Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blog Nicole: 'Zuster, ik wil niet meer leven'

Ook als wijkverpleegkundige werk je soms voor cliënten met een euthanasiewens. Nicole is gefascineerd door de krachtige overtuiging van een cliënte over haar gewenste euthanasie, en de rust die het haar en de familie geeft.
Blog Nicole: 'Zuster, ik wil niet meer leven'
Foto: Wim van Ophem

Euthanasie. Ik heb het nu een aantal keer van dichtbij meegemaakt. Op de een of andere manier doet het iets met je. Ik heb diep respect voor de cliënt. Uiteraard heb ik dat altijd, maar de manier waarop een cliënt en zijn of haar familie deze keuze kan maken, dat vind ik bijzonder. Er is geen uitweg meer, er is sprake van ondraaglijk lijden. En waarom zou je dat lijden verlengen?

Normaal weet je wanneer een cliënt terminaal is en bezig is met zijn laatste uren of dagen. Deze strijd kan soms intens heftig zijn en helaas niet altijd even mooi om te zien. Je weet nooit echt zeker wanneer iemand overlijdt. Met euthanasie kun je de klok erop gelijk zetten. Het bewuste afscheid staat vast.

Er zijn nog zoveel misverstanden op het gebied van euthanasie en palliatieve sedatie. Denk bijvoorbeeld aan verkeerde voorlichting. Of juist het negeren van de behoefte van de cliënt. Jos blogde hier laatst nog over.

Ik heb een aantal jaar geleden een jonge terminale mevrouw begeleid. Na uren en uren van praten koos zij ondanks haar angst voor de dood, voor euthanasie. Ze vroeg me om erbij te zijn. Ik heb dat afgeslagen. Mevrouw had veel steun van haar familie. Ik was bang dat mijn aanwezigheid hinderlijk zou zijn. Wel heb ik mijn auto langs de kant van de weg gezet toen het tijdstip naderde. Een moment van stilte. Uit respect.

Vorige maand heb ik afscheid genomen van een andere cliënt. Haar leven zou de dag daarna eindigen door euthanasie. Mijn handen in haar handen. Ze hield me stevig vast. Gefascineerd was ik. Deze mevrouw was er zo van overtuigd. 'Ik wil de regie houden over mijn leven. Dit is wat ik wil en zo gebeurt het.' Geen tranen maar een mooie glimlach. Zulke krachtige, overtuigende woorden. Het maakte het afscheid makkelijker. Dat gaf de familie zelf ook aan. Haar rust en overtuiging kalmeerde de familie. Mooi.

Heel even dreigde het fout te lopen. Anderhalve week daarvoor was mevrouw in een delier geschoten ten gevolge van de hoge doseringen morfine. Gelukkig gingen al mijn alarmbellen af. De huisarts volgde mijn advies om de morfine af te bouwen. De pijn bleef acceptabel. En het belangrijkste: ze werd weer helder. Snel werd de euthanasiewens opgepakt en uiteindelijk uitgevoerd.

Toen ik wegliep was ik ondanks dit afscheid tevreden. Het was goed zo. Mevrouws wijze woorden neem ik mee in mijn verdere leven. De dag sloot ik af met een glimlach.

Meer weten over palliave zorg

Op 10 september organiseert Nursing het Congres Palliatieve Zorgverlening, onder meer over de rol van de verpleegkundige bij een euthanasievraag. Hier vind je meer informatie >>>

12 reacties

  • Margot Hamel, redactie Nursing
    Redactie Nursing,Redactie Nursing

    Dank voor de tip Nicole.

  • Nicole Gardenier

    Nu op ned 2, documentaire: Een mooi einde. Wellicht een kijktip.

  • HJ Trip

    De situaties die ik heb mee gemaakt was de euthanasie een verlossing van leven wat geen leven meer was.
    Ondraaglijke pijn, vol geplakt en gestopt met medicijnen en dan nog pijn hebben.
    Wetende dat de dood toch wel komt omdat je niet meer te genezen bent.
    Want dat komt helaas nog steeds voor.
    Dat heeft niets te maken met het feit dat de maatschappij niets te maken wil hebben met ellende en lijden.
    Mag iemand nog dan op zijn eigen manier en een menswaardig afscheid nemen.
    Niemand maakt er een probleem van dat er alle dagen tientallen huisdieren euthanasie krijgen.
    waar ook kern gezonde dieren tussen zitten.

  • K Bosmann

    Ik vind het zorgwekkend dat mensen die voor euthanasie kiezen op een op andere manier als dapper beschreven worden. Euthanasie is voor mij acceptabel maar het blijft een vlucht voor ellende en leiden. Ellende en leiden is iets waar in de huidige maatschappij niet graag mee wil omgaan. Door de moderne medische/ technische mogelijkheden brengen wij mensen in situaties die wij dan weer moeilijk kunnen oplossen. Ik zou veel liever de discussie willen voeren of wij bij iedereen steeds de maximale therapie moeten inzetten.

  • Inge Klis

    Ik heb er moeite mee 'hoe in mijn ogen' euthanasie geromantiseerd word.
    Je zal er maar aan staan als arts, de druk die soms uitgeoefend word is groot Ik heb groot respect voor de arts die in deze tijd nog nee durft te zeggen.

  • B M van der Laak-Froma

    Ik heb nu al verschillende malen euthanasie mee gemaakt, zowel in mijn prive leven als in mijn werk. Ik kan mij heel goed verplaatsen in de gedachte van Chris W. De laatste euthanasie die ik op mijn werk mee maakte was ook bij een persoon die niet accepteerde dat het lichaam minder werd. Niet accepteren kon dat het afhankelijk werd van mensen in de directe omgeving. Ik heb met deze casus heel veel moeite gehad,. Tot het allerlaatste moment werd er nog van alles geregeld en gedaan op verzoek om zelfstandig te blijven. En het oment van euthanasie werd zelfs nog enige minuten uitgesteld omdat het ijs nog niet op was!!! Op dat moment heb ik heel veel vragen gehad. En als ik eerlijk ben nog steeds!!! Ook ik ben christen, vaak kan ik mij goed verplaatsen in de vraagstelling en kan ik er ook geheel vrede mee hebben. Echter deze laatste casus heeft heel veel vragen bij mij los gemaakt of de drempel niet steeds lager gaat liggen en wat of een mensenleven nog waard is in onze huidige maatschappij.

  • Nicole Gardenier

    Mooie en goede reacties allemaal.

  • Diny Boerkoel klein Gebbink

    Ook ik heb in mijn werk al een aantal keren de bewuste keuze van Euthanasie meegemaakt. Elke situatie staat op zich. En zorgvuldigheid staat voorop. En zo moet het ook zijn. Het heeft niets met romantiek te maken maar wel met een persoonlijke keuze van iemand die je zorg verleent . Het is gelukkig steeds gemakkelijker om het bespreekbaar te maken en als je eigen huisarts het niet wil kan er een vervanger komen. Maar toch zijn we er nog lang niet en zullen we er ook nooit komen omdat het een heel ingrijpend gebeuren is . Respect heb ik voor degene die de euthanasie aanvraag doet en ook respect voor de arts die het moet uitvoeren,immers zij zijn er om mensen beter te maken. Maar gelukkig zie je ook steeds meer in de praktijk dat de medici zien dat het leven geleefd is. Over dit onderwerp blijft de discussie altijd doorgaan en dat is heel belangrijk om ons scherp te houden en de de klant te helpen en te ondersteunen waar nodig .

  • JS Smith

    Ik sluit me bij HJ. Trip aan.
    Chris W., ik hoop dat je in je nabije omgeving of zelf geen heel moeilijk levenseinde zal meemaken. Ik ben een ongelovige, maar al God en Christus zouden hebben bestaan of bstaan, dan zouden ze niet tegen euthanasie zijn denk ik.

  • Nicole Gardenier

    Er is geen sprake van romantiek. Zeker bij ondraaglijk lijden niet. Het is goed dat de keuze bestaat dat o.a. bij ondraaglijk lijden het leven beeindigd kan worden. Gelukkig leven we in een vrij land waarin een ieder zijn mening mag geven en hebben. Bedankt voor jullie reacties.

  • HJ Trip

    De euthanasie wensen die ik heb mee gemaakt hadden niets met gekrenkte trots te maken.
    Maar met uitzichtloos leiden!
    Er is ook niets romantisch aan.

  • Chris W.

    Euthanasie wordt hier best geromantiseerd. In feite is er bij euthanasie sprake van gekrenkte trots: men is niet meer diegene die men wilde zijn. De maakbaarheid van het bestaan heeft gefaald. Wanneer men zo over zichzelf denkt als een wezen dat niet meer aan het ideaalbeeld voldoet en dus maar ‘opgeruimd’ moet worden, dan ligt de gedachte voor de hand dat zo ook over anderen gedacht wordt of dat men op den duur zo gaat denken (publieke opinie): mensen met een beperking in het lichamelijk, psychisch en wellicht zelfs sociaal functioneren zijn niet tot nut en kunnen maar beter uit de maatschappij verwijderd worden. De Übermensch-gedachte wint terrein als daar niet krachtig tegen geageerd wordt!
    Als Christen kan ik het daar niet mee eens zijn. Toen Jezus op de aarde was, propageerde hij niet de dood, maar juist het leven. Onder andere door genezing.
    Meer over dit standpunt, dat zo anders is dan van velen, kan je hier lezen: www.rmu.nu/gewetensbezwaar/euthanasie

    Zie deze reactie niet als aanval op de grote meerderheid. Ik vind het goed om ook een ander geluid te laten horen. Met respect voor iedereen.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden