Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blog Sandra: 'Beroepsgeheim, lastiger dan ik dacht'

Toen ze haar diploma kreeg, beloofde Sandra natuurlijk zonder enige twijfel dat ze zich altijd aan het beroepsgeheim zou houden. Toch valt dat in de praktijk wel eens tegen.
Blog Sandra: 'Beroepsgeheim, lastiger dan ik dacht'

Toen ik duizend jaar geleden mijn diploma eindelijk mocht ontvangen, moest ik eerst nog even beloven dat ik alles geheim zou houden dat mij werd toevertrouwd. Dat deed ik zonder enige twijfel. Simpel! Of die belofte nog steeds hardop wordt uitgesproken op diplomeringen van mijn nieuwe collega's, weet ik niet. Wel weet ik dat – ook als je niet hardop belooft alles te doen voor het behouden van je beroepsgeheim – je strafbaar bent, als je deze regel schendt. Het staat gewoon vast in de Wet BIG. En in het boek van strafrecht wordt daar nog aan toegevoegd, dat die verpleegkundige die zich daar niet aan houdt, een flinke geldboete kan verwachten of een gevangenisstraf van maximaal een jaar. Gloep.

5 uitzonderingen op het beroepsgeheim
Er zijn situaties waarin het beroepsgeheim mag of moet doorbreken. Nursing zette ze voor je op een rij>>>

Tja, dat beroepsgeheim is nogal wat waard. Zo moest ik laatst zelf nog uit de kleren in mijn ziekenhuis. Een onderzoek, dus ik kwetsbaar. En die dokter en twee verpleegkundigen hebben mij heel persoonlijk leren kennen, zeg maar. Zouden zij nu anderen gaan vertellen dat de verpleegkundige blogger van Nursing laatst naakt op hun behandeltafel lag, dan zet dat nogal een mes in mijn buik. Ik bepaal of ik anderen vertel van mijn doktersbezoek of broekuitgetrek. Zij niet.

Het voordeel is dat ik meestal al mijn geheimen hier zelf al naar buiten breng. Kan me – wat dat betreft – niet zoveel meer overkomen. Maar toch. Ik heb graag die touwtjes zelf in handen. Zo geldt dat ook voor alle (broekloze) patiënten onder mijn vleugels. Die willen zich ook veilig voelen.

Als dan de buurvrouw van mijn patiënt belt om te vragen wat er uit dat darmonderzoek is gekomen, dan weet ik heel goed dat dat geheimen zijn. Natuurlijk mag of ga ik niet in op haar vragen. Los van de dreiging van straffen, besef ik heel goed dat je niet praat over de inwendige andere mens of over zijn toekomstperspectieven.

Maar wat nu als de dominee belt? Tenminste, iemand die zegt een dominee te zijn. Iemand die ook wel iets kan vertellen over de situatie, dus hij heeft kennelijk met familie gesproken. Maar hij is geen contactpersoon. Hij wil ook geen uitslagen horen, maar wel even weten: 'Klopt het dat deze meneer niet meer aanspreekbaar is? Moet ik nu komen voor een laatste gebed of is het nog niet zover?' Dat zijn wel heel persoonlijke vragen. En de man in bed is inderdaad niet meer aanspreekbaar. Ik kan hem niet vragen wat hij wil. Er is geen familie hier. En nu? Lastig hoor!

En dan ligt mijn oma in het ziekenhuis. Mijn vader is contactpersoon. Maar hij begrijpt niks van de verpleegkundige verhalen. Hij vraagt mij te bellen: 'Jij weet daar alles van, toch?' Ik bel. Krijg te horen dat ik geen contactpersoon ben. Klopt, zeg ik. Toch doe ik mijn verhaal. Over mijn vader. De verpleegkundige wil me eerst kort afbreken en niks vertellen. Maar ik ben best aardig aan de telefoon en zeg ook verpleegkundige te zijn. Dan breng ik nog wat informatie in om dat te bewijzen. De broeder aan de lijn, verandert zijn toon en stelt voor dat ik dan misschien contactpersoon moet worden. Onder het bellen verandert hij met mij de contactpersoongegevens. Nu mag hij mij ineens alles vertellen.

De informatie kwam gewoon goed terecht, bij de contactpersoon. Met mijn oma ging het goed. De broeder en zijn collega's waren kanjers, lief, kritisch. Toch is er een foutje gemaakt, denk ik, als ik officieel de handreiking van V&VN en NU'91 lees over ons beroepsgeheim. Een foutje, die eventueel een grote straf tot gevolg kan hebben. Beroepsgeheim... lastig hoor!

Hoe strikt is het beroepsgeheim?
Een depressieve bijna-cliënt doet een zelfmoordpoging. Het is de vraag of Annelies tegen de zin van meneer zijn huisarts mag bellen. Wat zou jij doen?>>>

Gerelateerde tags

2 reacties

  • Willie Velinga - van Sluijs

    Bij wijzigen van contactpersoon, zoals bij je oma, lag de fout eigenlijk bij betreffende broeder. Hij had kunnen/moeten antwoorden: '(Sandra) wil je vragen of de 1 contactpersoon ( je vader,dus) zelf even door wil geven dat er een wens tot wijzigen is'. Dan ligt de actie+keuze tot wijzigen duidelijk bij de 1e contactpersoon. En hoeft er dan geen lastige identificatie(per telefoon) van een vervangende contactpersoon gedaan te worden.
    Tenslotte kan iedereen met wat meer info (ook een achter-achternichtje) zich voor dé kleindochter van je oma voordoen.

  • Willie Velinga - van Sluijs

    Sandra, even in het algemeen:
    een les aan alle dominee's en aanverwanten die om info naar het ziekenhuis bellen: er wordt alleen aan de 1e contact persoon van de patiënt informatie gegeven. Dus het antwoord kan zijn: 'vraagt u het aub bij de familie na'. Of vraag de dominee/pastor om zijn/haar nummer en bied aan om dit telefoonnummer aan de 1e contactpersoon door te geven. Zodat hij/zij zelf met de dominee/pastor kan bellen om info door te geven.
    Jouw patiënt had geen CP... mogelijk wil betreffende dominee die rol op zich nemen? Twee problemen in 1 keer opgelost.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden