Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Betrouwbare temperatuurmeting

Iedere arts, verpleegkundige en afdeling heeft zo zijn eigen idee over de meest betrouwbare manier van temperatuurmeting bij prematuren. Het probleem daarbij is dat er nog onvoldoende  onderzoek gedaan is naar wat nu de beste, meest betrouwbare methode is. Zo zijn er veel verschillende manieren om temperatuur te meten: rectaal, oraal, axillair, via een huidelektrode of via een infrarood- thermometer.

Bij de prematuren die bij ons in de couveuse liggen wordt hoofdzakelijk de temperatuur bepaald via een huidthermometer. Dit is een elektrode die meestal op onderbuik onder de luier bevestigd wordt. Bij beweeglijke kinderen wordt de elektrode soms vast geplakt met een klein stukje tape.

Vaak wordt er door de kinderarts afgesproken dat er naast de huidtemperatuur ook 3x daags standaard een rectale temperatuur gemeten moet worden. De meningen over rectaal temperatuur meten (als er ook al een huidtemperatuur gemeten wordt) zijn bij ons op de afdeling verdeeld. Er zijn steeds meer collega’s  die bij een stabiele prematuur hier de noodzaak niet van inzien omdat de verschillen tussen huid- en rectale temperatuur heel klein zijn. Ik ben het hier zelf ook mee eens. We zien vaak dat kinderen bij rectaal  temperaturen gedrag vertonen waaruit blijkt dat ze de handeling onprettig vinden zoals huilen, grimassen, ongecontroleerde bewegingen maken. Ook dit is een reden om eens kritisch te kijken naar standaard rectaal over temperaturen als er al een huidtemperatuur bekend is.

Er is in 2008 een onderzoek uitgevoerd onder prematuren tussen de 25 en 32 weken en met een gewicht tussen de 520 en 1250 gram in de Zwolse Isala Klinieken. De conclusie van dit onderzoek is dat bij prematuren met een zeer laag geboortegewicht het meten van huidtemperatuur volgens de “zero heat flow” methode  net zo betrouwbaar is als rectale temperatuurmeting.  Deze “zero heat flow” methode houdt in dat er geen warmte verloren gaat doordat de elektrode tussen de huid van het kind en het matras geplaatst wordt.

Voor mij is interessant of bovenstaande ook geldt voor de wat oudere prematuur vanaf 32 weken. En hoe bepalend is de plaats van de elektrode? Ik zie nu vaak dat de elektrode onafhankelijk van de houding van het kind op de buik wordt geplaatst onder de luier. In de verschillende onderzoeken staat beschreven dat de meting het meest betrouwbaar is als de elektrode tussen de huid en het matras ligt (ZHF methode, skin-to-matrass). Betekent dit dan dat daar geen luier of kleding tussen mag zitten?

De afgelopen jaren zijn er verschillende onderzoeken gepubliceerd waarin verschillende meetmethodes naast elkaar zijn gelegd. De uitslagen van de metingen liggen weliswaar dicht bij elkaar, maar in de meeste gevallen lijkt men daar geen harde conclusies uit te durven trekken. De aanbeveling is vooral dat er meer onderzoek gedaan moet worden.  De rectale temperatuurmeting lijkt nog steeds de meest accurate, maar er bestaat hierbij gevaar op beschadigen van het rectum. Wat betreft de andere methodes zijn er weer andere haken en ogen. Het is bijvoorbeeld niet duidelijk wat de precieze plek van plaatsing moet zijn (huidtemperatuur), het uiteindelijke meetresultaat neemt veel tijd in beslag (huidtemperatuur), of de meting is minder betrouwbaar in vergelijking met rectale meting (axillaire meting).

Totdat er meer onderzoek gedaan is en daaruit  conclusies worden getrokken zijn we dus afhankelijk van best practice. Ik wil jou  daarom vragen om je ervaringen te delen. Wat zijn de afspraken hierover in jouw ziekenhuis? Wordt er bij jou op de afdeling bij stabiele prematuren in de couveuse nog rectaal getemperatuurd? Zo ja, wat is de achterliggende gedachte hierbij? Welke plaats wordt bij jou op de afdeling gebruikt voor de temperatuurelektrode en is daar een reden voor?

Bedankt voor je reactie!

Corianne van der Perk

Gerelateerde tags

2 reacties

  • no-profile-image

    Joost

    Discussiepuntje: bepaalt de dokter hoe we de meting verrichten?

    Het standaard rectaal meten vind ik een vorm van over(be)handelen die we al lang in het museum hadden moeten zetten. 1) Onnodig 2) tijdrovend 3) kind-onvriendelijk, 4) niet erg Nidcap/ontwgericht. Weigeren dus, gewoon huidtemperatuur meten.

    En als je dan ondersteunende onderzoeken wilt moet je niet gaan zoeken naar de betrouwbaarheid van de meting maar naar complicaties/problemen van elke soort meting en daar de minst problematische methode uit kiezen

  • no-profile-image

    symona

    helaas doen wij nog steeds rectaal tempen! ookal is de diameter van de anus van de prematuur kleiner als de mijne. toch gebruiken we dezelfde thermometer. ik zou graag via huidsensor willen tempen, dit heb ik in een symposia gehoord, maar helaas zijn er collega's die daar geen goede ervaringen mee hebben.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden