Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Workshop Infuus in 1 keer raak op het Nursing Event

Op 9 december 2010 mocht ik op het Nursing Event in Ede tot twee keer toe een volle zaal begroeten voor de workshop Infuus in 1 keer raak.

We spraken over het creëren van de juiste omstandigheden om een infuuscanule in te brengen. Het aanprikken zelf blijkt voor de meeste workshopbezoekers niet zozeer het probleem te zijn. Het daarna opschuiven of doorvoeren van de canule zonder de vene te beschadigen wel. De trucjes staan netjes in de powerpoint presentatie die we op Precision bijscholingen gezet hebben.

Het gebruik van de bloeddrukmeter als stuwingsinstrument bleek de grote onbekende. Meten is weten! In eenvoudige gevallen kan een stuwband voldoen om een arm te stuwen. Maar stuwen is niet 'gewoon een bandje om de bovenarm aantrekken' en hopen dat er stuwing ontstaat. Je MOET weten of er wel arteriële inflow is en dat de veneuze outflow geheel geobstrueerd is. Pas dan heb je goede stuwing aangelegd en pas dan kan je na het aanprikken van een infuuscanule hem ook eenvoudig inschuiven/opvoeren.

Je hebt dus een handbedienbare tensiemeter nodig of een apparaat waarmee je tensie kunt meten die na de meting een 'venous stase' functie heeft. Heeft de patiënt een bloeddruk van 70/30, dan moet dus de meter op 50 worden gezet als je een infuus wilt prikken. Heeft de patiënt 220/120, dan zet je hem ongeveer op 160.

Heb je een handtensiemeter maar geen stethoscoop dan kun je de volgende truck toepassen. Je zet je vinger aan de pols en pompt de band op. Op het moment dat je de pulsaties niet meer voelt (en de patiënt nog wel ademt) ben je met je tensiemeter de systole gepasseerd. Vervolgens laat je – al palperend – de tensieband heel langzaam leeglopen. Op het moment dat je NET weer pulsaties voelt sluit je de tensiemeter af en de band knijpt net onder de systolische waarde. Zeer waarschijnlijk zit je dan ruim boven de diastole en de arm begint vol te lopen. Na 1-2 minuten wordt het een geslaagd infuus.
Ik zeg: doe maar!

Verder bleek dat terugslagklep geen algemeen goed is. En even voor de duidelijkheid: een terugslagklep moet worden gebruikt om de i.v. medicatie via een driewegkraan de juiste kant op te sturen. Op de foto de gele lijn als medicatieflow en een rode pijl bij de terugslagklep.


Als de medicatie onverhoopt de infuuslijn inloopt, zoals bij obstructie in de infuuscanule, krijgt de patiënt z’n medicatie niet. Maar veel belangrijker: als het infuus ineens weer wel gaat lopen of zelfs gaat gieteren, krijgt de patiënt ineens heel veel medicatie binnen. In het geval van Actrapid of bijvoorbeeld Nepresol kan dat onmiddellijk levensbedreigend zijn. Daarom: altijd een terugslagventiel plaatsen aan het einde van de infuuslijn, maar VOOR de driewegkraan.

Tot slot. Het mogelijk veroorzaken van een katheterembolie was de grote onbekende in deze workshop, na afloop van de sessie hopelijk niet meer.

Alfred de Jong

3 reacties

  • no-profile-image

    Joke

    Onze dokter prijst deze methode met de bloeddrukmeter al jaren aan. Onze afdeling volgt haar daarin, anderen daarentegen... Wel blij dat het blijkbaar toch de beste methode is!

  • no-profile-image

    hans

    Hallo,

    Ik ben verpleegkundige en mag sinds een jaar ook infuus prikken maar heb er nog wel moeite mee, vooral ook omdat ik op een afdeling vaatchirurgie zit en veel patienten geen goede vaten hebben, dus vaten die steeds weer weg rollen etc. Heb je hiervoor nog goede tips!!

    Je verhalen zijnleuk om te lezen!

    Hans!

  • no-profile-image

    theo

    Aardige PP-presentatie: jammer dat deze tips die al jaren bekend zijn, nog steeds niet in de algemene leerboeken staan. Ik signaleer echter twee grote kunstfouten: duidelijk zichtbaar zijn de wondjes op de hand van de prikker: en dan geen handschoenen aan??
    Verder een horloge is een sierraad: dit soort materialen hoort tijdens het werk niet aan handen en/of polsen.
    Tenslotte nog een opmerking over een eerder stuk over infuusprikken: het buigen van de naald kan het prikken wel vergemakkelijken, maar als er dan bloed door deze naald wordt afgenomen, is de kans groot dat het bloed hemolytisch is, bepalingen niet gedaan kunnen worden en de patiënt opnieuw geprikt moet worden

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden