Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

De overenthousiaste verpleegkundige

Iets goed doen, wie vindt dat nou niet leuk? Het is gewoon prettig om resultaat te zien van je werk. Ook mij geeft het voldoening, maar soms ben ik iets te enthousiast.

Neem nou vorige week. Ik had al een aantal diabetespatiënten op het spreekuur gehad en van hun labwaardes werd ik alleen maar vrolijk. Niet dat al die labwaardes te danken zijn aan mij, maar natuurlijk ook aan de patiënt zelf, de dokter, de samenloop van omstandigheden en soms zelfs aan het jaargetijde. Met goed weer komen mensen vaker buiten, bewegen ze meer en voelen zij zich beter.

De laatste patiënt die dag, een pientere, vlotte dame van 95. Haar gemiddelde bloedsuiker betrof 7.5.  Iets te hoog, dacht ik bij mezelf. Ik ging na wat de balans tussen voeding en bewegen was bij mevrouw. Ze deed het goed, vond ik. Maakte regelmatig een wandelingetje met de buurvrouw en ze had ook meer balans gevonden in haar voedingspatroon, hoewel ze nog iets te flink was.

Aangezien mevrouw nog goed mobiel was zonder rollator vroeg ik me af of ze niet van die drie keer in de week wandelen, een dagje extra een blokje om kon gaan. En of ze niet van die chocolaatjes minder calorierijke tussendoortjes kon maken. Mevrouw deed erg haar best om een gezonde levensstijl te hanteren en daarom wilde ik haar door nog enige aanpassingen in haar levensstijl van de medicatie afhouden.

'Maar juffrouw, een extra wandelingetje wil ik wel maken, maar die paar chocolaatjes kunt u me toch niet onthouden op mijn leeftijd?' En op dat moment wenste ik dat een luikje in de grond openging waar ik doorheen kon zakken. Die arme dame van 95 jaar. Tsja ze zag er ook nog zo goed uit.

Zo zie je maar weer dat enthousiasme in je werk soms te veel van het goede kan zijn.
Hebben jullie ook wel eens van die situaties waarbij je het liefst door de grond zakt. Maak jij ook wel eens blunders waar je achteraf hartelijk om kunt lachen?

Suzan Senczuk

3 reacties

  • no-profile-image

    Sascha POH

    Ja en vooral omdat je het instellen bij een diabeet doet om het 10-jaarssterfterisico te reduceren. Nou ja, als deze mevrouw ambitie heeft 105 te worden heb je terecht gehandeld in ieder geval, en dat is níet synisch bedoeld. Een zeer vitale 90-jarige patient vertelde dat zijn vader 102 geworden was "in die tijd" dus nu moest hij toch minstens 110 kunnen worden? Hij was nog lang niet klaar hier en had het veel te leuk. Wie ben ik om dan het 10-jaar riedeltje in gedachten te houden. Hop, lifestyle adviezen en glucose omlaag en op naar de 110(nog maar 20jr!).

    Overigens is in het geval van de dame van 95 bij Suzan een HbA1c van 7.4% uitstekend. De streefwaarde 7% of lager gaat niet meer op voor mensen vanaf 85jr dus iemand van 95jr kan lekker doortuffen met een HbA1c van bijvoorbeeld 8%

  • no-profile-image

    Ben

    Eerst vragen of iemand behoefte heeft aan informatie, dan eventueel gerichte informatie geven en dan vragen of de ander hier iets mee gaat doen en of je daar nog hulp bij kunt bieden. De ander vertellen (hoe goed bedoelt je intenties ook zijn) werkt vaak averechts.

  • no-profile-image

    Lia Besters

    Werk als verpleegkundige bij externe bloedafname.
    Vragen ons geregeld af waar ligt de grens om deze mensen nog een leefpatroon op te leggen.
    Laat ze lekker eten en doen wat ze zelf weten, hetleven is voor hen nog zo kort.....

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden