Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Gastblog: ‘Observaties van een invalkracht’

De vakantieperiode is in volle gang en dat betekent nog harder werken om verantwoorde zorg te blijven leveren. Het zit flexverpleegkundige Helinda Rijnbout niet lekker. Met haar gastblog hoopt ze aandacht te krijgen voor een vraag die haar al een poos dwarszit.
Helinda Rijnbout, flexverpleegkundige
Helinda Rijnbout, flexverpleegkundige

Als flexverpleegkundige in de regio Utrecht heb ik de afgelopen jaren veel ervaring opgedaan in een groot aantal instellingen. Met name in de intramurale ouderenzorg, want daar zijn de tekorten het ergst. Ik krijg bijna dagelijks spoedberichten van het uitzendbureau. Met altijd weer die vraag of ik diezelfde dag, avond of nacht nog ergens een dienst kan draaien. Met name nu in de vakanties is het een drama. Ook voor de afgelopen meivakantie ontving ik een lijst met 95 openstaande diensten waaruit ik kon kiezen. De uitzendbureaus zeggen vorige zomer met hun handen in het haar gezeten te hebben.

Lees ook het artikel 'Lang leve de zomer en de invalkracht' in Nursing juli-augustus. Kies een abonnement>>>

Als flexer hoor ik vreselijk veel van wat er gaande is binnen de zorg. Ik signaleer de leemtes, de overbelasting. Ik weet dat er vaak ziekmeldingen zijn. En dat vaste medewerkers dan hun collega's thuis bellen met de vraag of ze alsjeblieft nog willen komen. Vaak zonder resultaat, zoals die ene keer laatst. Toen probeerde een wat oudere verzorgende nog vervanging te vinden voor iemand die ziek was. Ze heeft een contract van 16 uur per week, maar werkt er standaard 36, vertelt ze. Als er niemand geregeld kan worden, gaat ze zelf maar weer. Tussen haar drukke werkzaamheden door is zij die hele ochtend aan het bellen en helpt mij ook nog door een paar mensen al hun ontbijt te geven. Wat super, zo'n samenwerking! Rond 11.00 uur breng ik de mevrouw die ik het laatst geholpen heb naar de eetkamer. Zij krijgt daar haar ontbijt en om 12.30 uur haar warme maaltijd. Vraag me af of ze daar dan alweer trek in heeft.

De vaste medewerkers werken zich drie slagen in de rondte. En dan te bedenken dat het constant moeten inwerken van flexers intensief is en wéér extra tijd en energie kost. Dat schiet er dan ook wel eens bij in. Laatst werd ik bijvoorbeeld opgeroepen voor een dienst in een kleinschalige woonvorm, met dementerenden die ik medicijnen of insuline moest geven. Ik wist níks van die bewoners, zelfs hun namen niet. Zelf konden ze dat natuurlijk ook niet aangeven. Als ik wat wilde vragen moest ik de gang door naar de andere woning en de zorgverlener daar kon haar groep ook niet alleen laten. Bovendien geeft weglopen bij deze groep bewoners veel onrust. 'Dit is gekkenwerk', kwam steeds in me op.

Als flexer zie de betrokkenheid van de medewerkers, maar ook hoe een verzorgende er in de loop van de ochtend steeds vermoeider uit gaat zien. 'Hoe lang houdt ze dit nog vol?' vraag ik me af en maak me zorgen om haar en al die andere zorgwerkers, die de tijd en energie niet meer hebben om te protesteren tegen alles wat zij op hun bordje krijgen. Het zijn de harde werkers, vrouwen voornamelijk, met de 'doorgaan tot je erbij neervalt' mentaliteit. Ik ben echt verbaasd dat verpleegkundigen, verzorgenden en andere medewerkers in de zorg zich zó lang maar blijven aanpassen. Dit kan toch zo niet langer? Wanneer is de grens bereikt?

Helinda zet zich nu ook in voor de actie Red de Zorg. Voor meer informatie: www.fnvvoorzorg.nl

Gerelateerde tags

5 reacties

  • J. H.

    Oh Helinda, wat herkenbaar. Van de eerste tot de laatste letter.
    'Tis toch wat, hè..'

  • H. Rijnbout

    Hoi, ben het helemaal met je eens, Arie! Als je het je niet voor kunt stellen moet je het helaas soms aan den lijve ondervinden..........! Dit is precies wat er mis is: er is geen invoelingsvermogen, geen menselijke maat meer. Marktwerking, flexibilisering kunnen niet in de zorg, want mensen zijn geen producten!!! Hoe kunnen we de heren van hogerhand daar toch eens doordrongen van maken!
    Ja, John, in de GGZ en Jeugdzorg is precies hetzelfde gaande, daarover gaat ook de actie Red de Zorg.
    En Karin, herken wat je schrijft, dit is ook waarom ik flexer ben: ben intussen 64 en wil mijn werk vol kunnen blijven houden, dus zo kan ik het zelf bepalen, maar hoe moet dit met mensen die tot 67 jaar door moeten? Het werk wordt alleen maar zwaarder! 

  • arie kersjes

    het is toch elk jaar vakanie tijd,dus weten ze wat er op hun afkomt.Maar boven in de top hebben ze er gewoon schijt aan.Dus zo goedkoop mogelijke zorg regelen in die tijd.Verplegers met tien jaar van dienst worden gewoon ontslagen,en flex medewerkers bijna zonder kennis mogen het uitzoeken.Zo snel mogelijk de hele eerste en tweede kamer drie weken opsluiten in een verzorgingshuis.
    Dan kunnen ze zelf ervaren hoe schandalig het is.
    (spreek uit ondervinding elke dag gebeurt het gewoon.)

  • John Westphal

    Hallo, ik herken een aantal zaken. In de psychiatrie is het niet veel anders. Heb wel de indruk dat eerdere bezuinigingen meer kwaad dan goed hebben gedaan, wat zich natuurlijk vertaalt in het boeken van flexers, zoals ondergetekende, maar ook in onredelijke werkdruk. Dat het inwerken van flexers als belastend wordt ervaren kan wel kloppen. Ik wil daarbij aantekenen dat het in elkaar zetten van een werkinstructiemap voor flexers al een heleboel scheelt. Want dat ontbreekt veelal.
    Ik wens alle collega's, flexers en vast, veel kracht en gezondheid toe!

  • Karin van Bakel

    Beste Helinda,

     Ik werk sinds 2 jaar ook als flexverpleegkundige in de intramurale ouderenzorg en het is zo herkenbaar wat je schrijft. Voorheen werkte ik in het ziekenhuis als verpleegkundige. Ik werk een paar dagen per week en doe alleen maar dagdiensten. Ik heb ook veel respect voor de helpenden, verzorgenden en verpleegkundigen die zich elke dag weer een slag in de rondte werken alles af te krijgen. Het is niet alleen maar wassen, aankleden, medicijnen geven en helpen met eten geven. Er komt zo veel meer bij kijken. Daarbij komt ook dat de zorgzwaarte is toegenomen waardoor de verantwoording voor bewoners ook is toegenomen.
    Ik weet dat ik het niet vol zo houden als ik fulltime in de ouderenzorg zou werken. Nu houd ik het vol doordat ik zelf kan bepalen wanneer en waar ik werk. En mijn collega's zijn altijd blij als ik kom werken. 

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden