Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

'Wat doe je dan een hele dag?'

Zoals we al eerder lazen zijn onze medemensen geroerd, verbaasd en hysterisch over het werk dat verpleegkundigen verrichten. Dat geldt ook voor verpleegkundigen in de ggz!
'Wat doe je dan een hele dag?'

Afgelopen week kreeg ik nog een vraag van een familielid van een patiënt:
‘U heeft bewust gekozen voor de zorg?’
‘Uuuh, ja, anders had ik wel wat anders gekozen, meneer.’
‘Zoooo…!’

Als mensen horen dat ik in de psychiatrie werk, reageren ze soms maar vreemd. De gezichten fronzen, en kreten als ‘mmmm’ of ‘oeiiiii’ ontsnappen uit hun mond. ‘Dat is vast erg zwaar!’
Hun beeld van de verpleegkundige in haar witte pak in het algemeen ziekenhuis lijkt te veranderen in beelden uit de film One flew over the cuckoo’s nest, inclusief afgeragde slaapzaal, gemene hoofdzuster, en vastgebonden, schreeuwende en kwijlende patiënten in blauwe pyjama’s.

Tijdens zo’n praatje over mijn ‘uitdagende’ baan zijn de gesprekspartners vaak benieuwd naar wat ik dan precies doe op een dag. Iemand vroeg me een keer of we vaak patiënten in dwangbuizen moesten stoppen, en hoe vaak per week sleurden we zo iemand de isoleercel in?

Ook familieleden van patiënten hebben wel eens vraagtekens bij wat we een hele dag doen. ‘Dat lijkt me nou niets hoor’, zegt de zoon van een mevrouw die veel op bed ligt en zorgafhankelijk is. ‘De hele dag alleen maar mensen wassen’. Hoe die man erbij komt dat zijn moeder in de psychiatrie wordt geplaatst omdat ze alleen maar ‘een hele dag’ gewassen moet worden, is me nog steeds een raadsel!

Aan patiënten hoef je vaak niets uit te leggen. Die zien dat je druk bezig bent, en heen en weer rent van de ene naar de andere kant van de afdeling. Als je voor de zoveelste keer een patiënt iets uitlegt of corrigeert in zijn gedrag, zie je de rest al zuchten ‘Jullie hebben het er maar druk mee hè, zuster!’

Al met al moet ik wel lachen als mensen van die rare vragen stellen. En op tv wordt de psychiatrie soms nog steeds zo weergegeven. Dus hoe kan men beter weten? Pasgeleden zag ik de film ‘De gelukkige huisvrouw’. Waarin een vrouw een postpartum psychose krijgt na haar bevalling, en op een psychiatrische afdeling belandt. In de film wordt de psychiatrie op zich wel realistisch weergegeven. Patiënten met z’n allen in een normale leefruimte, gesprekstherapieën… dat soort dingen. Wat daarin wel weer opvalt is dat oud, jong, en allerlei verschillende ziektebeelden bij elkaar op een afdeling zitten. Alsof daar geen onderscheid in gemaakt wordt. Als je maar gek genoeg bent!

Ach, ieder zijn ding zullen we maar zeggen. Bovendien, als iemand mij vertelt dat hij account manager, communicatieredacteur of belastingadviseur is, zou ik ook een stomme vraag kunnen stellen als: ‘O, dus jij zit meestal achter de computer, of wat doe je zoal de hele dag?’ Dan word ik hoogstwaarschijnlijk ook meewarig aangekeken.

Agnes is somatisch verpleegkundige in de ouderenpsychiatrie.

Agnes van Kalmthout

Gerelateerde tags

5 reacties

  • no-profile-image

    Diana

    Ja, wat zou zo'n belastingadviseur toch de hele dag doen. Dat vraag ik me echt af!

  • no-profile-image

    Vera

    Leuk geschreven!!

  • no-profile-image

    Bas

    Leuke blog!

  • no-profile-image

    Jos

    Ja, uitgebreide ervaring mee.
    Heb het me menigmaal zelf afgevraagd of er eigenlijk wel verpleegkundigen nodig zijn.
    Leeuwendeel is zorgen dat de tent draait,vechtpartijen worden opgelost,pillen worden uitgedeeld, de cosmetische presentaties en communictie gaande wordt gehouden en de pikorde in proporties blijft.
    Wat potige( m.n. bij chroniciteit) gedragsdeskundigen zouden dit ook kunnen en voor de hechtingen ga je gewoon naar de polikliniek.
    Centraal blijft de vraag: "wie wordt er gelukkiger van"

    Psychiatrie is natuurlijk ook dienstverlenend aan de sanitatie van de maatschappij.
    Mensen doen dingen,denken dingen die we niet begrijpen,waar we bang van kunnen worden en overlast vinden.
    Zo bekeken zitten er meer buiten dan binnen..

    Natuurlijk kan ook iemand zichzelf geteisterd voelen, angstig zijn,zelfcontrole gaan missen en voortdurend falen door bipolaire stoornissen,etc.

    Nu is de meeste psychiatrie chemopsychiatrie en menigmaal is het middel erger dan de kwaal.

    Psychiaters vervullen een zeer dubieuze rol.Ze vormen een slecht voorspellende instantrechter.Binnen 3 minuten(!!!) heb je een IBS en zit je voorlopig 8 dagen vast.Een machovertoning..

    En wij maar de verpleegkundige spelen als verlengstuk van dergelijke figuren.
    Delen pillen uit die menigmaal als middel erger zijn dan de kwaal, proberen vechtpartijen te sussen, communicaties open te houden en neigen er toe te verkopen dat een concentratie van psychiatrische patiënten zo goed is voor hun welzijn.Daar word je beter van..Dat geldt m.i maar voor een beperkt aantal

    Wat doe je zoal de hele dag..je loopt je dingen te doen, organiseert wat voor en met groepen, je praat met mensen,je bent een soort bewaker,je rapporteert...of het veel aan de dijk zet?
    Dat hangt af van de afdelingsarts/psychiater/neuroloog..Voor de bewoners/patiënten zelf probeer je de boel zo dragelijk mogelijk te houden,geprekken te voeren, gedrag te modificeren,aandacht te houden voor cosmetische presentatie..dat soort dingen.
    Is dat nou zo verpleegkundig?

  • no-profile-image

    Juspol

    Ja. Het is allang bekend verschijnsel natuurlijk ook. En ndanks de intenties blijkbaar vanuit de psychiatrie-ggz, aan gedane voorlichting onder andere, weet de burger geen fluit van de diverse zaken waaraan mensen wat kunnen mankeren op dat terrein. Deze voorlichting kan en moet veel beter, en als ik kan konstateren dat niet eens in realiteit in rechtspraak familierecht rechters dan beseffen blijkbaar wat kenmerken zijn van zeker ernstige stoornis bij mensen, dan vraag ik me werkelijk af of dan niet voortaan verplicht moet gaan worden eerst onderzoek te doen alvorens beschikkingen worden gedaan in zaken zekere.
    Kennellijk wil men dat maar moeilijk. En de reden ligt een beetje voor de hand. Heeft men wellicht te verbergen wat ook niet goed is gegaan in verleden vanaf vandaag? Aangezien nu ineens na bijvoorbeeld intenties en uitspraken van een welgesteld iemand, laat ik het zo zeggen, gewoonweg een zekere discussie open kan gaan. Die allang open had gemoeten en allang had er wetgeving moeten zijn in belang van duizenden.
    Beetje cryptsich omschreven doch dat kan ook niet anders hier.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden