Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

De hoofdfase van mijn opleiding

Deze week ben ik begonnen aan mijn tweede leerjaar, samen met het derde jaar de hoofdfase van de mbo-v. Ik heb zin in de 26 weken school en 20 weken stage.

Eigenlijk heb ik net zoals een jaar geleden geen verwachtingen van dit schooljaar. Het verschil is dat ik de competentiegerichte leermethode, de colleges en praktijklessen al ken.

Als ik mijn rooster zo bekijk zie ik dat ik elke maandag het eerste uur een college anatomie en fysiologie heb. En daar ben ik erg blij mee want uit verschillende reacties van verpleegkundigen blijkt dat zij nauwelijks anatomie en fysiologie hebben gehad. En dat ze daar in de praktijk vaak tegenaan liepen.

Ook moeten wij als klas wekelijks een presentatie houden over de behandelde onderwerpen die week. Bijvoorbeeld een powerpoint-presentatie over een ziektebeeld. Dit lijkt me wel leuk, maar aan de andere kant ook weer vermoeiend omdat je elke week een presentatie moet maken of een rollenspel moet doen.

Ik kan merken dat ik nu aan de hoofdfase van de opleiding begin. De onderwerpen zijn uitgebreider en we gaan overal dieper op in. Zo zijn we nu begonnen met de anatomie van het hart. Ook zijn de praktijklessen verpleegtechnischer geworden. We gaan leren injecteren en een katheter inbrengen.

Ik heb er veel zin in, en ik zal ook wekelijks een blog schrijven over mijn leven als tweedejaars leerling-verpleegkundige!

2 reacties

  • no-profile-image

    ruth Kensmil

    Beste Quinten,

    Ik wens je ook heel veel leerplezier, inzicht en motivatie in het 2e leerjaar. Blijf je kritisch opstellen en kritische kanttekeningen plaatsen. Theoretisch is het zaak dat jij je verdiept in de leerstof en de transfer maak naar je praktijk. De theorie is de basis van onze verpleegkunde, maar ik merk in de praktijk dat studenten het lastig tot moeilijk vinden om het geleerde toe te passen op de werkvloer. Met een goede begeleiding en coaching komt het goed.
    Verpleegkunde begint met de basiszorg en van daaruit zet de groei zich voort.

    Succes
    Ruth

  • no-profile-image

    irene hadjidakis

    Beste Quinten,
    laat ik es denken, mijn tweede jaar: ja, toen ging ik ook leren injecteren, en pillen delen, en zelfstandiger mensen voorbereiden op een operatie en assisteren bij onderzoeken, en op het eind van het jaar begonnen de diensten als zaaloudste en dergelijke.
    Als ik zo es door je blog scroll en lees over competentiegericht leren en de responses op je blog, kan ik alleen maar blij zijn dat ik de oude A heb gedaan, en de eerste maanden van mijn opleiding al ontelbaar veel billen gewassen en spoelkeukens gesopt heb. Hoe is het toch mogelijk dat mensen zich af kunnen vragen of billen wassen wel verpleegkunde is??? De zorg voor de ziekenkamer, de basiszorg voor het lichaam, waar dan meer specifiek nodige verpleegkundige interventies in opgenomen worden...wordt dat niet allemaal een beetje weggelachen en weggecijferd? Één ding weet ik: als mensen zich te goed voelen om billen te wassen, dan moeten zij zich niet af gaan vragen of dat wel verpleegkunde is, maar dan moeten ze een ander vak zoeken. Wanneer anders dan tijdens de basiszorg moet je je gespreken die de zorg afstemmen op de behoefte en noodzaak doen, en de observaties die nodig zijn om beleid af te stemmen op wat er feitelijk gebeurt??? wat heb je aan een powerpoint presentatie als je iemand moet wassen die ligt te gillen van de pijn??doorklikken naar het volgende plaatje?? Ik ben nu pas 50 en wordt steeds blijer met mijn ouderwetse opleiding in het ziekenhuis die mij erop heeft voorbereid om met mensen in zware ziekte en pijn om te gaan, op de uren dat zij het het moeilijkst hebben, en ik ben steeds dankbaarder voor mijn hoofdzusters die, met een kennis van anatomie en ziekteleer waar menig arts een punt aan kan zuigen iedere dag in de praktijk van de strijd tegen ziekte en ondragelijk lijden hun kennis EN kunde hebben doorgegeven aan zij die het leren wilden. Van sommigen ben ik nu zelfs blij dat het krengen waren. Beter een kreng met een hart dan een manager die het allemaal een worst zal zijn hoe het écht met je patiënten gaat(gelukkig zijn ze niet allemaal zo)

    Ik hoop dat er es leerlingen komen die weer opleiding in het vak eisen, die de basis van het vak weer in ere herstellen, in plaats van zich te vergapen op hun eigen competenties, rollen en de mogelijke specialisaties en engeltalige eretitels. Succes Quinten.
    getekend:
    een oude rot in het vak

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden