Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blog Nicole: 'Mijn eerste indicatie'

Voelt mijn eerste indicatie als een baby die zijn eerste moeizame stapjes zet, of voel ik me als een vis in het water?
Wijkverpleegkundigen stoeien met de eerste, zelf te maken indicaties.
Wijkverpleegkundigen stoeien met de eerste, zelf te maken indicaties.

In de loop van mijn verpleegkundige carrière heb ik goed leren zwemmen. Soms met de stroom mee, soms tegen de stroom in. Hoe dan ook voelt het water lekker, en met het indiceren voelt het precies hetzelfde. Want sinds 01-01-2015 indiceren wijkverpleegkundigen door het hele land. We moeten met spoed getraind worden, met onderbezetting en een hoge werkdruk tot gevolg. Nieuwe indicaties wegwerken. Herindicaties stellen. Teamleden informeren. Cliënten informeren. Je hele organisatie proberen te informeren over wat je als wijkverpleegkundige doet. Het is duidelijk dat het veel van iedereen vraagt.

'Veranderingen in de wijk zijn voelbaar'

Hoewel Jos Kaldenhoven in een VTT-team werkt, wordt ook hij geconfronteerd met de vernieuwingen in de wijkverpleging >>>

Onze groep wijkverpleegkundigen is inmiddels klaar met de training indiceren. Naarmate de trainingsweken vorderden, namen ook de denkrimpels op ieders gezicht toe. Onze docent (complimenten Caren) zag dat ook en zorgde dat we regelmatig in groepjes of klassikaal konden ventileren. En dat was nodig. Niet alleen bezorgde opmerkingen zoals bijvoorbeeld 'hoe hou ik mijn hoofd boven het water' maar juist ook, hoe we met zijn allen beter kunnen worden als zorgverlener. Hoe we kunnen zorgen dat dit gaat lopen. We doen ons best Staatssecretaris van Rijn! Mocht dit falen geef ons dan niet de schuld. De randvoorwaarden en faciliteiten die er zijn, zijn niet echt op en top. Zo doen we momenteel weer veel met pen en papier. Het stenen tijdperk leeft weer op. We smachten naar goede software of een mooie app. Daarmee gaat het verwerken van de indicaties sneller. Want nu krijgen we nog de ruimte van onze thuiszorgorganisaties maar ik ga ervan uit dat zij straks met regels en randvoorwaarden komen zoals bijvoorbeeld zoveel procent meedraaien in de zorg en je krijgt nog maximaal twee uur per cliënt voor een indicatie. Zet dan ook maar 'hoe voorkom ik een burn -out' voorlichting in.

Bij de cliënt thuis voel ik me als een vis in het water. Ik vertel hem en de familie dat wij nu zelf de zorginzet afstemmen op wat er nodig is. Voor de rest is het huisbezoek en het doorvragen dezelfde routine. Het uitwerken van de indicatie kost echter meer tijd dan het huisbezoek zelf. Wij werken voor de diagnostiek met NANDA, en dat werkt op zich prima. Als verpleegkundige kun je met de NANDA het diagnostische proces ondersteunen.

Gouden regel is wel om het boek snel door te hebben. Dat scheelt veel werk en je kunt met NANDA in je hoofd gericht de juiste vragen stellen tijdens de intake. Per cliënt doe ik er nu totaal ongeveer drie uur over. Huisbezoek, opstellen indicatie, team informeren. En dan geloof ik dat ik best snel ben. Ik hoor ook dat collega's vier à vijf uur per cliënt nodig hebben.

Meer weten?

Wat verandert zoal in de wijk? Je leest het in het Dossier Hervormingen Langdurige Zorg >>>

Ik vind het indiceren aan huis leuk. Het hoort bij ons vak. De wijkverpleegkundige krijgt weer een centrale rol. Wel hou ik mijn hart vast voor wat komen gaat. Gaan we alle herindicaties vóór mei 2015 rond krijgen? Hoe gaan we straks om met de randvoorwaarden die gesteld worden door thuiszorgorganisaties? Hoe kunnen we ons hoofd koel houden met alle verwachtingen waaraan een wijkverpleegkundige moet voldoen? Denk aan het meedraaien in de zorg, huisartsen ondersteunen, participeren in wijkteams, huisbezoeken afleggen, preventie toepassen. Een baby kan prima leren lopen maar dan zijn er de kinderziektes nog.

Wordt vervolgd!

10 reacties

  • E Vd Hende

    Huisartsen organiseren de onderhandelingen regionaal via zorggroepen, dat maakt hen krachtig en zet hen in een sterke onderhandelpositie. Wijkverpleegkundigen zijn anders georganiseerd, samenwerking tussen thuiszorgorganisaties of zoals Corien Harder - Drayer al voorstelt via koepels geeft de wijkverpleegkundigen een sterkere positie. In de organsisatie van regionale samenwerking kunnen wijkverpleegkundigen bijvoorbeeld een rol spelen in de eigen organisatie.
    Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

  • Heidi Antonissen-Verschuuren

    Ik weet dat de organisatie, waarbij ik werkzaam ben, uitstel heeft gekregen tot 1 oktober, dus praten loont echt wel. En de druk is daarbij een beetje van de ketel.

  • Nicole Gardenier

    Mee eens Maudy! Wijkverpleegkundigen dienen ook proactief te zijn maar juist nu helemaal. Ga het gesprek aan. Wij zitten in een possitie waarin men wel dient te luisteren. Wij zijn uitvoerend en dus verantwoordelijk voor het aangeven van knelpunten of problemen in het proces. Succes.

  • Maudy Lisnet

    correctie 1 april ( het is nog vroeg, haha) en dat is geen grap.

  • Maudy Lisnet

    Kijk Nicole dat is nu net wat die schrijfster bedoelt. Waarom achterover leunen en hopen dat de deadline uitgesteld gast worden. Waarom niet proactief zijn en zelf als wijkvpk om de tafel gaan met de zorginstellingen. Als wij onszelf ooit als volwaardige partners in dit proces gaan zien, zullen we ons ook als zodanig moeten gedragen.
    PS start 1 maart als wijkvpk.

  • Nicole Gardenier

    Klopt Corien. We gaan het landelijk w.s. ook niet halen. Met een beetje geluk wordt dit opgeschort. Daarom zoveel mogelijk de aandacht trekken!

  • Corien Harder - Drayer

    Geen idee of het gebeurd is, maar ik snap niet zo goed waarom zorginstellingen en/of wijkverpleegkundigen niet (vanuit de koepelorgsanisaties eventueel) met de zorgverzekeraars/zorgkantoren in gesprek gaan om te onderhandelen over die datum van 1 mei.
    Ik krijg het gevoel dat 'we' die deadline zomaar geaccepteerd hebben. Als het niet zo is, hoor ik het graag, :-).
    Uit betrouwbare bron weet ik dat 'de huisartsen' met zorgverzekeraars ook onderhandelen als er deadlines gesteld worden in contracten die ze samen afsluiten.
    Er is altijd ruimte om te onderhandelen, maar je moet het wel doen!

  • Nicole Gardenier

    Beste Gert - Jan, het CIZ heeft geen rol meer bij de zorg die een wijkverpleegkundige indiceert. De verdere routing is als volgt: huisbezoek, vaststellen zorgvragen, uitwerken volgens NANDA, zorgplan maken en op een door ons gemaakt formulier vastleggen om hoeveel minuten zorg het gaat. Dit alles gaat richting de zorgvrager. Ons administratiekantoor legt de zorg en het aantal minuten vast. Dit wordt ingediend bij de zorgverzekeraar. Ik heb begrepen dat zij steekproefsgewijs zorgdossiers gaan opvragen.

  • Gert-Jan Jacobs

    Als er een indicatie is gesteld door de wijkverpleegkundige, hoe is dan de verdere routing? Wat is de rol van het CIZ hierbij?

    Alvast dank voor de reactie.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden