Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Hoezo werkdruk?

Ik repte eerder over hoge werkdruk en hoe de patiënt er structureel bij in schiet in de zorg. Maar het roer is om. Ik ga nooit weer klagen over drukte (nou ja, vandaag in ieder geval niet).

Verplegen is helemaal niet zo’n straf. En zeker niet vandaag, want het is rustig. Schreef ik vorige week over lentezon. Vandaag is het een voorzomer. Nee, ik zit niet op een stoel in de tuin te peinzen over mijn eerste barbecue. Ik sta naast een bed te denken over de zon.

Mevrouw Hinkema ligt in het bed. Ik lig aan haar voeten. Ze kan heerlijk verhalen vertellen. Mevrouw Hinkema is een tachtigplusser vol zelfspot. Ik weet niet wie er vandaag meliger is, zij of ik. Samen staren we naar de zon die over de orthopedie-vleugel onze dag en haar pijn verlicht.

Omdat we het zo gezellig hebben, val ik uit mijn rol. Ik denk hardop hoe heerlijk het zou zijn om vandaag niet in het ziekenhuis te zijn, maar op een strand. Maar mevrouw Hinkema droomt mee. Zij ziet ons al zitten onder een parasol, met een drankje (ze mag niets per os!) Zij is al drie jaar niet meer buiten geweest, zegt ze dan. Ik ren de kamer uit.

Even onderdruk ik mijn impulsiviteit, waar ben ik mee bezig? Als ik echter de dokter heb gerustgesteld, dat het goed gaat komen met mevrouw Hinkema, krijg ik toestemming van hem. Ik sleep met extra dekens, een zuurstoftank en diverse afsluitdopjes voor alle slangen die op en aan mevrouw Hinkema bevestigd zitten. Na een kwartier puzzelen is ze los van de kamer en gaan we op pad.

Daar zit ik. Werktijd. Zwaar werk. Twintig minuten lang in de zon. Het is weliswaar geen terras, maar een ambulance-ingang. En het is niet met mijn beste vrienden, maar met een ernstig zieke mevrouw die al drie jaar geen zonlicht heeft gevoeld. Een piepklein hoofdje straalt vanonder twee dekens. De zon wordt er verlegen van.

Had ik maar wat vaker de tijd om dergelijke idiote, onrealiseerbare plannen te bedenken!

13 reacties

  • no-profile-image

    Kees

    Soms word de werkdruk ons ook aangepraat. Het "moet" kultuurtje in de zorg is met name de schuld van de zorgverleners zelf. We zijn te snel geneigd om dingen over te nemen, of te doen zonder dat het "in principe" moet. Vooral in het verpleeghuis heerst er de indruk dat er ten alle tijden werk verricht moet worden, even zitten is er niet bij, dan word je raar aangekeken, zo van "kom is van je luie reet, er is genoeg werk"

    We moeten proberen te werken zoals er is voorgeschreven door de ZZP's. En geen onnodige "klusjes" doen. Dat kost alleen maar tijd. Ik ervaar geen werkdruk. Dit omdat we efficient werken, en gewoon doen wat er is afgesproken. Wat mij betreft moet er meer zakelijkheid komen in zorg. In plaats van altijd maar te zielepieten.

    Veel heb je zelf in de hand, wat dat betreft zijn we te ver doorgeslagen in ons goedheid, terwijl dat in de meeste gevallen alleen maar nadelig is voor jezelf.

    Jij komt op de eerste plaats, dan de zorgverlener.

    Reactie's zijn welkom

  • no-profile-image

    Es

    Ik heb vol ontroering zitten lezen. Ik ben wijkverpleegkundige, maar hier heb ik absoluut géén tijd voor en dat is naar en triest! Fijn dat het elders toch nog wel eens kan!

  • no-profile-image

    Marjolein Fermie

    Heel goed, Sandra.
    Soms is zorgen minder praten en gewoon doen!

    Datzelfde geldt volgens mij voor bejegening: zie http://bit.ly/9Qo4oi

  • no-profile-image

    lia

    Fijn om te lezen dat er elders ook nog mensen zijn die met hun hart zorg verlenen. Het zijn de kleine soms zo eenvoudige dingen die voor de zieke/ouderen de dag weer even vrolijk maakt.Een praatje bij een kopje thee een rondje in de rolstoel naar buiten noem maar op het hoeft geen uren te duren maar is zoooooooooooooooooooooooooooooooo belangrijk. Denk inderdaad eens na; hoe zou ik het willen als ik hier zou zitten. Je doet er zoveel goed mee en dat laten ze je ook zeker merken.
    succes lia

  • no-profile-image

    Annelies

    Top lieve San.Dit is pas verplegen vanuit je hart.(complementaire zorg=zorg naast de andere behandelingen en zorg)Het 'geneest' misschien niet,maar het 'heelt' de mens(heid) wel.

  • no-profile-image

    Chantal

    Warme zorg, kwaliteit van zorg, zorgleefplannen, de mens centraal, vraaggerichte zorg, menslievende zorg
    -> laten we d'r eens wat minder vaak over praten / schrijven en dit soort initiatieven volgen.
    Dit is toch waarom we in de zorg werken?!
    Helemaal geweldig!!

  • no-profile-image

    Monica

    Geweldig wat lief! Krijg er tranen van in de ogen. Als iedereen toch weer eens de tijd zou mogen/kunnen besteden aan zulk soort kleine dingen die een ander zo gelukkig maken! Ipv aan administratie of zo....

  • no-profile-image

    Ina Tolhuis

    ...en zo is zorg bedoeld. Super!

  • no-profile-image

    priscilla

    Wat super San. Je zorgt er toch een beetje voor dat ik 'het zorgen voor' ga missen. Ik weet weer waar ik het voor deed. Iets doen voor een ander. Iets wat jij ook graag zou willen dat een ander voor jou doet, in dezelfde situatie.

  • no-profile-image

    willy

    Geweldig!!!! Wat zal die mevrouw-en jij ook- genoten hebben!!!
    Het trieste is echter dat dit in mijn beginjaren, zo'n 30 jaar geleden, heel normaal was. Dan ging je 's middags even met de patienten wandelen, daar was toen op de één of andere manier tijd genoeg voor.
    Nu is dat meestal een beetje anders.
    Maar mevrouw Hinkema en jij hebben de buit binnen, en dat kan niemand jullie meer afnemen.
    Maar zeg es eerlijk.... dat smaakt toch naar meer?????

  • no-profile-image

    Danielle

    Je bent een topper!!!!

  • no-profile-image

    Noud

    Als je het hebt over Florence Nightingale en haar roeping...
    Hier de moderne toepassing. Toppie!

  • no-profile-image

    Annemiek

    Heel fijn dat je dit voor haar kon doen! Al 3 jaar niet meer buiten!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden