Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

'Verpleger? Wat goed zeg!'

Hysterische waardering voor mijn werk. Als ik ergens een hekel aan heb is dat het wel. Sommige mensen maken het echter nog bonter.
'Verpleger? Wat goed zeg!'

Op feestjes en partijen is het een onvermijdelijk gespreksonderwerp: het werk. ‘Zeg wat doe jij eigenlijk voor de kost?’ Ik ben altijd huiverig voor dat moment. Mensen reageren nooit normaal wanneer ik vertel dat ik verpleegkundige ben.

- ‘Ben jij verpleger? Jeetje wat goed zeg, daar heb ik echt respect voor!'
- ‘Nee, ik ben verpleegkundige, geen verpleger.’
- ‘Ja verpleger, dat zeg ik. Pittige baan hoor, keihard werken toch? Petje af, echt, van mij zouden jullie wel wat meer mogen verdienen.’

Wanneer een gesprek op een dergelijke manier verloopt hanteer ik twee strategieën. De eerste is keiharde ontkenning. Ik vertel dan dat ik een zeer relaxte functie heb, waar ik absurd veel voor betaald krijg. ‘Eerlijk gezegd’, vertrouw ik de ander dan toe, ‘zou het qua inkomen best een beetje minder mogen.’ Als dat niet helpt vraag ik mijn gesprekspartner waar hij of zij geld mee verdient. Op het antwoord reageer ik dan net zo hysterisch. ‘Ben jij jurist? Jezus wat goed man! Dat is toch keihard buffelen? Echt belachelijk dat jouw vak zo ondergewaardeerd wordt.’

Hoewel hysterische waardering al vrij vreselijk is, zijn er mensen die het nog bonter maken. Zo sprak ik onlangs op een bruiloft een internist in opleiding. Het was heel gezellig tot ze er achter kwam dat ik verpleegkundige ben.

‘Met weemoed denk ik terug aan mijn verpleeghulpstage’, zo vertelde ze. ‘Dat was echt zo’n gezellige tijd. Maar ja, nu sta ik aan de andere kant hè.’
'Aan de andere kant?’  Ik had geen idee wat ze bedoelde.

‘Nou ja, je weet wel, dat verpleegkundigen absoluut vinden dat een patiënt niet met ontslag kan. Dat had ik vroeger dus ook, en dat snap ik ook best, maar als arts leer je daar anders naar kijken. Dan moet je soms hard zijn.’

Wat deze jonge dokter probeerde te zeggen is dat verpleegkundigen fantastische mensen zijn, met het hart op de juiste plaats. En dat het ongelooflijk goeiig van ze is dat ze het altijd zo liefdevol voor de patiënt opnemen. Maar ja, oog voor de bigger picture hebben ze niet, daarvoor moet je bij artsen zijn. Die zijn toch net even rationeler.

Hoewel het verleidelijk was om flink in discussie te gaan, heb ik vriendelijk geknikt en mezelf geëxcuseerd. Ik haat het als mensen mijn vak beledigen, maar om ruzie te trappen op een bruiloft? Nee, daar ben ik toch echt te lief voor. 

www.hugovanderwedden.nl | twitter @hugovdwedden

Gerelateerde tags

10 reacties

  • no-profile-image

    Hildegard

    Leuk stukkie, herkenbaar ook. Maar die opmerking van die bruiloftarts, tja...Ook verpleegkundigen hebben daar een handje van hoor t.o.v. andere beroepsbeoefenaren die theoretisch gezien lager opgeleidt zijn. Toen ik ziekenverzorgende was en door ging leren voor verpleegkundige kreeg ik ook altijd steevast te horen dat ik minder pragmatisch moest zijn, meer denken en minder doen ect. ect. Ben ermee om de oren geslagen dat ik anders en overstijgender moest kijken. Achteraf denk ik, zo gek was die pragmatische kant van het verzorgende zijn niet eens...De zorgprofessionals of je nu verzorgende, verpleegkundige of arts bent vergeten 1 ding: kwaliteit is wat je samen maakt.

  • no-profile-image

    Emiel

    Vraagt men dan nooit aan je of het een "roeping" was...

  • no-profile-image

    Maartje

    Heel herkenbaar .. zo had ik laatst zelf zo'n moment.. ik zat met een stel vriendinnen in de taxi opweg naar een feestje. Als mijn vriendinnen zijn ook verpleegkundige. De taxi chauffeur was erg gezellig en vertelde al zijn boeiende verhalen. Tot hij op de vraag kwam: wat doen jullie voor werk? Wij vertellen vol trots dat wij verpleegkundige zijn. Hij begint heel positief: ik heb zoveel respect voor jullie, dat jullie dat werk kunnen doen..
    Voor zover was ik blij met zijn reactie.. tot hij begon over: ik vind het zo knap dat jullie een luier van iemand anders kunnen verschonen! Uhm.. wat is daar knap aan? En btw het verpleegkundige vak bestaat uit zoveel meer dan alleen maar billen wassen of broeken verschonen, waarom zien mensen dat niet in? Erg jammer..
    Hij kon dus die respect ook weer in zijn eigen zak steken!

  • no-profile-image

    Petra

    De lichtelijk bewierrokende reactie op mijn beroep: ik herken hem wel. Ach, ik denk er het mijne van, maar vind het fijn dan ik en mijn collega's een beetje waardering krijgen in de maatschappij!
    Waar het meestal de mist in gaat is als ik vertel in opleiding te zijn tot oncologieverpleegkundige. Dan vallen mij meewarige blikken ten deel. 'Och jee' 'dat is toch heel zwaar?'
    En toen ik stage liep op de verloskunde dacht iedereen dat ik op een roze wolk werkte.
    Maar als oncologieverpleegkundige maak ik mooie momenten mee, net zoals de vreselijkste momenten uit mijn carrière toch echt die op de verloskunde waren.

    Wat ik probeer te zeggen is: ik denk dat de reactie van mensen komt doordat ze niet precies weten wat een verpleegkundige doet, en wat er mooi kan zijn aan dat waar een buitenstaander van gruwelt.

    Die arts in je verhaal... die komt zichzelf wel tegen. Artsen en verpleegkundigen kunnen niet zonder elkaar!

  • no-profile-image

    Agnes

    Heel herkenbaar!!

    Toevallig afgelopen week nog;
    'Heb jij echt bewust voor de zorg gekozen?? Zoooo..!'

  • no-profile-image

    VIG&l.l. pleeg

    Zeer zeer herkenbaar. Normaal doen over ons vak scheint erg moeilijk te zijn. Kan ook de andere kant uit gaan. Dat men het alleen maar heeft over ADL en poep en 0 over medicatie, handelingen, artsenvisites etc etc wat ook allemaal bij het vak hoort. Of inderdaad geconfronteerd wordt met het stereotypering dat we allemaal soort moeder Taresa,s zijn. Ik begin vaak maar niet uit mezelf over het werk en als er naar wordt gevraagt probeer ik het gesprek zo te sturen dat de andere kant wordt belicht i.p.v. die al overbekende kant / vooroordelen. Vaak krijg je dan wel verbaaste blikken als je uitlegt dat bepaalde dingen vaak anders gaan.

  • no-profile-image

    peer99

    Och je kijkt zo'n arts een beetje meewarig aan en zegt, in mijn jonge jaren was ik ook dokter, ik speelde dat vaak met het buurmeisje tot alle buurmeisjes op waren en de buurjongens kwamen ben ik vlug verpleegkundige geworden ....

    Deze zin intrigeerd me: 'Ik haat het als mensen mijn vak beledigen'. Ik heb namelijk al tientallen jaren het idee dat er rondom ons niets anders gebeurd schrikbarender is dat ook de eigen (ex)collega's zich hieraan steeds vaker schuldig maken.
    Ik denk dat 90% van alle artsen, managers en alles wat maar een beetje invloed heeft in de zorg niet anders over ons denken als betreffende internist in opleiding .. zelfs vakbonden en verenigingen maken zich hieraan schuldig ...

  • no-profile-image

    Petra

    Heeeel herkenbaar. In de wijk heb je heel vaak dat bizarre contrast dat de een je op een voetstuk plaatst en dat je bij de ander liefst achterom naar binnen moet. Dat voetstuk hoeft echt niet, maar dat mensen niet verwachten dat je enige inhoud hebt is niet zo leuk. Ik moet altijd denken aan een collega die in een situatie flink klein gehouden werd, ze kreeg niet eens een bak koffie. Op een dag was de cliënt jarig en er stond een grote doos gebak in de keuken (van een goede bakker). Of de zuster ook koffie bliefde. Blij verrast ging mijn collega aan het werk. Toen ze klaar was werd stond de koffie klaar in de keuken, vergezeld van een gevulde koek. De doos met het gebak verdween naar de woonkamer... Toch kon mijn collega er om lachen. Het zei meer over die mensen dan over haar.

  • no-profile-image

    Sandra Kleefstra

    Ha ha. Zoooo herkenbaar. Wie al die mensen ooit heeft verteld wat ik of jij verdienen?? En hard werken? Dat doen toch alleen artsen?

    Ik heb in ieder geval vandaag weer om je gegrijnsd! Dankjewel daarvoor!

  • no-profile-image

    Hanneke

    Ik vind het een beetje negatief allemaal. Ik kan er wel om lachen en het zal allemaal wel waar zijn, maar om je zo te laten opfokken zeg! Trek het je niet aan man.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden