Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blog Hugo: 'Mondelinge overdracht: zinloos ritueel'

Hugo ziet geen voordelen in de mondelinge groepsoverdracht. 'In die tijd lees ik liever de dossiers van mijn eigen patiënten.'
Blog Hugo: 'Mondelinge overdracht: zinloos ritueel'

Woensdagochtend, vijf over half acht. In de matig verlichte teampost van de grote afdeling neurologie/neurochirurgie staar ik naar de overdracht die voor mijn neus op tafel ligt. Vijftien collega’s doen hetzelfde. Ik neem nog een slok koffie en omcirkel mijn eigen patiënten. Vandaag vallen kamer 7 en 9 onder mijn verantwoordelijkheid. Beide tweepersoonskamers. De nachtdienst is kamer 2 aan het overdragen. Meneer Janssen heeft goed geslapen en zijn nuchtere bloedsuiker was 6.6.

De mondelinge overdracht. Zelden zo’n verspilling van tijd, geld en middelen meegemaakt. Met alle respect, maar wat interesseert mij de bloedsuiker van meneer Janssen op kamer 2? Veel liever zou ik nu het dossier lezen van mevrouw Vliegendhart, die wel onder mijn hoede valt, en eergisteren is geopereerd aan een hersentumor. Wellicht dat ik straks nog even snel haar anamnese kan lezen, althans, als de computer een beetje vlot opstart.

‘Het infuus van mevrouw De Bie is vannacht gesneuveld’, vertelt de nachtdienst. Heel vervelend, maar mevrouw De Bie ligt op kamer 5. Jonathan staat daar vandaag en weet dat ongetwijfeld op te lossen. Op kamer 9 ligt meneer Cohen. Hij is al twee weken opgenomen met een virale meningitis. Graag zou ik het opnameverloop teruglezen, maar eerst moet ik nog aanhoren dat mevrouw Gouweleeuw van kamer 6 vannacht een katheter heeft gekregen. Ze had 550 cc retentie.

Acht verpleegkundigen en zes leerlingen luisteren bijna een half uur lang naar verhalen van patiënten met wie ze verrassend weinig te maken hebben. Dat is bijna een hele werkdag die verloren gaat aan het overdragen van grotendeels overbodige informatie, die waarschijnlijk toch niet beklijft. Uit onderzoek bij de politie bleek namelijk onlangs dat zo’n zeventig procent van de informatie uit de mondelinge overdracht vergeten wordt. Bij verpleegkundigen zal dat niet anders zijn. Erg? Nee. Van alle patiënten staat basale informatie op het overdrachtsformulier.

Wel erg is dat er voor de verpleging nauwelijks tijd overblijft om zich te verdiepen in de mensen die wel aan hen gekoppeld zijn. Persoonlijk vind ik het nogal vervelend als ik de achtergrond van mijn patiënten niet goed ken. Ik mis houvast, voel me minder zeker van mijn zaak. Gek genoeg is het de organisatie, de structuur van de afdeling die maakt dat ik onvoldoende thuis ben in de dossiers van mensen voor wie ik goed behoor te zorgen.

Onder verpleegkundigen op deze afdeling bestaat nauwelijks draagvlak om het ochtendritueel af te schaffen. De mondelinge overdracht is een instituut. Een fenomeen waar de medewerkers vergroeid mee zijn geraakt. Een in beton gegoten structuur. Even vanzelfsprekend als de gietijzeren waskommen, die je eerder in een museum zou verwachten dan op de nachtkastjes van een moderne verpleegafdeling.

De overdracht is afgelopen. Het is inmiddels vijf voor acht. Snel open ik een computer om de basale kennis van mijn patiënten te verdiepen. Ik voel me opgejaagd. Mevrouw Vliegendhart belt, ze moet vast plassen. En hoor ik niet het infuus piepen van meneer Cohen? Over een uur moet ik alweer visite lopen. Een goed begin is het halve werk. Een slecht begin is moeilijk goed te maken.

Wil je reageren? Registreren kan heel eenvoudig én gratis.

Gerelateerde tags

5 reacties

  • JSA Kraaij

    Eerst bijlezen, vervolgens gerichte vragen stellen. Dat zie ik boven mij ook al benoemd. Werkt prima, scheelt een hoop tijd!

  • L.J. van Soest

    Beste Hugo
    natuurlijk is het irritant als de overdracht zo lang duurt zodat je geen tijd meer hebt om je goed in te lezen over jouw patiënten. Het is - denk ik - toch wel belangrijk dat je weet wat er zich 's nachts heeft afgespeeld. Je komt bij mw A die moet plassen, maar je weet dan niet - dat zou blijken uit de overdracht - dat haar urine opgevangen moet worden. En je zou het zó maar weggooien! Beter is het als de wacht zich tijdens de overdracht beperkt tot de meest belangrijke gegevens. Of mensen goed geslapen hebben is inderdaad niet relevant. Maar wel wie een catheter heeft gekregen of waarvan het infuus niet goed loopt.

  • S.R. Schouten

    Bij ons is hier een experiment voor gemaakt, wat 2 maanden duurt. Iedereen gaat zijn eigen patiënten lezen in het elektronisch dossier in de computer om kwart over 7, en kan daarna nog vragen stellen aan de nachtdienst.
    Dit scheelt heel veel tijd, en de nachtdienst gaat nu gewoon om half 8 naar huis ipv 8 uur.
    De meeste verpleegkundigen zijn er heel tevreden mee, en dit experiment is in stand gehouden.

  • G den Hartogh

    Bij ons wordt de overdracht alleen gebruikt voor het stellen van aanvullende vragen na het lezen van het dossier. Scheelt veel tijd voor alle collega's!

  • H.A. Smitter

    Beste Hugo,
    Wie weet komt er sneller verandering in. Op veel afdelingen worden eerst de verpleegkundigen bij de patiënten ingedeeld.Daarna hoor je alleen de overdracht van je eigen patienten aan.

    Succes!

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden