Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Hou vol

Heftige discussies hier op de redactie naar aanleiding van de hype in de media over Brandon, een zware psychiatrische cliënt die al drie jaar vastgebonden schijnt te zitten in ’s Heeren Loo in Ermelo. Het nieuws kwam naar buiten via het televisieprogramma Uitgesproken EO en werd aanleiding voor een spoeddebat in de Tweede Kamer.

Wat is hier aan de hand? Moet de emmer eerst altijd overlopen voordat politiek Den Haag inziet dat er situaties in de hulpverlening zijn die niet door de beugel kunnen? Welnu, welkom in de zorg. En niet alleen de psychiatrische zorgverlening. Dit is een uitstekende blik in de toekomst van de Nederlandse gezondheidszorg in zeg - pak em beet – 2020. Ik voorspel dat dergelijke mensonterende toestanden dan geen incidenten meer zullen zijn, maar de keiharde dagelijkse werkelijkheid in de hulpverlening.

Er is geen verpleegkundige in Nederland die opkijkt van deze Brandon-achtige situaties. Er is er trouwens ook geen één die dit goedkeurt, laten we dat ook zeggen. Maar wat moet je doen als je met z’n tweeën op een groep van 35 cliënten of patiënten staat? Wat moet je doen als je dag in dag uit de meest zware cliënten in bedwang moet houden en er niet één maar misschien wel drie door het lint gaan? Dan sta je daar met je goede gedrag, je morele verstand en je liefde voor het vak. Laat staan dat je ook nog volgens protocol moet werken, tig screeningslijsten moet doorworstelen, geen fouten mag maken tijdens het uitzetten van de medicijnen en oh ja, het is ook wel fijn als iedereen er fris gewassen bij zit. Dan is het toch wel erg prettig als je een cliënt tegen jezelf, zichzelf en anderen kunt beschermen door deze vast te binden, of liever gezegd te fixeren. Dan weet je tenminste zeker dat niemand gevaar loopt. Ook al zegt een stemmetje ergens in je achterhoofd dat dit eigenlijk niet kan. Maar jij hebt weer een dag in de zorg overleefd. En daar hoor je niemand over. Sterker nog, je krijgt nog een trap na, van de media en consorten. Staatssecretaris Marlies Veldhuijzen-van Zanten-Hyllner snapt het wel en roept dat de zorg (in dit geval voor Brandon) aan de normen voldoet. Wat overigens ook de mening is van de Inspectie. Maar over welke normen hebben we het hier eigenlijk?

Als verpleegkundige roep je al jaren om bijscholing, schreeuw je over de hoge werkdruk en laag opgeleide collega’s. Je roept om meer handen aan het bed. Je roept om verlossing, om begrip, om gehoord te worden. Er gebeurt niets. En dan is daar het verhaal van Brandon die alleen in bedwang gehouden kan worden door vier stevige uitsmijters, of anders gewoon moet worden vastgebonden. En de politiek wordt wakker. Binnen een paar weken krijgt hij zelfs een eigen aangepaste woning. Nursingblogger Jos Kaldenhoven kwam met voorbeelden uit de praktijk die niet breed worden uitgemeten in de media, maar waar de politiek volgens hem ook eens oog voor zou moeten hebben. ‘In de zorg wordt op grote schaal geleden’, zegt hij. Hou vol alsjeblieft, want de bezuinigingen komen er ook nog eens aan en 2020 is niet zo ver meer weg. Hou vol en blijf roepen en schreeuwen om betere normen in de zorg en meer handen aan het bed. Film die wantoestanden en wees gewoon brutaal. Schijnbaar is dat nodig om wat in beweging te krijgen. Hou vol, want als verpleegkundigen de moed verliezen is de Nederlandse gezondheidszorg reddeloos verloren.

Gerelateerde tags

3 reacties

  • no-profile-image

    D.

    Ook ik sluit me volledig aan. Goed geformuleerd. Het wordt alleen maar erger. Het wordt steeds minder leuk om in de zorg te werken.
    Deze blog zou gelezen moeten worden door de politiek. Zou deze op een of andere manier niet onder ogen kunnen komen van hen?
    En anders nodig ik hen bij deze uit eens een dagje of nachtje mee te draaien in de zorg...

  • no-profile-image

    Noortje Sprengers

    Tijdens een familieverjaardag laaide dezelfde discussie op. 'Het is toch ongelooflijk dat dit kan in Nederland' zei iedereen. Ik schrok er eigenlijk niet zo van. Dit was nou een zwart-op-wit-bewijs van al dat bezuinig. Kortom: KROKODILLENTRANEN!

  • no-profile-image

    Jona

    Helemaal eens met Noortje. De verschraling in de zorg is al tientallen jaren aan de gang, bij duizenden patiënten. Kijk naar de verpleeghuizen. Maar er wordt één schrijnend verhaal over een individu en Nederland staat op z'n kop. Maar betalen voor een betere zorg wil Nederland ook niet. 'De zorgpremie is al zo hoog' - ondertussen gaan er met Oud & Nieuw wel weer tientallen miljoenen euro's de lucht in... dus inderdaad, Nederland weent krokodillentranen!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden