Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Niet zomaar pillen delen...

Pillen delen. Dat doen we al eeuwen en eeuwen. Ikzelf doe het slechts enkele jaren. Wel doen we het elke paar jaar op een andere manier.
Niet zomaar pillen delen...

Toen ik mijn carrière begon, schreven artsen pillen voor op een sticker. Elke sticker werd dan in het patiëntendossier geplakt. Als je geluk had, kon je lezen wat de dokter schreef. Soms moest je gokken. Stond er nou acetylcysteïne of acetylsalicylzuur? Een goede pleeg keek dan naar alle gezondheidsproblemen die de patiënt mankeerden. Dan was vaak nog te raden of het middel het ophoesten moest bevorderen of de bloedstolling moest verminderen. Soms. Soms niet.

Na een aantal jaar schreef de arts, nog steeds handmatig, op één medicijnlijst, onder elkaar alle recepten van één patiënt. Je had te maken met dezelfde hanepoten. Maar eens per dag moesten we alle dossiers inleveren. Dan kwam ‘de apotheek’ en die lazen alle hanepoten uit. In drukletters ontvingen wij dan de ontcijferde hiërogliefen. Het was een stuk duidelijker. Behalve in avonduren en weekenden of kort na het voorschrijven. Dan was nog weleens sprake van gokken.

Nu heb ik het EVS. Het electronische voorschrijven is ook tot het Noorden des lands doorgedrongen. De dokter typt zijn recepten. Iedereen kan ze daardoor lezen. Het systeem heeft heus ook wel haken en ogen, maar van gokken kan geen sprake meer zijn.

En dan komt er een leerling. Dolenthousiast wil ze alles leren. Het is een prachtig gezicht. Ze wast, bloeddrukt, rent naar bellen en vraagt mij of ze de pillen mag delen. Ik kijk met haar mee. Ze kent het systeem en controleert keurig medicijnnaam, milligram, patiëntennaam… Ze zet het heel keurig op het nachtkastje van de juiste patiënt. Maar wat doe je als de patiënt tijdens het delen naar het toilet is? Mag je het zo neerzetten?

‘In welke volgorde moet ik deze acht innemen?’ vraagt de pillenslikker vervolgens aan de stagiaire. Ze kijkt mij wat verloren aan. ‘En moest ik deze niet nuchter slikken?’ Mag je weer gaan liggen na het innemen van de pillen? Kan het kwaad dat de patiënt de pillen altijd slikt met vla? En hoe weet mijn stagiaire op welk tijdstip welk medicijn gegeven hoort te worden, als de dokter dat niet voorschrijft?

Het duurt eeuwen of in ieder geval jaren voor je het toverboek der medicijnen een beetje leert kennen. Voor je weet welke toverspreuk bij welke kwaal hoort en welke pil niet met een andere mag. ‘Pillen delen is zoveel meer, dan deze computer bedienen,’ zeg ik tegen de stagiaire. Ze haalt haar schouders op.

Ik werk nu 12 jaar in de verpleging en zelfs voor mij is het nog moeilijk soms. Zo verpleegde ik laatst mevrouw Dingetje. Zij zat ontbijtloos klaar voor haar coloscopie. Kreeg liters colofort. Ik bracht heel wat po’s. Haar bloeddruk was een beetje hoog. Po. Haar bloeddruk werd hoger. Po. Haar bloeddruk was enorm. Ik besloot toch maar eens een dokter te bellen. Kon een scopie zomaar doorgaan, terwijl deze mevrouw van binnen in deze stress verkeerde? De dokter vroeg: ‘Heeft deze mevrouw ook bloeddrukverlagende medicijnen?’ Ja natuurlijk, beaamde ik, die had ik vanmorgen keurig gegeven. Toen viel ik stil. Ik had wel geweten dat dat kleine witte coversyletje voor de hoge bloeddruk was. Natuurlijk. Maar ik had het neergezet. Op het nachtkastje. Voor straks. Voor als ze weer mocht gaan eten.

De dokter wees door de telefoon naar haar voorhoofd. Dat ik niet eens kon bedenken dat deze bloeddruk een logisch gevolg was van mijn eigen handelen. Belachelijk. Ze had gelijk. Stom stom stom. Dat hele pillen delen, dingen onthouden, opletten, concentreren en niemand verwisselen valt nog niet mee.

5 reacties

  • no-profile-image

    casino-spelen

    Some poker rooms hebben zelfs toegevoegd kansen calculators om hun poker software. We hebben ook een poker odds calculator programma, zodat u kunt ervoor kiezen uw preflop handen om te zien wat de uitkomst kans zou profs de kansen komen instinctief be.

  • no-profile-image

    peer99

    Een arts schrijft voor, een apotheker verstrekt, de verpleegkundige weet en doet alles ...

    Vreemd dat de eerste twee een academische titel hebben, volledig bekwaam, bevoegd en gespecialiseerd zijn in medicatie en de laatste 'slechts' MBO/HBO zonder (!) medicatieopleiding. Maar wel de meeste en grootste verantwoording krijgt.

  • no-profile-image

    Leonie

    Leerlingen willen vaak 'oefenen' met pillen delen en denken dan dat als ze het systeem van uitzetten doorhebben, ik het 'puntje' ga aftekenen. Maar dan begint het voor mij pas. Ik laat ze klinisch redeneren: wat als? Ik geef (al dan niet fictief) een korte casus en vraag hoe ze in deze casus omgaan met het medicatiegebruik. Bloeddrukmedicatie is daar een goed voorbeeld van, maar bijvoorbeeld ook het geven van een plastablet als iemand voor een onderzoek een volle blaas moet hebben. Ik zeg altijd "Ik kan een aap leren om dat pilletje in een potje te doen, maar jou kan ik leren om te weten wat je wanneer geeft".

  • no-profile-image

    sisterangel

    Leuk artikel!!! Helemaal gelijk, we moeten steeds alert blijven met medicatie. Het uitdelen, re werking, de bijwerkingen en wat als de cliënt ze medicatie weigert.....
    Iets om iedere werkdag bij stil te staan!

  • no-profile-image

    Annemiek

    Inderdaad, pillen delen is meer dan alleen maar delen. Ik begeleidt ook leerlingen, en ze beginnen zich een echte verpleegkundige te voelen als ze pillen mogen geven, maar ze moeten me eerst vertellen waar de medicatie voor is, bijwerkingen, en waarom deze patient ze neemt voordat ze dat pilletje geven. Bij ons mag je pillen echt niet op een nachtkastje zetten (hoe weet je of de patient ze inneemt en niet de buurvrouw die in de war is?). Sinds kort hebben we scanners, eerst het polsbandje scannen, dan de medicatie; ik begin me een beetje als een supermarkt cassiere te voelen.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden