Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Pieperioriteiten

In een minuut kan veel gebeuren. Je knippert 10 keer met je ogen. Je ademt 10 keer. Je hart slaat 80 keer. En al dit kan stoppen in 1 tel.
Pieperioriteiten

Vandaag komen er 15 dagopnames. 4 Daarvan krijgen Infliximab, intraveneus toegediend. Alle 4 beantwoorden dezelfde opnamevragen. Alle 4 hebben ruime ervaring met dit medicijn en geen van de 4 heeft ooit een reactie gehad. Alle 4 patiëntenarmen worden vakkundig voorzien van een infuus. Voor alle 4 wordt Infliximab bereidt. Alles wordt op dezelfde manier gecontroleerd en aangehangen.

Een stagiaire is op zaal, als 1 van de 4 vraagt of het normaal is dat ze niet meer goed kan ademen. Binnen een minuut heeft de stagiaire een aantal collega’s plus controleapparatuur rond de patiënt verzameld. Binnen 5 minuten is er een dokter en zijn er diverse medicijnen toegediend. Binnen die minuten stopt de patiënt met ademen en begint ze gelukkig weer, krijgt aanvullend zuurstof en wordt ze naar een andere kamer verreden.

Achteraf komt alles goed met alle 4 de patiënten. Deze even niet-ademende vrouw moet een nachtje bij ons blijven. Daarna vertrekt ze zonder problemen weer naar huis. Wel zegt ze, dat ze blij is dat er een stagiaire op de kamer was toen het gebeurde. Haar ervaring bij vorige opnames was namelijk dat het ongeveer 15 minuten duurde voor er op haar bel gereageerd werd. Dan ging het gelukkig altijd goed met haar. Maar wat als je stopt met ademen en er komt pas na 15 minuten iemand kijken?

Ik moet onmiddellijk toegeven dat ik ook op mij laat wachten als iemand belt. Ik overdenk ieder signaal goed. Weeg risico’s tegen elkaar af en besluit dan of ik laat vallen wat ik doe om naar de bel te lopen of dat ik eerst mijn actie afmaak.

Een collega heeft een patiënt die per uur minimaal 10 keer belt. Voor glazen water, kussen opschudden en een po. Dat doet ze overdag. Dat doet ze ’s nachts. In haar nachtdienst besluit mijn collega om de zoveelste bel even te negeren om geconcentreerd de juiste medicijnen klaar te zetten voor morgen. Na 2 minuten loopt ze richting bel.

De 100 keer bellende patiënte zit echter onder het bloed. Er blijkt een longbloeding gaande. De vrouw sterft meteen. Mijn collega had haar niet kunnen redden. Maar ze had nog wel een arm om de vrouw kunnen slaan misschien. Mijn collega voelt zich weken afschuwelijk en droomt geregeld over haar verkeerd gekozen prioriteiten.

Vandaag heb ik een veel-bellende meneer. Met zijn zwakke blaas en vergeetachtigheid belt hij elke 10 minuten. Soms vaker. Ik begrijp zijn onrust, stel gerust, breng een urinaal. Maar de bellen gaan wel op mijn zenuwen werken. Ik heb natuurlijk meer te doen. Soms gaat de bel een paar minuten voor ik bij hem ben. Omdat minuten voor mij razendsnel wegtikken. Voor de man die steeds o zo nodig moet plassen, is dat afschuwelijk natuurlijk.

Maar hoe weet ik of het een glas-waterbel is of een hoge-noodoproep? Hoe weet ik dat de 11e oproep een ademstilstand betreft? Ren ik met zwaailicht en sirene naar ieder belsignaal? Gewoon voor de zekerheid. En maak ik dan geen fouten met de dingen die ik per direct laat vallen?

Wat heb ik piepertechnisch toch een ingewikkeld beroep!


Meer Nursing


Nursing
Nursing is de meest gelezen vaktitel voor verpleegkundigen niveau 4 en 5 in Nederland en Vlaanderen.
Word direct abonnee van Nursing.




Nursing op Facebook
Tegenwoordig kun je ook via Facebook op de hoogte van de laatste nieuwtjes, blogs en expertbijdragen. Ga naar
www.facebook.com/VakbladNursing




Vacature-alert
Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste vacatures, abonneer je dan op de vacature-alert van NursingBanen.
Ga naar NursingBanen.

3 reacties

  • no-profile-image

    irma

    Ik werk in een verpleeghuis op een revalidatie afdeling, waar mensen met o.a. cva liggen.
    Ik herken dit, ook ik heb cliënten die soms om de 5 minuten bellen en ook ik moet soms een keuze maken van ga ik nu of ga ik eerst die andere helpen.
    Soms geeft dat geen goed gevoel, maar aangezien dat ik alleen sta op 24 mensen heb ik soms geen keuze.
    Gelukkig is het nog steeds goed gegaan maar soms denk ik wel eens, tja? maar als .....
    We lopen met piepers, dus je moet er wel naar toe, ook al is het voor niets, en zo'n telefoon waar je kan vragen wat er aan de hand is, werkt niet zo goed bij CVA cliënten.
    Soms tel ik dan maar tot tien, en dat helpt, want deze mensen weten soms ook niet wat ze doen.
    En nog steeds ben ik blij dat ik dan kan helpen en ik blijf er bij, ik vindt het een pracht beroep zou niet anders willen doen, ook al is het soms heel zwaar.

  • no-profile-image

    Annemiek

    De bellen snel beantwoorden is zeker een van die dingen die het ziekenhuisverblijf beter maken, zoals je al in je vorige blog schreef. We hebben zo'n systeem waar je een telefoon op kunt pakken op de zusterspost en waar je dan kunt vragen wat de patient wil. Dat bespaart heel wat dubbel rennen voor een glas water bijvoorbeeld.

  • no-profile-image

    Esther

    Zou het niet mooi en praktisch zijn als je direct op afstand in contact zou kunnen komen (via een headset) met de bellende patient om te vragen wat er is, de urgentie daarmee direct kunt bepalen en onderweg zonder tijdsverlies ernaar toe te kunnen pakken wat je nodig hebt en naar deze patient toe te kunnen gaan.
    Nu 1- en 2 persoonskamer de gangbare norm is, dit ook niet meer ondenkbaar.
    Als verpleegkundige is dit een lang verwachte wens die waarschijnlijk spoedig zal gaan uitkomen in het kader van innovatie en efficiency.
    Ik hoop in elk geval wel dat dit snel realiteit zal worden. Want herkenbaar is het geschrevene zeker!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden