Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Gefascineerd door begeleiding

Advies, Instructie en Voorlichting. Een van de mogelijkheden in de thuiszorg om begeleiding te geven.

Dat kan over van alles gaan. Vragen over een  chronische ziekte, medicijngebruik, dementie, COPD, gebruik van zuurstof.

De afgelopen weken heb ik door een tijdelijke lichamelijke beperking geen uitvoerend werk mogen doen bij het VTT-team. Vervangend werk mocht wel, dus heb ik onder andere continuïteithuisbezoeken gedaan voor de oncologie verpleegkundige.

Aanmeldingen komen vaak vanuit het ziekenhuis, met het verzoek om begeleiding thuis.  Die begeleiding kan intensief zijn of zich beperken tot enkele gesprekken.

Voor AIV is - nog?! - geen indicatie nodig van het CIZ. Zelfs geen eigen bijdrage wordt er gevraagd en dat is wel uniek in Nederland, toch?!  In een zorgsysteem waar elke medische of verpleegkundige interventie geregistreerd moet worden, en moet worden 'afgerekend', is de mogelijkheid tot AIV een verademing.

De huisbezoeken confronteren mij met cliënten die aan het begin van een lange behandeling staan. Net klaar met de eerste chemokuur, nog geen haaruitval. Vol vragen, onzekerheden, twijfels en angsten: wat staat mij te wachten?

Veel van mijn werk bij het VTT-team bestaat uit kortdurende contacten. Cliënten die in zorg komen voor pijnbestrijding in de terminale fase of voor palliatieve sedatie. Korte, vaak intensieve contacten. Er gebeurt heel veel in een korte tijd. Ik zie hen meestal aan het einde van een - lang of kort - behandeltraject.

Nu spreek ik hen aan het begin van een behandeling. Ik heb nu zes cliënten bezocht, en er is afgesproken dat ik die ook blijf begeleiden. Per slot van rekening is het van belang dat psychosociale zorg zoveel mogelijk door dezelfde zorgverlener wordt gegeven. Dat geldt zowel voor thuis als in het ziekenhuis.

Beroepsmatig ben ik blij met deze uitbreiding van mijn taken. Al vraag ik me soms wel eens af wat mij zo trekt in dit deel van de verpleegkundige zorg. 'Het is toch altijd ellende wat je tegenkomt' krijg ik regelmatig te horen als ik vertel wat voor werk ik doe. Dat is zo, en toch: het fascineert mij enorm! Heb jij dat ook?

2 reacties

  • no-profile-image

    Harrie Verhoeven

    Beste Jos,

    Je weet hoe ik hier over denk. Ik ben het hartgrondig met je eens. En het is fijn dat er nog een DBC code is voor dit soort interacties. Het zijn de laatste strohalmpjes van de terminale patiënten. En ze geven zoveel rust voor de patiënt in de terminale fase...

    En wat kost het nu eigenlijk? Peanuts, vergeleken met de kuur van exotische anti tumor middelen van 10.000 euro per maand. Die dan resulteren in het verlengen van de levensduur van de patiënt met 2 maanden (gemiddeld!)

  • no-profile-image

    Petra

    Ha Jos,
    persoonlijk doe ik het liefst terminale thuiszorg/stervensbegeleiding en/of palliatieve zorg.
    Ellende? NEE! Een intensieve periode Ja. Een voorrecht vind ik het dat mensen in zo'n toch moeilijke stuatie mij toestaan een stuk met het mee te lopen. Ik vind het heerlijk om die laatste levensperiode hier op aarde, voor hen zo leefbaar mogelijk te maken. Hun wensen zo mogelijk nog (laten) uit voeren. Samen met hen een weg te zoeken, voor hen en hun naasten om op een goede manier afscheid van dit leven te nemen en zich voor te bereiden op hun sterven.Ik doe dit nu al zo'n 25 jaar en het verveeld geen moment. Als ik nu voor de keuze stond om een richting te kiezen in mijn verpleegkundige loopbaan zou ik niet twijfelen. Opnieuw zou ik deze richting van intensieve zorg kiezen, in ziekenhuis,verpleegkundige in de thuyiszorg of praktijkverpleegkundige in de huisartsenpraktijk. waar maakt niet uit, zolang het maar deze zorg betreft zal ik dat altijd vanuit een bewogen en professioneel hart doen.veel plezier in je werk!
    Groet Petra.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden