Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Een stabiele randprematuur valt vaak terug. Hoe kan dat?

Het komt regelmatig voor dat we op de afdeling randprematuren opnemen. Je denkt dan: ‘Ach, een randprematuur, nog even een of twee weekjes groeien en hij kan naar huis.’ Maar vaak blijkt dat deze kinderen een paar dagen na de geboorte het toch net niet redden zonder hulp.

Ze krijgen vaak een sonde omdat ze niet voldoende zelf uit fles of borst drinken en in sommige gevallen hebben ze zelfs een beetje zuurstof-flow nodig.

Casus
Esmee is een randprematuur geboren na 34 weken zwangerschap. De eerste dagen had ze mooie saturaties en dronk ze alle voedingen zelf. Ze had wel een extra deken en warmtezakjes om haar op temperatuur te houden. Verder leek het goed met haar te gaan. Maar de afgelopen twee dagen begon het op te vallen dat haar saturaties maar net boven de 90% bleven hangen en ze regelmatig saturatiedalingen had tot onder de 70%. Af en toe had ze een uitschietertje naar 95%, maar dat gebeurde steeds minder. Verder begon ze steeds minder te drinken.

Toen er eens goed terug gekeken werd op de monitor bleek dat Esmee steeds meer apnoes kreeg, met daaraan gekoppelde brady's waardoor ze saturatiedalingen kreeg. Het leek erop dat het zelf drinken en het in standhouden van haar evenwicht te veel energie kostte waardoor ze aan het uitputten was. Toen de arts haar nakeek waren er geen tekenen van infectie, klonken de longen mooi schoon en ook was er niets raars te horen bij haar hart. Na overleg met de arts werd besloten om een sonde in te brengen en 1 liter zuurstof 21% te geven. Dit bleek goed te helpen. Haar saturaties bleven hierdoor boven de 95% en ze liet geen sauratiedips meer zien.

Hoe komt het toch dat stabiele randprematuren (in het Engels wordt er vaak gesproken over near-term babies of late pre-term babies), vlak na de geboorte vaak goed drinken en een goede algemene conditie hebben en het daarna minder gaan doen? Komt het doordat het niveau aan stresshormonen van de geboorte omlaag gaat? Of doordat we te snel te veel van ze verwachten? Krijgen ze eerder een terugval doordat ze zichzelf te veel moeten bewijzen? Misschien schatten we randprematuren inderdaad wel te hoog in. Bij een stabiele prematuur van 31-32 weken verwacht je dat het zuurstof nodig heeft, nog niet alles zelf kan drinken en regelmatig instabiel zal zijn. Hierdoor lijkt het erop dat we veel alerter zijn op uitputting, onrijpheid en instabiliteit.

Ik zou het leuk vinden om te horen welke ervaringen jij hiermee hebt. Heb jij een antwoord op mijn vragen? Misschien zijn er nog andere redenen waarom een stabiele randprematuur soms opeens instabiel wordt (behalve infectie, open ductus, hyperbilirubinemie). Laat het weten!

Corianne is high care neonatologie- en kinderverpleegkundige in het Emma Kinderziekenhuis (EKZ) te Amsterdam. Zij is voorzitter van de werkgroep ontwikkelingsgerichte zorg op de afdeling zuigelingen en is actief met EBP.

Corianne van der Perk

Gerelateerde tags

4 reacties

  • no-profile-image

    Barbara

    Hoi Corianne,

    Erg herkenbaar jouw tekst mbt randprematuren. Ons zoontje is geboren met precies 34 weken. Had gelijk een agparscore van 10, 2 weken couveuse en naar huis. Maar wel naar huis zonder enig advies, mogelijke problemen die hij toch zou kunnen krijgen...Thuis ging het goed, kreeg flesvoeding (ik had ernstige zwangerschapsvergiftiging en medicijnen en borstvoeding vonden ze geen goede optie ziekenhuis). Ik had al 2 kinderen, maar met dit mannetje veel krampjes gehad, tegenstrijdige adviezen mbt soort voeding en hoeveelheden. Dan mocht hij van kinderarts niet teveel voeding en consultatiebureau weer wel. Wij werden van kastje naar de muur gestuurd, terwijl ik als ervaren moeder toch wel intuitief wist hoe en wat te doen...Wij vinden dat consultatiebureau en kinderartsen veel meer op een lijn moeten gaan zitten als het gaat om prematuren. Het is toch te gek voor woorden dat kinderarts met alles (ook voeding) 6 weken eraf haalt en consultatiebureau dit niet doet?! Dan weet je als ouder toch ook niet waar je op kunt rekenen met zo'n kleintje?

  • no-profile-image

    Monique

    Hallo Corianne,

    Een baby van 34 weken is toch echt prematuur te noemen en mag zeker niet onderschat worden.
    Inderdaad blijken ze het in het begin vaak best goed te doen, maar dat kost dan toch veel energie. Verwacht dus niet teveel en geef veel rust. Zorg voor licht- en geluidsreductie en bundel handelingen en verzorgmomenten. Vooral met het drinken; dit is net de termijn waarbij de zuig-slikrefelex voor het drinken van de fles aanwezig is. Vóór de 34 weken kunnen ze al wel voorzichtig de ( niet volle) borst of cupje proberen, maar de kans op verslikken is aanwezig.
    Ook waarschuw ik de ouders al van tevoren voor de zogenaamde "slaapweek". Rond de 35-36 weken maken zij intra uterien een slaapperiode door, waarin ze alle energie gebruiken om te groeien. Ze blijken dat na de geboorte ook gewoon te doen, waardoor het dus lijkt of alles ineens slechter gaat. Ook dus het drinken. Vaak is er ineens veel meer sondevoeding nodig. Als je hierop voorbereid bent en het kind rust gunt, zul je zien dat het na een aantal dagen vanzelf weer goed komt.
    Uiteraard blijf je waakzaam voor infecties of andere oorzaken!
    Succes,
    Monique

  • no-profile-image

    Ingrid

    Beste Corianne,
    Eeen rand prematuur bestaat niet. Een pasgeborene is a terme geboren of prematuur geboren. Zoals we weten is een pasgeborene geboren bij een zwangerschapsduur van 34 weken prematuur. Ik denk dat al je nog eens goed door het boek Ontwikkelingsgerichte zorg voor de pasgeborene leest dat we het beiden eens zijn dat we zeker niet teveel mogen verwachten als een baby geboren is na 34 weken zwangerschap. Het kijken en observeren van elke individuele pasgeborene zal ons als verpleegkundige vertellen wat hij aankan en met name welke ondersteuning hij nog nodig heeft om zich te regeluren en hoe hij energie kan sparen om te groeien en niet te moe te worden. Pas als we dat doen dan kunnen we een premaruur de ondersteuning bieden die hij nodig heeft,
    groet Ingrid

  • no-profile-image

    monica

    Tja, hij lijkt wel of ik de casus van mijn zoontje leest. Hij bleek ernstig reflux te hebben na een 24 uurs phmetrie meting. Ik bespaar je de details, mitst je ze wilt weten, mag je me mailen.
    Maar je doet mooi en goed werk. Tip, luister goed naar wat de moeder zegt, zij handelt uit een intuïtie en geloof het is altijd waar!!!
    MVG van Monica

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden