Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Eigenwaarde, trots en zelfrespect

Medewerkers in de ouderenzorg zijn de hoge werkdruk en het karige loon spuugzat. Ze voeren actie. Of ze mijn steun hebben? Absoluut.

Onlangs zond Zembla de documentaire Wie verschoont moeder? uit. Het was een vervolg op een eerdere reportage over de stand van zaken in de ouderenzorg uit 2008. De vraag luidde of er sindsdien iets verbeterd is. Het antwoord laat zich raden.

Verzorgenden vertelden over onmogelijke werkdruk. Een ‘Cliënte’ wijdde uit over het wachten in poep en plas. De echtgenote van een dementerende vrouw durfde zijn lief geen dag alleen te laten, uit angst dat ze niet te eten krijgt. De duurbetaalde managers voldeden op hun beurt volledig aan het verwachtingspatroon. Zij weigerden mee te werken aan de documentaire.

Op Twitter was de verontwaardiging niet van de lucht. Schande werd er gesproken over het salaris van de managers en de omstandigheden waarin verzorgenden hun werk moeten doen. Hoewel goed bedoeld irriteren zulke reacties mij. Waarom? Omdat het nergens toe leidt.

Al sinds het midden van de jaren negentig kachelt de ouderenzorg achteruit qua bezetting en kwaliteit aan het bed. En even zoveel jaar roepen we daar schande van, maar beter is het niet geworden. Het is daarom goed dat er eindelijk voor actie is gekozen.

De samenleving doet wel alsof het medewerkers in de ouderenzorg enorm waardeert, maar waar blijkt dat uit? Naast het schouderklopje en de verbale waardering op Twitter zijn verzorgenden toch vooral in een steeds lastiger pakket gemanoeuvreerd. Veel geld wordt er niet verdiend, de contracten zijn steeds kleiner geworden. Werkomstandigheden neigen inmiddels naar onmogelijk. In naam van de samenleving mag je als verzorgende dementerenden drogeren omdat je te weinig collega’s hebt. De situatie maakt dat je dingen doet die niemand doen wil.

Op deze wijze verlies je als beroepsgroep zelfrespect. En er is maar een manier om dat terug te winnen. De regie nemen. De samenleving laten voelen dat zij ook afhankelijk van jou is.

Lang hebben verzorgenden acties geweigerd omdat dit ten koste van de cliënt zou gaan. Maar de recente geschiedenis wijst uit dat een vriendelijk verzoek aan de samenleving om meer collega’s juist tot minder collega’s leidt. Pijnlijk, als je het mij vraagt. De geplande acties zijn nog redelijk vriendelijk qua karakter. Het mag wat mij betreft wel wat steviger. Laat weten dat het je als beroepsgroep menens is, maar vertel er wel een goed verhaal bij.

Wie nog twijfelt zou eens met de schoonmakers moeten praten. In grote lijnen verkeerden ze in een soortgelijke situatie als de medewerkers in de ouderenzorg nu. Zij legden het werk voor langere tijd neer. De samenleving had er buitengewoon veel hinder van, maar toonde weldegelijk begrip. Naast een betere CAO leidde het tot iets nog veel belangrijker: eigenwaarde, trots en zelfrespect.

Hugo van der Wedden is medisch-socioloog en interim verpleegkundige
www.hugovanderwedden.nl | Twitter: @hugovdwedden


Meer Nursing



Abonnement op Nursing
Nursing is de meest gelezen vaktitel voor verpleegkundigen niveau 4 en 5 in Nederland en Vlaanderen.
Word direct abonnee van Nursing.



Nursing op Facebook
Deel leuke foto's, filmpjes, winacties, en andere 'luchtiger' zaken
via www.facebook.com/VakbladNursing




Nursing Calculator
Koop de Nursing Calculator, dé rekenapp voor verpleegkundigen.
> Download de app meteen
> Bekijk eerst een demonstratiefilmpje.

6 reacties

  • no-profile-image

    ingrid

    naast al het eerder genoemde misschien ook een idee om het geestelijk/psychisch welzijn van ouderen/zieken aandacht te geven,
    dit kan een heleboel "zeuren" /"klagen" voorkomen, omdat mensen zich soms gewoon niet gehoord voelen en gesteund in alles wat er in hun leven gebeurd, ziek zijn en of ouder worden gaat samen met veel:
    los laten afscheid nemen/zelfstandigheid verliezen/rouw e.d

  • no-profile-image

    VIG & vpk i.o. in de VVT

    Dat ben ik niet met u eens.
    Handen aan het bed staat voor mij ook voor kwaliteit aan het bed omdat het erg knijpen is als enige gediplomeerde.
    Een praatje / wandeling kunnen ook prima gedaan worden door niet verzorgenden maar door vrijwilligers, vaak zie je leerlingen en helpenden deze taak opzich nemen mits de bezetting het toelaat.

    Wederom klink in dit verhaal weer door dat andere werkzaamheden niet erkent worden en weer in die stereotypering geduwd door te zeggen dat ee maar met de mensen moeten gaan wandelen. Ik vind hierin ook een schone taak voor de familie in weg gelegt. Misschien moet ik me maar aroganter op gaan stellen ; we hebben ook belangrijkere dingen te doen dan alleen basiszorg en wandelen.

  • no-profile-image

    Dennis de Leeuw

    Prachtige column en helemaal juist! Het wordt tijd dat de zorg op staat en van zich laat horen.

  • no-profile-image

    Onbekend

    Als we nu eerst eens van die term ''handen aan het bed'' afstappen, dan zijn we mijn inziens al een stuk verder. Werken in de ouderenzorg zou uit veel meer moeten bestaan dan dat. Aanwezig zijn, een wandeling, een praatje, die taken zouden moeten overheersen. Op dit moment is het alleen de basiszorg waar men aan toe komt. En door te zeggen ''er moeten meer handen aan het bed'' suggereren mensen dat verzorgenden alleen daar voor goed zijn. Dat is echt een heel klein gedeelte waar het werk uit zou moeten bestaan. Aandacht en tijd, daar wordt de zorg beter van.

  • no-profile-image

    VIG en vpk i.o. in de VVT

    Ik heb op het forum van TVV ook een stukje hierover geschreven.
    Het lage aanzien komt ook door de beeldvorm die steeds wordt geschapen in diverse media.
    Ik herken mijn eigen werk er vaak niet in en krijg het vaak niet aan mensen uitgelegt dat het meer inhoudt.
    Als de verpleeghuiszorg in de media komt gaat het altijd over zaken die ook in de documantaire genoemd zijn. Het gaat altijd over wassen/ aankleden, eten/drinken en verschonen van mensen. Dat ons werk meer inhoudt wordt niet erkent.
    Ik zei al eerder, ik hoor/zie nooit iets VIG/verpleegkundigs waardigs in die uitzendingen. Tuurlijk moeten mistanden worden aangepakt, maar de beeldvorming zorgt tegelijkertijd voor een stereotypering wat maakt dat mensen er niet in willen werken en hoe er naar wordt gekeken door de maatschapij.
    Het iemand behandelen, acute situaties (ja die komen ook in vp-huizen voor), een zorgvrager in kaart brengen, gesprekken met familie / diciplines, de verpleegtechnische kant etc etc hoor je nooit iemand over.

    m.v.g.
    VIG / VPK i.o. in de VVT

  • no-profile-image

    rop roy

    Tja,maatschappelijk heeft het vak weinig aanzien en dat zie je dan in de honorering terug.Enige remedie is staken en wel langdurig en breed. Moet je eens opletten hoe snel we onszelf weer op de politieke kaart hebben.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden