Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

‘Liever een zuster’

Voordat mijn stage begon in een verzorgingshuis was ik een beetje bang. Niet zozeer voor de stage maar voor de reacties op het feit dat ik een jongen ben. Een mannelijke leerling-verpleegkundige. Hoe zouden de bewoners daarop reageren?

In de tien weken stage heb ik veel geleerd. Het lukte goed om met alle bewoners om te gaan en de samenwerking met alle collega’s was ook prettig. En dat ik een man ben in de verpleging was geen probleem.

Dus toen mij werd gevraagd of ik daar vakantiewerk wou doen aarzelde ik niet. Ja hoor, dat wilde ik best! Zo kwam het dat ik deze vakantie drie weken meewerkte.

Het werk leek erg op mijn stage, alleen op een andere afdeling. Maar ik kende de meeste bewoners al en alles ging goed. Totdat de laatste dag aanbrak en ik vanwege ziekte van een collega werd overgeplaatst naar een afdeling die totaal nieuw voor me was.

Nadat ik een aantal bewoners had geholpen kwam ik bij mevrouw Desmet aan en zei: ‘Goedemorgen mevrouw!’. Waarop mevrouw direct antwoordde: ‘Ik heb liever geen broeder’. Ik maakte dit voor het eerst mee. Mijn hulp werd geweigerd omdat ik van het mannelijk geslacht ben, precies waar ik eerder bang voor was.  'Ik ga kijken wat ik voor u kan doen', zei ik. En liep weg.

Met die collega overlegde ik de situatie. We besloten dat zij de zorg van mij zou overnemen. Later hoorde ik dat mevrouw Desmet altijd achterdochtig is en erg op haar privacy gesteld. Dus het lag niet zozeer aan mijn manspersoon maar aan het feit dat mevrouw mij nog niet kende. Toch bleef ik hier een paar dagen mee zitten.

Gerelateerde tags

14 reacties

  • no-profile-image

    sander

    Als man en student verpleegkunde heb ik totnogtoe enkel positieve reactie gehad van patiënten tijdens de verzorging. Vrouwelijke collega's zouden iets harder met de vrouwelijke patiënten omgaan zeggen mijn patiënten. Een gerucht dat ik elders ook hoor waaien. Hetzelfde geldt trouwens voor mannelijke vs vrouwelijke gynaecologen. Of het al dan niet waar is laat ik in het midden. Je hebt natuurlijk altijd de patiënte die net iets te graag heeft dat je haar verzorgt...

  • no-profile-image

    Quinten (blogger)

    @ Pieter
    Uiteraard ben ik mij bewust van de privacy van andere mensen. Vandaar dat ik ook voor alle blogs gefingeerde namen heb gebruikt. Toch bedankt voor de tip!

    Groetjes Quinten,

  • no-profile-image

    margot (redactie nursing)

    @Pieter: Mevrouw Desmet is uiteraard een gefingeerde naam.

  • no-profile-image

    Pieter

    Als man ben ik maar 1x geweigerd om zorg te verlenen. Voor de rest vinden mensen het vaak ook leuk om eens een man aan het bed te hebben en geen vrouw; je hebt andere gespreksonderwerpen.
    Nog een tip: geen namen van clienten noemen want daarmee schendt je de privacy van mensen.

  • no-profile-image

    Dirk

    het is geen nieuw gegeven. Zeker niet als het om dames uit de het islamitische deel van de samenleving gaat.
    Mijn compliment zoals je het opgelost hebt, professioneel gewoon!
    Natuurlijk speelt dat dan nog even door 't hoofd, je komt immers om de zorg te leveren waarvoor mw. bij jullie is. ZDat mag, want je bent zelf ook mens! Succes met je opleiding

  • no-profile-image

    marc

    Als man in de verpleging heb ik dit geregeld meegemaakt. Ook bij islamitische vrouwen bijvoorbeeld.
    Ik ben altijd blij dat patienten meteen aangeven wat ze willen. Alleen soms is het moeilijk te regelen. Meestal door een flinke hoeveelheid vrouwen in je team valt er wel wat te regelen, wat dat betreft hebben we als man wel weer een voordeel. Andersom voel ik mezelf ook niet op mijn gemak bij patienten om ze te verzorgen, bijvoorbeeld bij jongere vrouwen. Als de verzorging verder gaat, bijvoorbeeld catherisen bijv. vraag ik een collega dit te doen. Ik merk meestal wel aan mezelf en aan de patient of er lading in de lucht hangt. Je eigen gevoel is een goede leidraad en je werkt in een team dus op tijd aangeven wat jij wel en niet wil helpt, ook om zaken te relativeren en jezelf te beschermen, als je je gevoel uitspreekt kom je er ook achter dat veel niet persoonlijk op gepakt hoeft te worden.

  • no-profile-image

    Quinten (blogger)

    Bedankt voor de reacties iedereen!
    Ik zie dus dat er meer verpleegkundigen zijn die dit hebben meegemaakt.
    Ik neem jullie advies en tips zeker mee!

    Groetjes Quinten

  • no-profile-image

    Cynthia

    Bij mij in het verpleeghuis zitten ook een aantal dames die niet door mannen geholpen willen worden door een oorlogstrauma. Ik vind dat daar dan, uit respect, rekening mee gehouden kan worden!

  • no-profile-image

    annie

    kan mij voorstellen datje er even me zat, maar dit zal mischien nog veel vaker gebeuren.ik als vrouw heb dit ook al mee gemaakt inderdaad om privacy redenen maar de truc is denk ik om te laten merken dat je het niet erg vindt en ze gerust die privacy wil geven die ze vragen.
    werkte bij mij wel erg goed.
    gr en succes verder

  • no-profile-image

    Dominic

    Ik heb het een keer andersom meegemaakt. Een mannelijke patient wou niet door zusters geholpen worden want daar had hij slechte ervaringen mee.

  • no-profile-image

    Abi

    Liever betekent dat er nog ruimte voor een broeder is en er is altijd ruimte voor overleg. Probleem is als de cliënt echt niet wil. Dan moet de verpleging of de verzorging dezelfde neus kant hebben. Anders wordt je echt niet goed van...
    En voor mij,in de zorg is patiënt of cliënt geen koning maar een partner. Ik ga de beste zorg voor mijn partner leveren en ga niet zo maar knielen behalve als het echt nodig is voor de zorg.

  • no-profile-image

    Co

    Ook bij ons in het verzorgingshuis gebeurd dit vaker. "Ga de kast maar repareren..." hoorde ik een keer iemand zeggen tegen mijn nieuwe mannelijke collega.
    Mijn ervaring is dat de bewoner er toch wel wel snel aan went, foceren heeft geen zin.
    Nu hoor ik regelmatig: "is onze broeder er niet? jammer!"

  • no-profile-image

    ikke

    Wees gerust, je bent niet de eerste en ook niet de laatste die het overkomt. Als je soms de "eisen"hoort van mensen die zorg nodig hebben. Een paar voorbeelden: ik wil geen jong ding aan mijn bed. Ik wil geen man die mij helpt. Wilt u sturen die geen parfum draagt. Wilt u doorgeven dat ik liever niet geholpen wil worden door mensen die knoflook en uien eten?(als het nou echt om bakken knoflook teentjes gaat oke, maar zelfs ietsjes knoflook of een klein stukje ui was al te veel voor deze klant, terwijl je echt niets merkte/ rook bij de collega's want zij houden hier standaard rekening mee) Zij heeft een piercing en haar heb ik liever niet meer, ze is wel aardig hoor. Zij is zo klein, daar voel ik me niet zo veilig bij. Noem het maar op. Dit zijn voorbeelden die ik (toen ik werkte als planner) hoorde als reden waarom mensen (vooral tijdens vakantie vervang) graag een andere collega wilde. Klant is koning maar waar ligt de grens?

  • no-profile-image

    Jochem

    Hey Quinten,

    ik heb het zelf van de week anders meegemaakt. Een man had liever een zuster dan een broeder bij ADL. Zo kan het dus ook gaan. Dit had ik niet verwacht, maar samen met collega's goed op kunnen lossen. Leuk is anders. Ik heb hier ook even mee rondgelopen.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden