Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blog Vivian: 'Stagiair verpleegkunde, wees assertief!'

Veel studenten wachten met het bespreken van hun stageplan met de begeleiders, simpelweg omdat ze bang zijn lastig gevonden te worden. Zet je er overheen! Verpleegkundige en praktijkbegeleider Vivian van Leeuwen* vertelt hoe je dat doet.
Blog Vivian: 'Stagiair verpleegkunde, wees assertief!'

Daar ga je dan. Op naar je tweede stage. Als het meezit op de fiets, als het wat minder meezit met bussen en treinen. Je POP en je PAP in je tas en toch wel wat zenuwen in je buik. Eenmaal aangekomen op je stageplek word je voorgesteld aan Nicole die je vandaag zal 'meenemen'. Huh, Nicole? Je werkbegeleidster heet toch Annelies? Klopt helemaal; Annelies is alleen de komende twee weken met vakantie. Je eerste stagedagen moet je het dus doen met Nicole, Piet, en een uitzendkracht. Twee weken verder zie je Annelies voor het eerst; als jij een dagdienst hebt komt ze om 15.00 uur voor haar avonddienst. Iedereen is geïnteresseerd in haar vakantie dus je wilt haar niet gelijk overvallen met jouw stage. Zo vliegen de weken voorbij en zitten je PAP en POP nog steeds in je tas. Je probeert een introductie gesprek te plannen en uiteindelijk lukt dat in week 5. Helaas is Annelies die dag ziek en zit de teamleider bij het gesprek...

Een overdreven scenario? Of de dagelijkse werkelijkheid? Dit voorbeeld is misschien een opeenstapeling van 'ellende', maar op zich is het allemaal niet ondenkbaar. Voor je het weet is je halve stage om en heb je niet of nauwelijks aan je doelen gewerkt, en vooral: niemand weet eigenlijk hoe het met je gaat en hoe je functioneert. Je bent inmiddels best aardig ingewerkt, en je hebt ook al veel gedaan op het gebied van patiëntenzorg. Maar dat weet alleen jij! Dikke kans dat je bij een tussen evaluatie, van je docent op school en/of van je werkbegeleider te horen krijgt dat je achterloopt en zo de stage niet gaat halen. Reden voor jou om in tranen uit te barsten of boos te worden, want wat kan jij hier aan doen?


Toch moet je als student in deze verre van ideale omstandigheden je opleiding doen. Stel dat je stage al begint zoals hierboven beschreven. Dan weet je eigenlijk al dat je niet op een afdeling zit waar men jou en jouw opleiding als prioriteit heeft. Individueel zijn de collega's vast aardig en bereidwillig, maar de planning is redelijk hopeloos. Onvoorziene omstandigheden zoals ziekte zijn er altijd dus daar moet je in ieder geval rekening mee houden.


Helaas is de werkelijkheid deze: jij moet zorgen dat jouw leerproces doorgaat (zelfs op de meest ongeorganiseerde afdeling) en dat je op een evaluatie kunt aantonen dat je wel degelijk goede patiëntenzorg hebt verleend en aan persoonlijke leerdoelen hebt gewerkt.

Dus: Jammer dat Annelies er niet is maar JIJ gaat voor je leerproces.


Hoe ga je dat doen:

1. Neem een doel uit je PAP of POP of hoe je stageplan ook heet.
2. Vraag aan degene met wie je die dag werkt of die wil meekijken naar hoe je met dit doel bezig bent.
3. Spreek af (van tevoren) dat je gedurende dag contact houdt en aan het eind evalueert.
4. 's Avonds thuis maak je een Worddocument en een map aan en je typt de feedback van deze collega onder de betreffende doelstelling.
5. De dag erna neem je dit uitgeprint mee en laat je het ondertekenen.
6. Is de collega die dag vrij dan doe je het in het postvak en vraag je het na ondertekening terug te sturen. Dit doe je elke dag. Ook kun je zo praktijkopdrachten uit het praktijkopleidingsboek af laten tekenen. 's Morgens voorbespreken (ja, ook met een uitzendkracht) en af laten tekenen aan het eind van de dag.

Klinkt best simpel, toch?


De realiteit is dat de meeste leerlingen te lang wachten (bang om teveel te zijn? Om lastig gevonden te worden? Zet je eroverheen!) en daardoor vastlopen. Begin daarom gelijk met deze aanpak (uiteraard wil je eerst een beetje ingewerkt zijn). Behalve dat je hiermee je DOELEN AAN HET BEHALEN BENT, geef je je werkbegeleider en docent inzicht in WAT je gedaan hebt én heb je zwart op wit HOE je het gedaan hebt. Je zal geprezen worden om je zelfstandigheid en je actieve opstelling als leerling. En daarmee heb je het leerdoel: 'Ik stel mij actief op tijdens mijn leerproces' ook al deels behaald.

Zet die maar in je persoonlijk ontwikkelingsplan!

*Vivian van Leeuwen is verpleegkundige in zowel de algemene, als de psychiatrische gezondheidszorg en daarnaast praktijkbegeleider. Ze heeft een eigen website voor studenten die een opleiding in de zorg doen: www.leerlingenindezorg.nl. Voor Nursing schrijft ze af en toe een gastblog voor stagiaires, óf hun gediplomeerde begeleiders.

5 reacties

  • H.H. Verhoeven

    Ik spreek vanuit de rol als verpleegkundig werkbegeleider, herkenbare situatie maar toch kun je vanuit je rol hier invloed op uitoefenen. Vroegtijdig anticiperen op de komst van een bol of bbl student en het rooster afstemmen op voldoende samenwerkingsmomenten is het halve werk.
    M.i.z. is het voor een student goed en leerzaam om ook met andere collega's te werken en van te leren.
    Wat ik wil toevoegen aan dit artikel is mijn ervaring met studenten. Helaas, en je mag het toeval noemen, krijg ik toch vaak te maken met ' ondermaatse ' bpv plannen en zie ik studenten worstelen met de pop en de pap.
    Als werkbegeleider moet je soms ' tovenarij ' toepassen om de leerstructuur van studenten die vanuit verschillende opleidingen stage komen lopen te doorgronden. Wanneer je net als ik meerdere leerlingen en stagiaires gelijktijdig begeleid is dat toch een hele klus.
    Moraal van mijn verhaal; studenten, zorg ervoor dat je beslagen en helder ten ijs komt bij aanvang stage, bouw aan je portfolio ook al zijn de omstandigheden niet altijd ideaal en werkbegeleiders, ben en blijf je bewust van je rol en de verantwoordelijkheid die je hebt, het gaat tenslotte over de toekomst van een student en over de vakkundigheid die je overdraagt en die een student weer meeneemt naar een volgende stage.

  • Maaike Weening-Koornstra

  • A Roosendaal

    Dit is zo herkenbaar.
    Dit is zeker wel 2-3 keer voorgekomen in verschillende stage's.
    Uiteindelijk is er ''een tweede begeleider'' aan mij gekoppeld omdat de ''eerste'' er dikwijls niet was (andere werktijden, weekenddiensten, extra snipperdagen/vakantie, etc).
    Maar zodoende is dus tot een aantal keer aan toe mijn hele BPV plan/Portfolio in de knoei gekomen.

    Uiteindelijk heb ik deze vervelende ervaringen omgezet in persoonlijke leerdoelen (zoals assertiever zijn, verantwoordelijkheid tonen en geheel sturen op eigen leerproces).

  • Alice Tromm

    Is het niet beter om weer een interne opleiding te geven? Dan ben je de hele opleiding verbonden met 1 ziekenhuis en je verandert alleen van afdeling. Ik begrijp nu wat er fout is aan de HBO opleidingen. Dan is het vertrouwd om ieder ziekenhuis binnen te lopen na je opleiding om te solliciteren..

  • C.P. Lagendijk

    Helemaal geen overdreven scenario, ik heb het zo meegemaakt...En daardoor stage niet gehaald. Heb er vaak van gebaald dat ik toen niet wat assertiever was, maar ik ben een kat-uit-de-boom-kijker, en zeker als je dan net van de havo afkomt is het moeilijk. Maar: blijven vechten, dan komt het goed is mijn ervaring! Ook (of misschien wel juist) van zo'n slechte ervaring valt te leren...

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden