Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Een verpleegkundige ziet er goed uit

Gelukkig heb ik blond haar en grijze ogen, geen hang naar lichaamsversiering, twee golden retrievers en een peugeootje. Mijn aanstootgevende hobby’s beoefen ik slechts thuis. Aan de buitenkant heeft niemand wat op me aan te merken. Ik ben een goede verpleegkundige.

Een verpleegkundige met tatoeages en piercings loopt ons kleedhok binnen. Haar zwart opgemaakte ogen kijken streng om zich heen. Het gesprek dat gaande was, valt stil. Tien minuten later komt het meisje de teampost binnen. Van die tatoeages ontbreekt ieder spoor nu ze er een wit uniform overheen draagt, net als de rest. Haar wilde, rode lokken heeft ze bij elkaar gebonden in een staartje. Op een wenkbrauw- en oorring na, is ze toch precies als ik.

Een jongen met laaghangende broek komt stage lopen. Net als thuis, draagt hij ook de broek van zijn verpleegkundige uniform tot halverwege zijn billen. Dat is laatste mode, maar mijn collega zegt dat dat niet kan. En hij sjokt zo, valt haar op, dat moet ook anders. Ze doet voor hoe hij zijn voeten op moet tillen.

Stel je voor: een verschrikkelijk lieve, nieuwe zuster stelt zich voor. Ze heeft geen blank, zwart of geel huidje maar is voor de gelegenheid eens blauw. Ze lacht vriendelijk en blijkt onmiddellijk heel oprecht en spontaan. De blauwe collega (blauw haar, blauwe huid, blauwe nagels en blauwe tanden) doet patiënten even naar adem happen, maar dat mag op een longafdeling. Al snel voelen patiënten dat deze blauwe dame hun levens weloverwogen en kritisch redt. De blauwe collega staat haar mannetje tijdens de artsenvisites en schrijft prachtige, concrete rapportages. Niemand heeft wat op haar aan te merken, behalve dan op haar gekke kleur.

Vanwege hygiëne moet ik mijn sieraden missen, haren binden en mij kleden als mijn collega’s in uniform wit. Vanwege fatsoensnormen moet ik mij gedragen als een rustige, geduldige en vriendelijke verpleegkundige. Ik hoor niet over eigen problemen te spreken met patiënten en mag niet grunten tijdens het wassen. Een goede verpleegkundige kent en leeft naar de protocollen, huilt thuis en verdraagt alles.

Kan jij helemaal jezelf zijn op je werk?

18 reacties

  • Liz

    Toen ik bij mijn huidige werk begon werkte ik zonder uniform. Ik droeg toen uit principe geen zwart. Omdat ik geen commentaar wilde over mijn kledingstijl. (ouderenzorg) En ik de cliënten wilde opvrolijken. Daarom had ik vaak juist vrolijke shirts aan met leuke kleuren en plaatjes. En ik kreeg hier vaak complimenten over. Waardoor mijn cliënten vaak verrast keken als ze mij in mijn vrije tijd zagen. ( gothic gekleed)

    Ik zorgde dat mijn piercings niet zichtbaar waren, en mijn haar netjes vastgemaakt. Pas als iedereen een mij had leren kennen begon ik langzaam mijn piercings te tonen. Door mijn haar anders te dragen. De meeste cliënten reageerde heel positief. 1 van mijn cliënten probeerde ooit een keer een lieveheerbeestje uit mijn haar te halen. (gestippeld piercingballetje). En moest erg lachen toen bleek dat deze vast zat aan mijn oor.

    Een proffesionele houding is voor de meeste cliënten en collega's belangrijker dan je uiterlijk. Als ze eenmaal weten dat je je werk goed doet, dan kan je met knalgroen haar naar je werk gaan zonder commentaar te krijgen. ;)

  • no-profile-image

    mandy

    ik wil als ik 18 ben een tattoo op mijn bovenarm maar ik heb een probleem ik wil verloskundige worden in een ziekenhuis maar ik weet niet of dat mag in een ziekenhuis

  • no-profile-image

    Elisa

    Ik ga volgend jaar beginnen aan de bbl opleiding verpleegkundige en heb een tong en lip piercing en een tattoeage op mijn onderarm, ben erg benieuwd hoe hier op gereageerd gaat worden. Heeft iemand ervaring met hoe er op piercing en tattoos word gereageerd in het ziekenhuis?

  • no-profile-image

    nathalieH

    Ik ben zo'n verzorgende Ig-er met tattoo's en piercing, 39 jaar, moeder van 4 kinderen. Ik werk in een verzorgingshuis waar er door de bewoners alleen maar goed op wordt gereageerd. Ze pakken m'n arm ( jawel op onderarm en pols ) en zeggen mijn tattoo's mooi te vinden of de betekenis ervan te vragen. ook de tongpiercing is geen belemmering; niet in spraak en niet in omgang met.... Ik verberg mijn versieringen niet. Sterker nog ik ben er trots op. Ik heb geen sieraden of lange nagels, want juist dat vind ik niet passen in de zorg.

  • no-profile-image

    molly

    POKERFACE

    Correctie,

    "Aan de buitenkant heeft niemand er wat op aan te merken." Op het werk masker aan , thuis masker af!

  • no-profile-image

    molly

    POKERFACE

    "Aan de binnenkant heeft niemand er wat op aan te merken" Op het werk masker aan, thuis masker af!

  • no-profile-image

    molly

    BRAINWASSHING

    Wie zijn de belanghebbenden ?

  • no-profile-image

    molly

    "Een verpleegkundige huilt thuis " Vertel dat eens aan studenten !? Aantrekkelijke job!(je verliest jezelf erin maar ja niets aan de hand, hoor)

    Verpleging is een job waar je, jezelf tegenkomt en je leert dat het anders moet ! Soms met verstrekkende gevolgen!

  • no-profile-image

    molly

    Deze blog is beneden alle pijl ! Als men met dit soort verpleegkundigen verder moet ???????????

    Tijd voor een evaluatie want we moeten niet alles verdragen ! En we moeten niet zitten ploeteren om een illussie in stand te houden!

    Alles verdragen ? (=gemakkelijke prooi + een zaligheid voor werkgever en overheid)

    Dat is een attitude die niet meer past bij een verpleegkundige van deze tijd, anders houd die het niet meer vol. Trouwens het ettiket van vroeger past reeds lang niet meer bij de verpleegkundigen van nu!

    Een verpleegkundige die zichzelf is en blijft, daar hebben mensen iets aan !

    De patiënt staat centraal !, maar daarmee is niet alles mee gezegd !

  • no-profile-image

    rob

    Ik heb lang haar als man; tatoeages op mijn onderarmen. Dat ben ik. Wie dat niet accepteert doet dat dan maar niet; ben ik makkelijk in. Ik bemerk dat met name oudere mensen daar totaal geen problemen mee hebben. Zijn met name de veertigers/vijftigers die daar dan over vallen.
    Heb wel eens een opmerking gehad over mijn lange haar....als ik dan terug zeg van; ik val toch ook niet over je dikke buik dan is het gelijk stil.

  • no-profile-image

    Jeroen

    Grappig hoe een model verpleegkundige eruit zou moeten zien. Jammer dat de buitenkant ooit verwarring schept over wat er aan de binnenkant aan talent zit.
    Waarden en normen en het gesprek daarover vind ik waardevol. De types in het artikel staan lekker naast elkaar en brengen me op het idee van het halo- en horneffect in werkbegeleiding. Dat zegt natuurlijk iets van mij.

  • no-profile-image

    Kim

    Goeie blog!
    Nog even een opmerking over ons uniform..
    In de AGZ (zkh) vind ik ons onelegante uniform zo vaak een uitkomst!! Afgezien van alle prularia die je kwijt kan in je zakken en los van het hygienisch oogpunt, Soms vind ik het ineens weer ideaal dat je niet zo'n blikvanger bent door je kleding.
    Je gezicht, je uitstraling en vooral je houding dat zien patienten. Dat is belangrijk.
    Het is niet belangrijk dat ik mn mooiste kleding aan heb> dat dacht ik vandaag weer na de opmerking van een mannelijke patient over mijn slanke bruine benen. tss en hij kon echt nog niet eens 10cm van mn benen bekijken onder mn witte wijde broekspijpen uit... Wat als ik mijn korte mini bermuda aan had. Dat soort discussie's over kleding voorkomen we nu..

    Maar toch, tijdens een teamuitje herken je soms collega's nauwelijks, zo mooi staat hun eigen kleding(stijl) hun, dan zie je nog meer van wie en hoe ze zijn.

  • no-profile-image

    Ben

    Ja, dat is inderdaad een goede vraag. Ik vind die grens erg vaag. Een belangrijke grens is inderdaad de hygiëne. Maar de grens met betrekking tot de hoeveelheid aan piercing en tatoeages en wat voor piercings of tatoeages is bij elk mens verschillend. Zo zal een oudere zorgvrager sneller moeite hebben met piercings en tatoeages dan een jongere zorgvrager.

    Al vind ik wat jij vertelde, Petra, over die mw. van 80, die ook best een lippiercing zou willen hebben, echt geweldig!

  • no-profile-image

    Petra

    Ik heb een tongpiercing, had tot voor kort een lippiercing, heb een stuk ijzer op een wel heel vreemde plek in mijn oor (rookpiercing).
    Mijn haar wisselt van fel-rood tot rood-zwart.
    Mijn uiterlijk past bij mij. En dat accepteert iedereen. Mijn uiterlijk levert me leuke, eerlijke gesprekken met patiënten op. Een mooie ingang voor een goed contact met de patiënt.
    En sommige mensen stellen je voor een verrassing. Zoals de tachtigjarige vrouw die verklapte zelf ook wel een lippiercing te willen.

    De vraag is alleen: waar ligt de grens? Bij het hygiënisch toelaatbare uiteraard. Maar hoe zit t met tatoeages op de onderarmen? En wat voor plaatjes kunnen echt niet? Hoeveel metaal in ht gezicht is teveel?

  • no-profile-image

    Ben

    Super blog! Ik zelf vind het juist leuk als mensen op de werkvloer zichzelf zijn en daardoor er anders uitzien dan "het gemiddelde". En zoals uit jouw blog duidelijk naar voren komt, een ander uiterlijk zegt helemaal niks over de mate van professionaliteit, met als goed voorbeeld de blauwe collega. Het is vooral in de AGZ dat er strengere eisen worden gesteld aan het uiterlijk. In de psychiatrie (mijn werkgebied) is dit veel minder. Deels door het ontbreken van uniformen, maar ook door de cultuur die in de psychiatrie heerst. Hier is, naar mijn mening, veel meer ruimte om jezelf te zijn op het gebied van uiterlijk (binnen bepaalde grenzen natuurlijk). En dat vind ik super, het is ook geen enkel probleem om piercings ed. te hebben. In de psychiatrie wordt er losser omgegaan met het uiterlijk van de medewerkers, iets waar het bij de AGZ soms wat aan ontbreekt.

  • no-profile-image

    Quinten (blogger)

    Leuke interessante blog Sandra!
    'een verpleegkundige ziet er goed uit'
    Wat is goed? blond haar, blauwe ogen, geen oorbellen, geen tatoeages en 1.70 m lang(ik noem maar wat voorbeelden). Als we hierop door borduren dan scheppen wij alleen maar een stereo typering voor het beroep verpleegkundige.

    Ik vind een een verpleegkundige pas goed wanneer hij of zei er voor de patiënt is. Want de patiënt staat natuurlijk centraal. En tot slot verpleegkundige zit in je!

    Groetjes

  • no-profile-image

    Aliëtte

    Jezelf zijn is overrated: http://bit.ly/bhkiOQ

  • no-profile-image

    Klaske

    Het is wel belangrijk om jezelf te zijn op je werk en echt mens zijn uit te stralen. Emoties tonen, laten zien dat je mee leeft zijn ontzettend belangrijkje aspecten! Patiënten vinden dat ook fijn!! Wanneer een verpleegkundige zich als een robot gedraagd voelen patiënten dat goed aan...

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden