Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Euthanasie of mercy killing?

Euthanasie... voordat ik aan de opleiding begon vond ik het niet kunnen. Tenminste, actieve euthanasie, want alleen dat begrip zei mij iets.

Nu, vier jaar later denk ik er anders over. Ik weet niet of ik het zou kunnen, assisteren bij euthanasie. Maar het feit dat euthanasie mogelijk is, vind ik goed. Patiënten hoeven niet een afschuwelijke dood te begaan. Het kan ook anders. En in zo’n situatie vind ik dat euthanasie wel mag.

Passieve euthanasie, het niet toepassen van levensverlengende handelingen, vind ik ook weer anders. Dat is toch iets waardiger. De bedoeling is misschien wel hetzelfde, maar de manier waarop is anders. Ethischer, vind ik het.

Wat ik pas onethisch vind, is een stervende man met een sonde in zijn neus, een waakinfuus in de arm en een katheter in. Alsof je op die manier rustig kunt sterven.

Een DNR-beleid, net zo’n dilemma. Wat doe je als de familie vraagt toch te reanimeren terwijl er een DNR-beleid is afgesproken? Doe je het dan toch, doe je het niet of doe je minder je best? Ik weet het niet. We zijn toch opgeleid om de last van ziekte, handicap of sterven te verlichten. Niet om het sterven te rekken, maar ook niet om iemand uit zijn lijden te verlossen.

DNR-beleid, een abstinerend beleid, passieve of actieve euthanasie. Het één wordt misschien als minder heftig ervaren dan het ander, maar het blijven punten van discussie. Wat is ondraaglijk lijden? Wanneer ziet een arts iets als ondraaglijk lijden? Wat vind de familie? Wat vond de patiënt toen hij nog bij bewustzijn was? Wanneer is iets euthanasie of Mercy killing?

Wat vinden jullie van euthanasie? Wanneer wordt lijden ondraaglijk? Heeft het puur en alleen te maken met pijn of ook met kwaliteit van leven?

Suzan Senczuk

Gerelateerde tags

7 reacties

  • no-profile-image

    fieny

    vandaag heeft mijn vriendin linda in de hospice haar leven laten beeindigen.
    ze was pas 62jaar, maar als leven "lijden" word,en je totaal verlamd en ook bijna al beroofd bent van je spraak,met het uitzicht binnenkort te stikken als de ademhalingsspier het begeeft, gun je zo iemand een waardige dood.
    hoe pijnlijk het ook voor iedereen was,het ging niet om ons maar om haar!
    we mogen niet egoistisch zijn,LINDA, goeie reis en tot later!
    bedankt voor je jarenlange vriendschap XXX fieny

  • no-profile-image

    Chaija

    Tijdens een van mijn stage in een hospice vroeg een cliënt om actieve euthanesie. Hij had terminale kanker, maar het grootste probleem voor hem was de hallucinaties die hij had. Er liepen constant 'mensen' door zijn kamer. Deze euthanesie werd 'goedgekeurd' en uitgevoerd.
    Nu loop ik stage in de psychiatrie. Er lopen hier mensen rond die de hele dag mensen zien die ik niet zien. Sommige cliënten worden bang en angstig. Maar als zij de vraag om euthanesie stellen, ligt het onderwerp opeens heel anders...

  • no-profile-image

    klaasje

    In de schaduw van het nieuws met Arie Boomsma op 10 januari, supergoed gesprek met verschillende bestrokkenen. Ik maakte eruit op dat het uitmaakt of er liefdevolle zorg wordt geboden en of mensen deze zorg kunnen/willen/durven accepteren. Zorg ontvangen is ook niet gemakkelijk als je altijd heel zelfstandig bent geweest. Maar je bent dus letterlijk nooit te oud om te leren...

  • no-profile-image

    Maud

    Het niet toepassen van levensverlengende handelingen (=abstineren)benoemen als passieve euthanasie is zeer onjuist. Uberhaupt zijn de termen actief of passief bij euthanasie onjuist, zie ook de andere reacties. Vaar niet blind op Wikipedia!
    Het toepassen van euthanasie is volgens zeer strenge zorgvuldigheidseisen in de euthanasiewet beschreven en voorbehouden aan de arts. De handeling wordt uitgevoerd door de arts en als verpleegkundige kun je hierbij assisteren. Maar onze rol als verpleegkundigen bij euthanasie omvat veel meer dan dat. Wij zijn immers 24 uur bij de zorg van de patient betrokken en de belangenbehartiger van de patient. Vaak zijn de eerste signalen van (mogelijk) ondraaglijk lijden voor ons als eerste zichtbaar en is het onze taak hier adequaat op te reageren. Goede samenwerking tussen artsen en verpleegkundigen is van belang! Door de vertrouwensband die je vaak met de patient hebt opgebouwd kan deze al heel veel aan je duidelijk maken zonder zelfs het woordelijk te benoemen. Of vinden ze het moeilijk het te benoemen. Onze taak is dan om het bespreekbaar te maken. Luister naar de patient, neem hem serieus en maak ook andere mogelijkheden bespreekbaar. Kun je je in een euthanasiewens van een patient om wat voor reden dan ook niet vinden, draag het dan over aan een collega maar negeer het niet.

  • no-profile-image

    Joyce

    Euthanasie is het leven van de patiënt op diens verzoek beëindigen. Dit is een actieve handeling en euthanasie kan dus nooit passief zijn.
    Het is de patiënt die de arts moet overtuigen dat zijn leven ondraaglijk lijden is geworden. Niemand kan invoelen wat de patiënt ervaart. Er moet echter wel sprake zijn van onderliggende ziekte, die niet meer te behandelen is. Depressie b.v. mag geen reden tot euthanasie zijn.
    Abstineren, geen levensverlengende handelingen meer verrichten of palliatieve sedatie, het valt allemaal in de categorie palliatieve zorg. De symptomen worden bestreden zodat de patiënt kwaliteit ervaart in de laatste levensfase.
    Een groot verschil is dat bij euthanasie het verzoek altijd van de patiënt moet komen en dat in de andere gevallen het ook de arts kan zijn, die beslist dat verder medisch handelen zinloos is.

  • no-profile-image

    willy

    Ineke, je haalt me de woorden uit de mond!
    En wat het DNR beleid betreft: in principe is Niet Reanimeren een medische beslissing. Het is zelfs verwijtbaar als een arts laat reanimeren als het geen kans van slagen heeft (medisch zinloos handelen). Soms moet dit heel duidelijk aan patient en familie worden uitgelegd.
    En waar ik nog steeds, zelfs in deze tijd, nog tegenaan loop, is de veronderstelling dat "wij" helemaal niets meer voor een patient willen doen als er DNR wordt afgesproken. Integendeel, we behandelen hem optimaal, alleen het reanimeren laten we achterwege.

  • no-profile-image

    Ineke Lokker

    Waar we voor moeten waken is dat wij als verpleegkundige beroepsgroep de termen actieve en passieve euthanasie in stand houden!!
    Er bestaat namelijk geen actieve of passieve euthanasie. Maar alleen 'Euthansie' als handeling die kan worden uitgevoerd door een arts indien er is voldaan aan alle wettelijk vastgestelde zorgvuldigheidseisen. Al het andere handelen moet hier niet op zo'n manier aan gekoppeld worden.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden