Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Complexe zorg

Mevrouw Kellerman wordt opgenomen voor een bloedtransfusie. Twee zakjes bloed en dan zal ze weer vertrekken. ‘Lekker,’ denk ik, dat betekent een kort opnamegesprek en in principe weinig complexe zorg.

 

Mevrouw Kellerman blijkt volledig zelfredzaam, behalve dan infuustechnisch. Dus help ik haar uit haar pyjama en in haar blouse en moedig ik aan om vooral te bellen, als ze hulp nodig heeft voor de toiletreis. ‘Ik wil niet lastig zijn,’ bloost de vrouw. Ik heb het druk met de patiënten rondom mevrouw Kellerman en ben stiekem blij dat zij niet wil bellen.

Als ik een paar uur later zoek om geruststellend oogcontact, blijkt mevrouw Kellerman glazig naar het plafond te staren. Ze ligt stil en bleek in haar bed. Onmiddellijk gaan alarmbellen rinkelen. Ik negeer de grote lading medicijnen die ik nog moet toedienen en ben in één stap bij de bleke dame. Ik leg mijn hand op haar arm: ‘Mevrouw Kellerman…’ Ze schrikt op. Gaat het wel, vraag ik. ‘Mwah,’ zegt zij, ineens een stuk minder zelfverzekerd.

Zodra ik mijn achterwerk op het matras laat zakken, begint de sterke vrouw te huilen. Ze vertelt over niet kunnen huilen over de zorgen in haar hoofd, het overlijden van haar man en de operatie van haar dochter. Ze kan er niet over praten, zegt ze. Ook niet met haar dominee: ‘Een lieverd, maar net begin dertig.’ Hoe moet die haar nou begrijpen?

Mevrouw Kellerman praat en praat over al waar ze tot nu toe over zweeg. Na een uur piept haar infuus en valt ze weer terug in haar rol. Met een: ‘Ja, jij moet aan het werk,’ duwt ze me aan de kant.

Verwarrend werk, denk ik. Mensen die je niet nodig hebben, nemen soms het meest van je tijd. De vrouw bedankt me voor alles wat ik deed, terwijl ik alleen maar even heb zitten luisteren.

 

9 reacties

  • no-profile-image

    Tallie

    Aan Petra;
    ik vind het ook jammer dat jij zo nodig zo fel moet reageren. Wil je hiermee zeggen dat jij wel altijd alle tijd neemt voor de patient? Dat jij meteen door hebt dat iemand eigenlijk wel ergens mee zit? Dat je het wel eens lekker vind als iemand zegt geen hulp te hoeven?
    Ik vind dit in ieder geval wel een mooie blog. Het zorgt inderdaad voor een gevoel van saamhorigheid. Het kan iedereen overkomen. Wij zijn ook maar mensen!

  • no-profile-image

    Marjolein

    Als reactie op het bericht van Petra;
    Het hoeft niet zo zeer eye-openend te werken. Ik vind dat dit soort berichten eerder zorgen voor zaamhorigheid; het zorgt ervoor dat je het gevoel hebt dat niet alleen jou dit overkomt. Laten we blij zijn dat er meer verpleegkundigen zijn die op deze manier omgaan met emotionele patiënten. Een mooi voorbeeld van hoe het moet, terwijl wij allemaal weten dat lang niet alle verpleegkundigen de tijd nemen voor dit soort situaties.
    Ik vind het dan ook erg jammer dat je zo reageert.

  • no-profile-image

    sylvia

    Tja, en dat is nou precies waar het om draait in de zorg. Werken met mensen en niet "gewoon" je handelingen uitvoeren. In onze druktebeleving gaan we hier vaak aan voorbij en zien we niet (meer) wat voor bijzonders wij als zorgverleners kunnen betekenen.
    Goed dat jij dat wel kan! Ik zou me als patient erg prettig voelen bij een menselijke verpleegkundige als jij.

  • no-profile-image

    Petra

    Sorry hoor maar wat is hiervan nu de eye-opener!!??
    Triest dat dit als iets bijzonders wordt gezien.!
    Petra

  • no-profile-image

    marion

    Wat een prachtig stukje zorg. Het laat zo mooi zien dat de keuze die je maakt als zorgverlener voor jezelf betekenis heeft en voor de patiënt het verschil kan maken tussen ziek en zieker.

  • no-profile-image

    Cor

    Zouden we uit het feit, dat we 2 oren hebben en slechts 1 mond, al niet af kunnen leiden dat luisteren belangrijker is dan praten.....

  • no-profile-image

    Lies

    luisteren...is denk ik wel één van de belangrijkste competentie die wij als medewerkers in de zorg moeten bezitten....je zegt mensen die je niet nodig hebben...nemen soms het meest tijd van je....als mensen al zeggen zich zelf wel te redden...denk ik dat er meteen alarmbellen moeten gaan rinkelen...maar het is wel heel herkenbaar...zoals jij het schrijft..

  • no-profile-image

    Inge

    Mooi verhaal!
    Grappig overigens dat deze vrouw bij jou haar verhaal kwijt kon, terwijl je zelf denk ik, net als die dominee, ook begin dertig bent (?). Leeftijd hoeft niet uit te maken.

  • no-profile-image

    Nico

    Mooi stukje zorg!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden