Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Patiëntenparticipatie, past dat?

Alweer een poosje hoort bij onze reuma ook een daghospitaal. Daar stromen mensen binnen voor een aantal uren infuus, een stroomstoot door het hart of een lumbaalpunctie. Het daghospitaal brengt een totaal andere dynamiek met zich mee. Dat maakt het verpleegkundigen best lastig soms.
Patiëntenparticipatie, past dat?

Zo komen er steeds meer patiënten die wijzen waar het infuus moet. Jij hebt natuurlijk je opleiding gevolgd om optimaal te kunnen bepalen welke infuusvloeistof op welke plek het beste werkt. Maar jouw patiënt heeft inmiddels ook al drie jaar iedere zes weken een naald in zijn vaten gevoeld. Wie is in dat geval de expert?

Mag een vader of vriendin uren blijven, als een patiënt nerveus is voor het prikken van een infuusnaald en zich altijd akelig voelt tijdens het inlopen van zijn reumaremmer? Mijn afdeling hanteert de regel dat we ‘bezoek’ vriendelijk doch dringend verwijzen naar andere ruimtes. Omdat we continu de kamer in en uit moeten lopen met een dynamap. Die kan niet langs al die voeten en stoelen. Ook vrezen mijn collega’s dat al het vrolijk gekwetter hen af zal leiden van dubbelcheck of veranderen van infuusstanden. En zijn 8 mensen per zaal niet een beetje druk voor sommige patiënten?

Een volgende patiënt komt chagrijnig binnen. Voor hij een hand geeft, waarschuwt hij mij: ‘Jij gaat mij niet prikken, wijfie. Dat kan je wel vergeten. En ik wil een stoel bij het raam.’ Ik kan een aantal dingen doen. Ik kan geruststellend proberen de patiënt te manipuleren tot ik mag prikken. Ik kan onmiddellijk een bekendere collega voor hem zoeken. Ik kan meneer zijn houding ter sprake brengen, met alle gevolgen die het heeft voor onze samenwerking. Maar wat is juist? Mag je niet gewoon een dagje sikkeneurig en kieskeurig zijn, als je naar het ziekenhuis moet?

Een aantal patiënten stellen een stilte-coupé voor. Zij zitten absoluut niet te wachten op de ziektehistorie van zaalgenoten of flauwe grappen van familie. Andere patiënten brengen taart mee, omdat zij hun infuusgenoten eindelijk weer zien, na 6 weken. Die maken er iets gezelligs van. Het gaat ten koste van de rust, maar zij vergeten bijna dat ze in het ziekenhuis zijn.

Zal ik mijn patiëntenzaal verbouwen? Stiltestoelen links, stamtafel rechts? Of kamer 9 ‘rustruimte’ en kamer 10 ‘café’. Dat patiënten bij binnenkomst hun sfeer kunnen kiezen. Is dat geen out-of-the-box patiëntenparticipatie? Of hebben we dan straks 12 mensen op kamer 9 en 2 op 10? Want dan komt weer de veiligheid in het geding?

Ik ben heel benieuwd hoe andere daghospitalen dit aanpakken. Is er op jouw afdeling voldoende ruimte voor de wensen van je patiënt? En vraag jij daar wel genoeg naar?

7 reacties

  • no-profile-image

    Janneke

    Waarom de mensen niet laten kiezen uit de mogelijkheden? Dat geeft tevreden patienten. Er blijft keuze tot alle plekjes zijn bezet. Wie het eerst komt, kan het plekje bij het raam kiezen. Wat maakt dat de verpleegkundige nu uit. Bas vind dit maar gek. Nou, ik als patient niet!
    Bij de groenteboer wil ik ook de mooiste bloemkool. Dat kan ook tot er maar eentje over is. Als de groenteboer die niet wil geven en bewust een mindere geeft, kom ik niet meer terug. Helaas kan je niet wegblijven uit een ziekenhuis als je behandelingen nodig hebt!

  • no-profile-image

    Astrid

    Als oudje in het vak en niet meer werkzaam in een ziekenhuis: Wat is een dynamap?

  • no-profile-image

    Sanne

    Aansluiten bij de patient is volgens mij een van de kwaliteiten van een goede verpleegkundige! Dus bouwen dat cafe en stilte coupe, maar je mag ze wel wijzen op de mogelijkheden en beperkingen van je werkplek! Leuke blog!

  • no-profile-image

    Jos

    Leuk dilemma..
    Ik lees nog antwoord op de vraag.Hoe wordt dit elders opgelost(of niet)?
    Sommige mensen reserveren een vaste tafel in het restaurant..

    Mijn eerste reactie zou gebaseerd zijn op aansluiting bij de belevingswereld van cliënten en dat ad hoc zien te passen binnen de gegeven faciliteiten, met alle voor- en nadelen.Verpleegkundige en cliënt zullen het er toch mee moeten zien te doen.

    Goede brochure met informatie zodat mensen weten wat hen te wachten staat,wel en niet verwacht wordt/mogelijk is kan een hoop discussie besparen

  • no-profile-image

    Tineke

    Ik zou opteren voor een online-reserveringssysteem: patient kan zelf kiezen op welke plaats hij/zij wil vertoeven. Kunnen met elkaar afspraken maken om bij elkaar te kruipen. En misschie kunnen vpk ook met elkaar afspreken of je op de stille kant of de rumoerige kant wil werken?

  • no-profile-image

    Bas

    Dat krijg je nu van vraaggestuurde zorg: patienten die zelf willen bepalen waar het infuus geprikt wordt en door wie. En dan ook nog een stoeltje bij het raam willen. Gekker moet het niet worden!

  • no-profile-image

    Roosje

    Waarom kan dat allemaal niet gewoon thuis gedaan worden, ben je van al het gezeur af.
    Zelf denk ik, na jouw verhaal, wegblijven daar. Liever een pijntje meer of een jaartje minder dan je kostbare dagen/uren in een daghospitaal door te brengen.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden