Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Wereldverbeterend verplegen

Een poosje terug kreeg ik een baan niet. Eén van de redenen was dat ze me heel idealistisch vonden. Ik verwacht teveel te bereiken en veranderen. Ik paste daardoor wellicht minder bij de realiteit.

Ik kan mij inderdaad heel erg in dingen vastbijten. Ik ben op zich best een heel lief meisje (Mag ik nog meisje zeggen?) maar als ik overga tot actie, dan gebeurt er nogal wat.

Zo heb ik laatst vervoer geregeld voor een patiënt in penibele situatie. Het vervoer was duur, dus ik zocht een vergoeder. Dat valt niet mee. Als er geld getrokken moet worden, neemt ineens niemand de telefoon meer op. Maar het is gelukt. En daar ging ik ook eigenlijk vanuit. Het is me echter pas gelukt na een uur bellen in eigen tijd.

Ik kon het doen. Ik had de tijd. Niemand wachtte op mij. En ik wilde naar huis met een afgeronde zaak. Het hoefde niet. Collega’s zat om het over te nemen. Ik heb ook dit uur niet opgeschreven als overuur. Dit was vrijwilligerswerk.

Maar het lukte. Ik kon zelf de familie vertellen dat het goed ging komen. Ik kon zelf het gezicht zien van de te vervoeren patiënt. Heerlijk.

Het wordt me weleens verweten. Dat ik teveel van mezelf geef aan een ander. Dat dat onverstandig is. En inderdaad soms stoot ik keihard mijn neus aan dit soort zaken. Dan geef ik alles en verwacht dat ook van een ander. Als die ander dan niet meegeeft, ben ik weleens teleurgesteld in ‘de wereld’.

Laatst had ik een keer zelf hulp nodig. De betreffende hulpverlener zei: ‘het gebeurt me niet vaak, maar aan jouw verhaal dacht ik nog even, thuis op mijn bank.’ Hoewel ik deze hulpverlener al haar vrije tijd en ontspanning gunde, waardeerde ik het gebaar. Een mens die hier en daar net iets meer hart heeft en geeft.

Wellicht ben ik te idealistisch en is mijn eigen hulpverlener onverstandig. Maar ik sta nog steeds overeind. Door haar (extra) hulp en mijn privé-overwinningen op de wereld.

Gerelateerde tags

6 reacties

  • no-profile-image

    Marjolijn van den Dool

    Ha Sandra, ga vooral zo door! De zorg heeft behoefte aan mensen als jij die gewoon mensvriendelijke zorg leveren, vanuit je hart en met echte aandacht voor de behoeften van die ander( die we ook zelf kunnen zijn als we in andere minder fortuinlijke omstandigheden kunnen komen, dan hoop ik dat er ook een Sandra aan mijn bed zal staan!)Ik heb je blog op twitter gezet :)

  • no-profile-image

    jos

    Dat gebeurt nog wel eens..ook tijdens sollicitaties.Öh, wil je dat...Vorig jaar was er ook zo iemand.Nu zit hij werkeloos thuis.."

    In een gang van zaken en vaste routines is iedereen zo'n beetje ingegraven in de loopgraven en verdedigt zijn eigen belangen/bestaande situatie.
    Als er dan iemand komt die de indruk wekt veel energie te hebben en er tegenaan te gaan, dan wordt de commissie een beetje benauwd..
    Het is al gezegd: waarschijnlijk is dat dan geen goede plek.de meeste mensen zijn sterke gewoontedieren en geen veranderaars..dan weten z niet wat ze krijgen, of zo.Vaste routines,vastegewoontes, e.d leieden tot weerstand en dodelijke verveling waarbij je niet meer hoeft na te denken en kan varen op de automatische piloot.

  • no-profile-image

    manager GRZ

    als je niet aangenomen wordt om die reden dan mag je blij zijn dat je er niet terecht bent gekomen. er zijn betere plaatsen en werkgevers. Ik wil juist zulke mensen hebben die voor de clienten gaan.

  • no-profile-image

    rop roy

    De werkgever neemt je niet aan omdat "je gezicht en/persoon" hem/haar niet aanstaat,je te jong of te oud bent etc. Dit gaat hij je niet zeggen,dus moet er een reden bedacht worden die jou niet kwetst. Denk dan aan:
    je bent te hoog opgeleid,je gaat je hier vervelen,je hebt te veel ervaring,pure kletskoek,maar wel handig om iemand op een nette manier af te serveren.

  • no-profile-image

    Jos Kaldenhoven

    Mooie blog! Het gaat juist om die extra dingen die het leven van anderen kunnen beinvloeden en waar je zelf ook voldoening uit put. En wat is verkeerd aan idealistisch?

  • no-profile-image

    verpleegkundige

    Herkenbaar! Zo werd ik een tijdje terug niet aangenomen omdat ik van 'te hoog niveau voor deze afdeling' zou zijn. Bizar! Kennelijk kun je dus ook te goed zijn? Of kiezen afdelingen voor de 'veilige kant' en zijn ze bang voor iemand die de dingen bij de naam durft te noemen om zo tot verbetering te komen?

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden