Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Blog Sandra: 'Soms moet je je stem laten horen'

Vanavond is Sandra op de landelijke televisie. Dat wilde ze eigenlijk niet. 'Maar als de boodschap er toe doet, dan moet je soms even uit je veilige hoekje stappen.'
1.jpg

Veel collega's lezen mijn blogs en columns, en daardoor word ik soms op de gekste momenten aangesproken met 'Ben jij soms Sandra?' Heel gek, omdat ik die ander dus niet ken en diegene weet dan van alles over mij.

Het is natuurlijk een eer als iemand mij herkent. Dat betekent dat ik ben gelezen en daar doe ik het juist allemaal voor. Maar ik ben maar een klein en onbeduidend Sandraatje. En dat zeg ik niet zodat je dat gaat tegenspreken om mijn ego op te krikken. Nee, zo voel ik mij. Niets minder dan een ander, maar ook zeker niet anders dan een ander. Niet heel opvallend met mijn 168 centimeters, spijkerbroek en paardenstaart. 

Toch belde vorige week plotseling 'de tv'. Iemand die werkte voor Avrotros belde mij. Mij? Ja, ze had een verpleegkundige nodig. En als je 'verpleegkundige' intypt in Google, schijnt mijn hoofd tevoorschijn te komen. Ze wilde me graag interviewen. 'Met zo'n camera?' vroeg ik angstig. Ja, met zo'n camera dus. 'Nee,' zei ik, want dat wil ik niet. Ik ben letters en meer niet. Ik vind het fotootje bij mijn column in Nursing al griezelig eigenwijs. Doe mij maar geen spotlights en aandacht, alstublieft.

Maar de televisiemevrouw kon heel goed praten (ze spreekt vast vaker verlegen Sandraatjes). En het onderwerp van haar interview raakte me. Het ging over fouten maken in de zorg. Iets waar we, naar mijn mening, te weinig over praten. Wat doet het met je patiënt? Maar ook: wat doet het met de zorgverlener? Er zijn verpleegkundigen die na een fout niet meer willen werken. Die het niet meer aandurven om levens in handen te houden. Graag steun ik ze tot ze terug zijn op de werkvloer.

Bijna vier op de vijf verpleegkundigen in het ziekenhuis (79 procent) ervaart regelmatig of zelfs altijd hoge werkdruk. Bij meer dan de helft (54 procent) heeft deze druk geleid tot het maken van één of meerdere fouten.
Lees meer>>>

Dat wilde die mevrouw me graag voor de camera horen zeggen. Ik heb me laten vangen. Het komt erop, vanavond. Kleine Sandraatje in het groot en rechthoekig. Rood van verlegenheid, maar in respectabel en collegiaal wit uniform.

Ik wilde niet op tv. Dat jij mijn woorden leest, vind ik fantastisch. Maar ik hoef niet zonodig te worden gezien of herkend. Als dat rode lampje brandt, vergeet ik mijn volledige vocabulaire. Maarja, als de boodschap er toe doet, dan stap ik soms even uit mijn veilige hoekje. Soms moet je je stem laten horen. Soms moet je je gezicht laten zien. Als dingen je aan het hart gaan, móet je soms iets doen wat je niet durft, vind ik.

De aflevering van het Avrotros-programma Zorg.nu met Sandra wordt vanavond 4 oktober uitgezonden om 21.25 op NPO1. Deze column verscheen eerder al in het Friesch Dagblad. 

8 reacties

  • S. Kleefstra

    Wat een lieve reacties! Ik heb het overleefd. Het was spannend. Maar goed om te doen. We moeten vaker praten over fouten maken en wat het met ons doet!

    Groeten,

    Sandra

  • Henriette

    Waarom jezelf zo neerhalen en nederig opstellen? Jan en alleman komt met zijn kop op de TV of er wordt zelfs een realsoap van gemaakt. Onderdanig gedrag van verpleegkundigen leidt tot dit soort toestanden. Als de werkdruk te hoog is moet je er wat aan doen,samen een vuist maken en niet dociel onderling zitten klagen. En als je op de TV bent moet je roepen; kom op verpleegkundigen,wordt eens lid van een vakbond,stap eens in de ondernemingsraad ipv zo'n zielloze VAR. Laat je stem eens horen,organiseer je en kom zonodig in actie. Die hoge werkdruk hebben de verpleegkundigen helemaal aan zichzelf te danken,mede dankzij het feit dat ze altijd maar buigen en iedereen het naar de zin willen maken en de confrontatie uit de weg gaa.

  • Syl

    Ik ken je niet maar lees graag je blogs!!! Praat vanuit je hart dan gaat t helemaal goed vanavond! Succes!

  • Tina8

    Toi, toi, toi Sandra!

  • Reneethijs

    Je kent me niet maar ik jouw verhalen wél! You go girl!!👍
    Ex verpleegkundige Noor

  • Oene.r

    Sandra, wat een mooie omschrijving voor wat veel verpleegkundigen voelen! Liefst niet in de spotlight, maar zo verbonden en betrokken bij de zorg, die 24/7 geleverd dient te worden in de meest onmogelijke situaties én soms met de gebrekkige middelen die ter beschikking zijn. Er zijn vanavond, met jouw motivatie, is wat mij betreft het mooiste voorbeeld wat jij mijn leerlingen kan meegeven. De boodschap heb je wat mij betreft al krachtig verwoord. Mooi mens, als het rode lampje gaat branden, ga ik je toejuichen vanavond. Je kent mij niet, maar ik ben nu al als collega verpleegkundige trots op je! Ga ervoor! Je kunt het!

  • irene

    Super goed dat je het doet.
    En hopende dat je je vast bijt als het over je werk gaat, dus niet in verlegenheid vastloopt.

  • Marcellino

    Hoi Sandra,

    Veel succes, wat stoer van jou!!
    Wat goed dat het aandacht krijgt. Ik denk vooral aan de ongelukkige collega die een patiënt in de tillift boven het toilet vergat. Onvergefelijk maar we maken allemaal fouten. En dan te weten dat de werkgever bezig was om deze inmiddels zieke broeder te ontslaan. Een werkgever moet pal voor zijn werknemers staan en niet om verzekeringstechnische redenen iemand in de kou laten staan. De rechter wilde de verpleegkundige niet ontslaan en terecht, Een hoge werkdruk laten bestaan door een werkgever is dat niet een vorm van uitlokking? Marcellino Bogers ex-verpleegkundige

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden