Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Ik ben maar parttimer

Het voelt alsof ik mij moet verdedigen, als blijkt dat ik wel verpleeg, maar maar een deel van mijn leven. Ja, ik ben een parttimer!

Ik heb fulltime collega’s. Mensen die gewoon moeten om te leven, mensen die kostwinnen voor een gezin, mensen die leven om te werken. En al die verschillende fulltimers kennen alle werkregeltjes, -veranderingen en -details beter dan ik.

Ik ben een parttimer. Zo één die kiest voor kinderen boven werk. Nee, voor kinderen naast het werk. Want werken wil ik ook. Tijdens mijn zwangerschapsverlof miste ik het verplegen. Uiteraard ben ik graag mama, maar ik ben een betere mama, als ik geregeld verpleeg. Even geen verkleinwoordjes en knuffelbeesten, maar spuiten, ernst en goede gesprekken. Even mijn leven groter dan dat van mijn huiskamer en supermarkt.

Mijn leidinggevende zei ooit: ‘De één kiest voor een carrière, de ander voor kinderen.’ Volgens haar was een combinatie van de twee uitgesloten. Vrouwen met kinderen, zo legde zij uit, zijn ineens vaker ziek, onzekerder, minder flexibel en een stuk minder gemotiveerd.

Ik geef toe dat verplegen behoorlijk is veranderd sinds ik mijn dochter ken. Naar huis mogen, werd ineens naar huis móeten. En vrije dagen werden een heilig bezit. Maar nu mijn dochter vijf is, ben ik gelukkig de ergste hormoonsluiers en slaaptekorthumeuren kwijt. Ja, ik was een ongeleid projectiel. Maar ik was ook een pleeg, werkzaam met een evenzo groot hart en ziel.

Maar ik weet nu dingen, nieuwe dingen. Omdat ik een dochter heb, weeën had. Door gebroken nachten, borstvoeden en moedergevoelens. Dingen die mijn moederpatiënten en andere mensen met kinderen kunnen gebruiken. Moederzijn is menszijn. En hoe meer mens ik ben, hoe beter ik mensen begrijp. Dat zou toch in het voordeel van mijn werk moeten zijn…

Toch hoor ik af en toe geluiden dat ik mezelf, en eventueel collega’s, beperk in mijn werk. Wanneer ik kies voor  staren naar mijn dochter boven het verschijnen op een vergadering. Maar mijn dochter is fascinerend en prachtig. Net als mijn werk trouwens. En dat is precies wie ik ben: een keigoede, hondstrouwe moederpleeg! Dus.

Meer Nursing



NursingBanen

Op zoek naar een nieuwe baan? Op NursingBanen vind je de leukste vacatures.
Neem een kijkje op NursingBanen.nl




Quinten Manuel, blogger
Quinten (18) is derdejaars mbo-verpleegkunde (bol) in Groningen. Hij blogt over zijn leven als verpleegkundige in opleiding en alles wat hij tegenkomt.
Ga naar de weblog van Quinten.


NursingExperts
Collega's die weten waar ze het over hebben, die de diepte ingaan.
Volg de Nursing Experts.

5 reacties

  • no-profile-image

    Maria van de Wetering

    Inderdaad een prachtig stuk en inderdaad heel herkenbaar, heb hetzelfde met 2 kinderen nu bijna 18 en 16 maar ik zou ook niet zonder werk kunnen, maar ook niet zonder de kinderen

  • no-profile-image

    Joyce

    Ik ben een fulltimer, maar heb ook niet altijd zin om naar vergaderingen e.d. te gaan. Ik vind verplegen heerlijk, maar mijn vrije dagen zijn ook heilig, ik heb er immers minder van dan een parttimer. En als ik een vrij ben geweest of nachtdienst heb gehad dan heb ik soms ook het gevoel iets gemist te hebben, wat mijn collega's wel weten. Dus voel je niet schuldig, je kunt niet 24/7 op je werk aanwezig zijn.

  • no-profile-image

    Anne

    Pluim voor dit duidelijk verwoorde blog, voor alle mama's in de zorg. En ik ben helemaal niet vaker ziek dan andere collega's en inderdaad vergeet ik in mijn moederrol bijna dat er ook nog werk is, maar als ik werk vergeet ik ook dat er thuis nog een kind met een koutje was. Volgens mij ben ik echt niet slechter gaan verplegen, ben alleen iets minder flexibel en via de mail krijgen wij veranderingen toegestuurd, zodat ik thuis ook nog een beetje bij kan blijven. Ga zo door, ik kijk altijd uit naar je volgende blog....

  • no-profile-image

    inge

    Wat een prachtig stuk!! En zo herkenbaar. Ik krijg geregeld te horen van mijn leidinggevende, ja maar jij hebt ook maar een klein contract, dus..... en dan kan ik het dan mee doen als ik aangeef waar ik als parttimer tegenaan loop. En ik ben juist enorm gemotiveerd om te werken, want het is geen gemakkelijke combi, 3 kleine kinderen en een baan met nachtdiensten, weekenddiensten en feestdagen werken. Dus ja, als je dan ook nog een toegewijde pleeg kan zijn, dan ben je toch echt wel gemotiveerd bezig lijkt mij!!!

  • no-profile-image

    Tineke

    Hoe herkenbaar! Het is inderdaad heel lastig om de juiste balans te vinden tussen werk en thuis. Hoe vervelend het ook is je kunt niet naar elke vergadering, maar elke ouderavond lukt ook niet altijd. Je hebt eigenlijk een extra bal hoog te houden!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden