Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Emancipatie vereist kennis!

Verdere emancipatie van de verpleegkundige beroepsgroep vereist een hoog basisniveau. Het is daarom jammer dat de opleidingen het laten afweten.

 

Op de gang zie ik Jort en Jacqueline in gesprek. Jort heeft bij mevrouw Lemmer de morfinepomp opgehoogd van twee naar stand drie. De patiënte voelt zich stukken beter, maar haar bloeddruk is gedaald naar 90/50. Op zich geen probleem, alleen moet Jort mevrouw Lemmer straks volgens de medicatielijst 20 mg Lisinopril geven en dat lijkt hem toch niet zo verstandig. ‘Goed punt’, zegt Jacqueline, ‘even geen antihypertensiva. Verder nog dingen?’ Jort antwoordt dat Movicolon hem verstandig lijkt. ‘Mevrouw mobiliseert immers moeizaam, in combinatie met de morfine gaat dat problemen geven.’ Ook dit vindt Jacqueline een prima idee.

Wanneer ik zo’n gesprek opvang geniet ik: een arts en verpleegkundige die als gelijkwaardige professionals in gesprek zijn met elkaar over het welzijn van de patiënt. En het is niet alleen mevrouw Lemmer die daar baat bij heeft. Jacqueline heeft het als arts-assistent al druk genoeg, voor haar is het heel fijn dat er verpleegkundigen zijn op wie ze kan bouwen. Jort, op zijn beurt, heeft door zijn kennis grip op de situatie van mevrouw Lemmer. Hij zal straks aan het einde van zijn dienst met een tevreden gevoel naar huis gaan.

Naast een uiting van goede zorg, zijn dit soort situaties het fundament onder de verdere emancipatie van de verpleging. Wederzijds vertrouwen maakt dat verpleegkundigen meer regie kunnen nemen over de gang van zaken. Kan de afdeling nog een opname hebben? Is mevrouw Lemmer al klaar voor ontslag? Is het wel verstandig om de oude meneer Janssen nog een antibioticakuur aan te doen? Het is de bedoeling dat verpleegkundigen meer en meer een vinger in de pap krijgen.

Een belangrijke voorwaarde voor deze ontwikkeling is kennis. Verpleegkundigen zullen met verstand van zaken voor de dag moeten komen, anders worden ze – volkomen terecht - niet serieus genomen door medici en bestuurders. Dat betekent dat er een stevige opleiding nodig is, met hoge eisen. En daar wringt momenteel de schoen.

Quinten Manuel schreef vorige week dat hij in zijn opleiding nauwelijks medicijnleer heeft gekregen. Dat was voor zowel MBO’ers als HBO’ers een feest der herkenning. Ik werd zeer verdrietig van de tientallen reacties. Hoe kun je als verpleegkundige goed functioneren zonder kennis van farmacologie?

Je zou verwachten dat opleidingen met het schaamrood op de kaken beterschap beloven, maar niets is minder waar. Woordvoerder Marije Hulzenbos van de MBO Raad stelde doodleuk dat het vrijwel onmogelijk is om in algemene zin medicijn leer te geven. Grotere onzin heb ik zelden gehoord. Ik hoop van harte dat V&VN, de politiek en de onderwijsinspectie de opleidingen het mes op de keel zetten. De opdracht lijkt me simpel: minder reflectieverslagen, meer kennisoverdracht. Anders is het snel gedaan met de gewenste emancipatie van ons mooie verpleegkundige beroep.

Hugo van der Wedden is medisch socioloog en interim verpleegkundige.
www.hugovanderwedden.nl | Twitter @hugovdwedden



Meer Nursing



Abonnement op Nursing
Nursing is de meest gelezen vaktitel voor verpleegkundigen niveau 4 en 5 in Nederland en Vlaanderen.
Word direct abonnee van Nursing.



Nursing op Facebook
Deel leuke foto's, filmpjes, winacties, en andere 'luchtiger' zaken
via www.facebook.com/VakbladNursing




Nursing Calculator
Koop de Nursing Calculator, dé rekenapp voor verpleegkundigen.
> Download de app meteen
> Bekijk eerst een demonstratiefilmpje.

5 reacties

  • no-profile-image

    Eppie

    Zo was het ooit ook in de thuiszorg, overleg met de huisarts, samen beslissen, medicijndoos doorspitten en vreemde zaken tegen komen, bellen met huisarts en apotheek. Als ik een huisarts belde voor consult was die er altijd ( uitzonderingen daargelaten) en kwam hij als ik aangaf dat dat echt nodig was. Het was ook in het ziekenhuis de vorm van omgang, collegiaal. Ik klaag al weer een tijdje over het afnemen van de inhoud van zorgopleidingen en pleit dan ook voor het herinvoeren van Inservice-opleidingen. Het doorlopen van alle specialistische afdelingen geeft heel veel inzicht en kennis, ook over medicatie. Als oudere VPK kan ik jonge en ook oudere artsen uitnodigen voor overleg, dat scheelt. Ook in de artsenopleidingen zal dit weer aan de kaak gesteld worden. In de thuiszorg moet ik ook extra alert zijn op de medicatie, er zijn immers verschillende voorschrijvers en alleen wij (VPK) zien de resultaten. Waar zou de dokter zijn zonder de zuster, was ooit een standaard uitspraak. Dat niveau moet terug! Complimenten voor het schrijfsel van Hugo.

  • no-profile-image

    Emma & Marielle

    Als wij de eerste alinea lezen over welke medicatie niet verstandig is om te nemen bij morfine, weten wij als verpleegkundige in opleiding niet welke medicatie dit wel kan zijn.

    Wij denken dat als wij ons meer zouden verdiepen in alle soorten medicatie, wij als verpleegkundige op de werkvloer nog beter onze vakdeskundigheid kunnen toepassen. We leren pas over medicatie in de praktijk en niets daarover in de theorie op school. Het overleg tussen verschillende disciplines kan op deze manier beter plaatsvinden wanneer wij wel meer kennis krijgen over medicatie op school.

    En wat Quinten Manuel heeft geschreven: “Hoe kan een verpleegkundige goed functioneren zonder kennis van farmacologie?” Dat is toch eigenlijk niet te begrijpen? Patiënten gaan er van uit verzorgd en verpleegd te worden door een verpleegkundige met genoeg kennis voor het uitvoeren van haar handelingen. Verpleegkundige moeten weten welke medicatie er gegeven wordt en wat daarbij de bijwerkingen en symptomen kunnen zijn. Ook welke medicatie wel of niet samen kan gaan. Als er een opleiding is waar medicatieleer van belang is, dan hoort de opleiding tot verpleegkundige hier toch daadwerkelijk bij.

    Als verpleegkundige is het de bedoeling dat je inzicht hebt in de situatie, wat moet er nog gebeuren en welke interventies moet je nog ondernemen om een doel te kunnen behalen.

    Wat Hugo van der Wedden uitlegt in zijn laatste alinea is in ons opzicht een goede oplossing.
    Het maken van reflectieverslagen en het schrijven van het zoveelste verpleegplan zou verminderd kunnen worden om op deze manier tijd te creëren voor farmacie.

    Conclusie, wij vinden dat er meer medicatieleer in de theorie voor moet komen, om op deze manier de kwaliteit van een verpleegkundige en de opleiding tot verpleegkundige te verbeteren.

  • no-profile-image

    peer99

    Indien ik zo'n gesprek op zou vangen geniet ik helemaal niet. Alweer een verpleegkundige die graag doktertje wil spelen, en de dokter geniet want alles word op een zilveren schaaltje aangereikt, hij hoeft alleen zijn handtekening te zetten ... als een filmster deelt hij/zij die met allure uit ...
    Werkende op de IC heb ik in deze situatie duizenden keren gezeten. Meestal is het antwoord van de arts heel anders.

    Ik vind de conversatie zelfs verpleegkundig onjuist.
    Waar is de pijnscore? Mw Lemmer kreeg toch morfine omdat haar pijnscore boven de 6 was .. hoe was deze voor én na de verhoging? De bloeddruk is een observatiepunt (goed gedaan), 'dokter, wilt u (met deze gegevens) nog aanpassingen doen aan de medicatie?'. Is meer dan voldoende, misschien moet de --il wel perse doorgaan en is plat verplegen of max 30 graden wel een optie ....
    Mevrouw heeft al 3 dagen geen ontlasting geproduceerd, is voornamelijk bedlegerig (en krijgt morfine) ...

    Als verpleegkundige moeten we juist NIET op de stoel van de arts gaan zitten, indien dat de enige weg is naar respect en serieus genomen worden, dan hebben we een uitdaging en zijn 'zij' het die moeten veranderen, niet wij.

    Verpleegkundigen kennis tekort? Zo'n enorm grote onzin, ons gezelschap is heel groot, de variatie is enorm, de opleiding is niet praktijk gericht, jongeren zijn te gretig met theorie. Kortom, wij zijn zelf de zooi die we eerst moeten opruimen.
    Collega's van mij werden NP, kregen een ander naamplaatje en plots was hun woord véél meer waard dan het onze, terwijl zij exact hetzelfde zeiden en niets meer wisten dan voorheen, volgens hen is de opleiding ook niet kennisgericht, dus daar ligt het niet aan.

    Indien we op anderen willen lijken, is de emancipatie nog heel ver weg, dan is de basis al verkeerd. Emancipatie van verpleegkunigen en verzorgenden begint met onderlinge gelijkheid, gelijke doelen, geljke eisen, gelijkgezindheid ... Wel opschieten want in 2020 komen daar de zorgkundigen nog bij.

  • no-profile-image

    l.l. vpk niveau 4

    Er wordt net gedaan of het al 100% doorgaat want de V&V heeft bedacht.
    Laten we niet vergeten dat het ministerie nu aanzet is en nog steeds aan het praten is met (sociale) partners. Willen we nu echt het hele sigment van niveau 4 verpleegkundigen laten verdwijnen ? Volgens mij is het nog lang niet zover. Zeker niet als je bedenkt dat 80% van de verpleegkundige beroepsbevolking MBO opgeleid is en van daaruit verder gaan.
    Of heb ik inside information gemist ?

  • no-profile-image

    Jos Kaldenhoven

    Hugo, voor de emancipatie zijn twee partijen nodig... Ik ben het met je eens dat een goede kennis bij verpleegkundigen broodnodig is om op gelijk niveau met artsen te kunnen denken. Anderzijds zijn er nog steeds voldoende artsen die het meedenken door verpleegkundigen niet op prijs stellen... Ik kom ze helaas ook nog steeds tegen. Gelukkig ook steeds meer artsen die willen overleggen en je deskundige input op prijs stellen, en er regelmatig zelfs om vragen! Maar er is nog een lange weg te gaan (en ik denk nog wel verder dan 2020...)

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden