Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Zorgen voor de familie

Ze horen bij de patiënt, en we krijgen ze er automatisch bij: de mantelzorgers. We zijn blij met hun betrokkenheid bij de patiënt, en kunnen veel van hen leren. Maar... soms lijkt het alsof er meer werk is aan de familie dan aan de patiënt.

Hier in de psychiatrie stuiten we vooral op onwetendheid, en onbegrip over de situatie en de omgeving. Patiënt en familie hebben vaak nooit iets met psychiatrie te maken gehad en hebben geen idee wat hen te wachten staat. Vaak wordt er ook nog van alles op internet opgezocht, en zo krijgen ze een heel eigen beeld van wat de psychiatrie inhoudt, en wat het ziektebeeld van hun familielid is.

In het uiterste geval heeft iemand een beeld uit ‘One flew over the cuckoo’s nest’ op zijn netvlies staan. Of er wordt gedacht dat na opname van twee weken depressieve vader of moeder weer fluitend buiten staat, ‘want op internet stond een verhaal van een mevrouw waar dat ook zo bij ging!’

Een letterlijke vraag die ooit voor bij is gekomen ‘Hebben jullie die injectie die in ‘de Story’ stond? Want daar wordt mijn moeder vast weer helemaal beter van!’ Moeder was depressief. En de injectie die bedoeld werd, was een maandelijks terugkerend depot, waar sommige patiënten inderdaad baat bij hebben.

Ook wordt negatieve informatie opgeslagen. Vooral over separeren en fixeren maken mensen zich zorgen. ‘Ik wil niet dat mijn vader vastgebonden wordt’, klinkt het dan bij de opname. In het hoofd van de mantelzorger en de familie zit soms al een heel scenario van hoe de opname er zou moeten uitzien.

De realiteit kan dan tegenvallen. Want vader of moeder is niet na twee weken opgeknapt, of knapt helemaal niet op. De op internet opgezochte medicatie werkt niet voor hem/haar, heeft bepaalde bijwerkingen of contra-indicaties. De dokter heeft niet gelijk tijd, en de verpleging kan niet een heel bezoekuur informatie geven.

Een dementerende man at en dronk niet meer, en de familie wilde dolgraag sondevoeding. Ze gingen er helemaal vanuit dat vader straks weer zou gaan eten en lopen en zou gaan functioneren als voorheen. De dochter ziet en benoemt dat je het druk hebt, maar dat geldt natuurlijk niet als het gaat om aandacht voor haar vader…

In onze verpleegkundige rol tonen we veel begrip en proberen we alles zo goed mogelijk uit te leggen. Onbewust lopen we net iets harder voor deze familie, want we willen iedereen tevreden houden. Als persoonlijk begeleider van deze familie heb je een pittige taak, met vele (telefoon)gesprekken en het steeds opnieuw uitleggen van de situatie en de beslissingen. Geduld is een van onze betere eigenschappen!

Wat zijn jouw ervaringen?

Agnes van Kalmthout

Gerelateerde tags

7 reacties

  • no-profile-image

    yvonne

    Natuurlijk is het vervelend dat onwetendheid van mantelzorgers veel tijd opslokt. Jammer genoeg is het nog steeds zo dat psychische ziekten vaak niet begrepen worden door de gemiddelde burger.
    Daar is nog een lange weg in te gaan.
    Maar het gevaar zit er in dat je dan als hulpverlener iedereen over een kam scheert en er al snel van uitgaat dat jij het beter weet omdat je in de zorg werkt. Als ouder van een psychiatrische patient en zelf verpleegkundige heb ik aan den lijve moeten ondervinden hoe medewerkers uit de zorg, omdat ze er vaak van uitgaan dat ouders het niet begrijpen, in het geval van mijn zoon mijn verhaal totaal negeerden met alle vervelende gevolgen van dien.
    Ouders kennen hun kind over het algemeen erg goed en pikken signalen dan feilloos op.
    Er kunnen vanuit de ouders ook signalen komen waar je wat aan kunt hebben.
    Scheer de mantelzorgers niet allemaal over een kam.
    Let goed op voor je reageert en vraag goed na : het gaat uiteindelijk om het belang van de client.
    Mantelzorgers zijn over het algemeen erg betrokken en kennen de client goed. Je kunt ook van ze leren.

  • no-profile-image

    Jeannette

    Als GGZ verpleegkundige werk ik met pg zorgvragers. Bij familie speelt vaak schuldgevoel en onmacht een grote rol.Onmacht omdat het de zorg thuis niet meer haalbaar is en de schuldgevoelens omdat vader of moeder dan opgenomen moet worden.Het gevoel van gefaald te hebben is sterk aanwezig,soms zijn ze de uitputting nabij en boos op zichzelf.Dit vraaagt bij de verpleegkundigen /verzorgenden een empatische geduldige houding. Men moet wennen aan de nieuwe situatie, alles is anders geworden.De tijd nemen en een luisterend oor bieden is belangrijk, investeren hierin schept een band en een goede communicatie voor de toekomst.Duidelijk zijn en afspraken maken, wat zijn de mogelijkheden en waar liggen beperkingen.Dan geef je ook meteen grenzen aan.

  • no-profile-image

    Bram

    De andere kant: mantelzorgers die te weinig van je vragen waardoor hun eigen gezondheid meer risico loopt.

  • no-profile-image

    astrid

    sorry,had hier bij moeten zetten dat ik beide ben,een mantelzorger van een dochter met een verstandelijke beperking en voor mijn oma van 94 en een verpleegkundige,met gelukkig heel veel geduld..

  • no-profile-image

    astrid

    zie jezelf maar eens als de mantelzorger ipv de verpleegkundige...geduld heb je nodig...van beide kanten gezien

  • no-profile-image

    Ria

    En die contactpersoon kan het dan verkeerd overbrengen...

    En soms communiceren familieleden slecht of niet...

    In de thuiszorg heb je altijd met de mantelzorgers te maken!

  • no-profile-image

    A. de Wit

    Ik ben werkzaam op de IC en herken de situatie dat de familie veel aandacht vraagt.
    Juridisch mogen wij geen informatie aan derden geven. De patient wordt optimaal geinformeerd. Indien de patient niet compos mentos is mag er informatie gegeven worden aan derden. Dit is meestal de naaste familie, maar kan ook bv een Iman zijn.Wij proberen dit naar de familie toe te communiceren. Zij wijzen de contactpersoon aan. Deze persoon wordt uitgebreid door ons voorgelicht,begeleid en mag dag en nacht naar ons bellen. Soms is er een gesprek samen met andere familieleden. Deze contactpersoon draagt zorg voor de informatie van de rest van de familie, buren etc.
    Wij moeten ervoor waken dat medische informatie niet aan iedereen doorgegeven wordt. Familie wordt bij vragen dus naar de contactpersoon doorverwezen.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden