) hebben een cursus vepleegkundig rekenen ontwikkeld, waarbij we met de basisvaardigheden beginnen. We geven deze cursussen 'in levende lijve' zodat we veel kunnen uitleggen, en zodat er veel gevraagd kan worden. Rekenen is bij uitstek het volgen van stappen. Voor het aanleren hiervan, is een goede docent noodzakelijk. Een goede docent weet ook dat je het startniveau van je leerlingen moet kennen en dat je moet weten op welk niveau ze uiteindelijk uit moeten komen. Juf Smit heeft toetsen gemaakt om hier achter te komen en toetst haar cursisten voor- en achteraf.
    E-learning alleen volstaat niet (zie ook de reactie van Elsa), het is slechts een goede aanvulling om je kennis te onderhouden.
    En V&VN, voor wat betreft het Cito, nergens voor nodig dus om op ze te blijven wachten!

  • no-profile-image

    Karin Simonis-Wigbels

    Waar ik wel nieuwsgierig naar ben, is of er onderzocht is wat de concrete gevolgen zijn van het hoge percentage slecht kunnen rekenen. Als 41% onvoldoende scoort, is dan helder hoeveel % (medicatie)fouten dit oplevert?
    Ik vraag me ook af: als je écht helder hebt wat er gebeurt als je iets verkeert uitrekent, dan moet dat toch enorm motiveren om iets goed uit te rekenen, te laten controleren of dat door een ander te laten doen? Om hoe dan ook voor 100% goede uitkomst te gaan.
    Volgens mij geldt ook hier, net als met alles: als je een hele duidelijke dringende 'waarom' hebt, dan ga je voor 100% door tot je de juiste oplossing hebt.
    In die zin ben ik dus ook wel nieuwsgierig of er verschil zit in de uitkomst uit een onderzoek (ach, het is maar een onderzoek, er hangt nu geen leven vanaf- het 'waarom' is niet zó dringend) of in de praktijk op de werkvloer.
    Ik weet niet hoe het nu aangepakt wordt op de opleiding, een 15 jaar terug was verpleegkundig rekenen voor velen het vervelendse vak en hadden we geloof ik nog niet zo goed voor ogen wat er vanaf hing, wat het échte 'waarom' was. Ik herinner me van m'n klasgenoten vooral het er tegen op hikken (ik heb massel, ben goed met cijfers:)).

    Om kort te gaan dus een paar vragen:
    Wat is het daadwerkelijke effect van 41% slechte rekenaars?
    Hoe komt het dat dit percentage zo hoog is?
    Is het echte 'waarom' helder (in beeldende concrete verhalen) of was dit een ver-van-m'n-bed-show-theoretisch-wel-weten-verhaal?
    En zou dit heldere waarom mogelijk helpen in het opkrikken van het percentage goede rekenaars?

  • no-profile-image

    Paul Uiterwaal

    Kom op zeg! Het aardige van verpleegkunde is dat het voor een deel een exact vak is. Kies je voor dit vak, besef dan ook dat je kiest voor een vak met een exacte kant. En het is een vak dat wij toch minimaal op een MBO-4 niveau beoefenen.
    Daarbij, als je eerlijk bent, het verpleegkundig rekenen bouwt door op het rekenen van groep 8 basisonderwijs. Ik vind dat we dit gewoon moeten beheersen. En als professional geef je niet steeds anderen de schuld, je kijkt zelf hoe je je competenties op peil houdt

    Paul UIterwaal

  • no-profile-image

    Anne

    In tegenstelling tot de andere reacties heb ik wel een blok verpleegkundige rekenen op de hogeschool gehad. Hierbij werd ook verplicht om een tien te halen tijdens de toets.

  • no-profile-image

    Petra

    Allereerst vind ik dat in de opleidingen de eis voor het behalen van een toets een 10 moet zijn. Je kan je toch niet voorstellen dat je in 10% of meer van de gevallen een medicatiefout maakt? en dat dit dan volgens de toets acceptabel zou zijn?
    Verder zijn veel verpleegkundigen volgens mij bang voor rekenen en cijfers. Lijkt me ook iets om op in te grijpen. Minder angst voor cijfers lijkt me een belangrijke voorwaarde voor een goede rekenvaardigheid voor verpleegkundigen/VIG-ers

  • no-profile-image

    elsa

    Ik blijf het ook moeilijk vinden, al oefen ik regelmatig. Ik onthou het gewoon niet. Doe de verpleegkundige rekentoetsen van VenVN vaak in de nachtdienst op een rustig moment. Maar hierbij is het vervelende dat je alleen de uitleg ziet als je een antwoord goed hebt! Als ze dat nu eens omdraaien en bij een verkeerd antwoord uitleggen hoe het wel moet?
    Dat is veel motiverender en dan pas leer ik er wat van.
    Ik hoop dat VenVN dit oppakt! En als alle slechtrekenende verpleegkundigen moeten stoppen met hun vak..... ziet het er somber uit.

  • no-profile-image

    joske

    Vier jaar geleden heb ik de opleiding verpleegkunde afgerond. We hebben geen één uur rekenen gehad. Veel uren psychiatrie van een docente die het boek voorlas, beleidsplannen maken, onderzoek doen op je werk en ieder moment aan jezelf denken waarom je op een bepaalde manier iets had gedaan, hoe je het volgende keer zou doen enz. Het was een waardeloze opleiding. Zelfs anatomie en ziekteleer was niet verplicht. Het was een instroomklas van niv 3 naar niv. 4. Bij chronische zieken werden we voor de t.v gezet en kregen we een of ander medisch t.v programma te zien, en na een uur kwam de docente vragen of we nog wat te vragen hadden. Aan het eind van de opleiding kregen we een mondelinge enquête wat we van de opleiding vonden. Deze docente moest nog wel ons eindwerk beoordelen?? Gelukkig werk ik nu bij een thuiszorgorganisatie waar we hele goede opleidingen krijgen.

  • no-profile-image

    john schoorl

    als verpleegkundig docent rekenen in de opleiding vz ig moet ik helaas constateren dat rekenen elk jaar achteruit gaat en resultaat moeizamer.
    Toch vind ik dat we er zelf debet aan zijn!!!
    In de jaren 70 was het een 10 voor rekenen zonder rekenmachine en anders stoppen opleiding.
    Toen werd de norm een 8.
    Nu is het inmiddels een 5,5.
    Ik heb veel toekomstig goede verpleegkundige en verzorgende in mijn opleidings tijd en en als begeleider om die reden het werkveld zien verlaten.
    Vroeger was niet alles beter,maar m.b.t. eisen rekenen in ieder geval wel.
    Toch als we de eis weer verhogen zou de uitval op dit moment wel eens hoger kunnen worden als heden.

  • no-profile-image

    Marcel

    Hee herkenbaar! Ook in de opleiding tot verpleegkundige hebben heel veel studenten moeite met rekenen. Of ze nu 10 weken of 9 maanden les krijgen, het maakt nauwelijks verschil.
    Zeker zorgwekkend, maar ook moeilijk te tackelen. Een verplichte rekentoets, elke 2 jaar, zou in ieder geval meehelpen om het niveau op peil te houden. We moeten het echter eerst op peil krijgen!!!
    De ontwikkeling op het gebied van algemeen rekenen in het MBO (wordt vanaf dit jaar een verplicht examenvak) zal ook ten goede komen aan de rekenvaardigheid.
    De tijd zal het leren. Maar tot die tijd??????
    Marcel

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden