Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Nachtverpleging Schiermonnikoog uitgekleed

De nachtverpleegkundigen op Schiermonnikoog moeten het eiland verlaten. Per 1 juli staan de vier op straat wegens geldgebrek.

 
De vier verpleegkundigen die op Schiermonnikoog de avond- en nachtzorg aan de bewoners verlenen, zagen deze week hun ontslagbrief verschijnen. Hun werkgever, de Stichting Zorgcentra Dongeradeel, heeft geen geld meer voor het project.
 
Geen verzorgingshuis
De avond- en nachtzorg is zes jaar geleden opgezet, om zieke en bejaarde inwoners zo lang mogelijk op het eiland, waar geen verzorgingshuis is, te kunnen laten wonen. De Stichting Zorgcentra kan de zorg niet voortzetten, omdat er geen geld meer voor komt. Op het eiland wordt de overige zorg aan huis verleend door Thuiszorg Het Friese Land.
 
Hoe verder
Wethouder Louis Wiersema is ongerust en wil op korte termijn met de betrokken zorginstellingen overleggen hoe het verder moet. Bestuursvoorzitter Regina Riemersma van Het Friese Land stelt dat de oplossing moet komen van het Zorgkantoor dat het geld verdeelt.
 

Redactie Nursing

Eén reactie

  • no-profile-image

    H. Barnhard

    Geachte redaktie,



    Bijgaand bericht heb ik heden gestuurd naar de redaktie van KRO/Kruispunt. Eerder hadden wij kontakten.

    Het spreekt voor zich.



    Met vriendelijke groet



    Huub Barnhard

    Langestreek 114

    9166 LG Schiermonnikoog

    Tel 0651328939









    Beste Therese,



    Onderstaand stukje uit het Dagblad voor het Noorden spreekt m.i. voor zich. Het bovenste stukje heb ik geschreven als begeleiding naar politiek, pers, en vele anderen.



    Overal o.a. in de Raadzaal en bij de Voorzieningen rechter, heeft de Gemeente Schiermonnikoog gezegd/geschreven dat in het bijgebouw mag worden "gekookt, gebakken, gebraden, gelezen, televisie gekeken, vrienden onvangen, maar niet slapen. Het mag niet de uitstraling van wonen krijgen"

    Iemand uit het dorp vertaalde dat en zei "je woont, waar je slaapt".



    Meteen na de uitspraak van de voorzieningenrechter hebben wij dus onze bedden verhuisd naar een klein kamertje, grenzend aan de slaapkamer van mijn ouders.

    Eerst hebben dat "pakhuis" van onze spullen naar het bijgebouw overgebracht om ruimte te maken voor ons bed.

    's Avonds laat slapen we de trap om mijn ouders niet wakker te maken en 's Ochtends gaan we de weg weer terug. Wij en iedereen leek dat de enige oplossing en we meenden tot vrijdagmorgen op deze manier te voldoen aan de regels van de Gemeente.



    Om 10.30 uur verschenen er twee ambtenaren, keken naar binnen en de jurist van die twee zei meteen : ü heeft 2500 euro verbeurd, want u woont hier, er hangen jassen, er staat een pan op het aanrecht, er brandt licht in de ruimte hiernaast en die keuken moet er uit, want dat mag niet." Aanvankelijk was ik stomverbaasd. Even later heb ik hem gekonfronteerd met zijn eigen woorden, nota's e.d. Allemaal verkeerd begrepen was het antwoord. Bij dat gesprek waren toevallig andere mensen aanwezig.

    Overigens zijn beide ambtenaren ver buiten hun boekje gegaan door het zo te stellen. Ze horen proces verbaal op te maken, zonder commentaar en daarna beslist het College van B&W wat daar mee gebeurt.



    Wanneer het College besluit dat zij de boete oplegt hebben wij geen onderdak meer op Schiermonnikoog. Intrekken bij mijn ouders is uitgesloten. Daar gaan we allemaal aan onderdoor.

    Een tweede boete riskeren kunnen we financieel natuurlijk niet.

    Mocht het College doorgaan op deze weg, dan hebben wij geen andere keus dan te vertrekken. Gelukkig heeft onze zoon ruimte en onderdak.



    Er komt dan een einde aan de hulp aan mijn ouders. Naar verwachting, we hebben er al ervaring mee, zal het geen 2 weken duren of de huisdokter staat voor de deur bij hun en weet het ook niet meer.

    Dan zal er wel opname ergens gaan volgen. Wij hebben dan wel een plek, maar of wij ooit naar Schiermonnikoog terug gaan betwijfel ik.



    Tot nu toe heeft de Gemeente Schiermonnikoog nog nooit rechtstreeks met ons gesproken, nog nooit heeft een wethouder of de burgemeester zich zelf op de hoogte gesteld van hoe het er hier uit ziet of wat voor mensen mijn ouders zijn. Achter zijn buro zegt de wethouder "dan gaan ze maar bij hun ouders inwonen".



    Wij hebben de moed eigenlijk al opgegeven dat er nog iets verandert in hun opstelling. Inmiddels zijn we oververmoeid, hebben nachten niet geslapen en zijn aan het einde van ons latijn.

    Mantelzorg is al niet zo makkelijk. Dit gaat ieders krachten te boven. En het gebeurt in Nederland.



    Met vriendelijke groet,



    Huub Barnhard








    --------------------------------------------------------------------------------


    --------------------------------------------------------------------------------

    Helaas spreekt dit voor zich.



    Wij staan met de rug tegen de muur en we moeten maar afwachten of de trekker dinsdag wordt overgehaald.

    Onze nachtrust is er niet beter op geworden ...

    Desondanks hebben we onze grote en kleine "mantelzorg momenten" vandaag gewoon voortgezet. We hebben de post die moeder overal verstopt weer gevonden, vader de sportuitslagen voorgelezen en meegelachen over het vriendinnetje van mijn moeder, waar ze zo'n plezier mee had, 75 jaar geleden ...

    Straks gaan we een eindje met ze om. Vader in de rolstoel. Wij duwen hem, moeder kan dat niet meer.



    Wij houden dat zo nog wel even vol. We zijn samen, lossen elkaar af en toe af en kunnen er af toe ook om lachen allemaal.

    We weten ook wel dat hier allemaal een eind aan komt. Ziekte en dood zijn bij onze vader en moeder heel erg dichtbij.

    Of wij het -en gelukkig is er veel en fantastische hulp op Schiermonnikoog- allemaal volhouden in de toekomst en hoe lang weten we echt niet. Wanneer vader of moeder helemaal verzorgings/verpleegbehoeftig wordt alles misschien wel anders. Dat willen we nu ook niet weten, dat zien we wel. We weten in ieder geval dat er ook voor ons ergens een grens bestaat.



    Wij zijn niet trots op wat we doen. We vinden het heel gewoon en menselijk. We hoeven geen mantelzorg compliment of waardering van wie dan ook.

    Wij zijn heel tevreden mensen wanneer je je ouders samen in de voortuin ziet zitten en genieten van het zonnetje.

    "Iedereen praat met ons" zegt moeder "maar ik heb ze nog nooit gezien hoor". Gelukkig kent de buurman ze wel en kan er allemaal om lachen. Vader herkent niemand meer, hij is blind.

    Maar geniet van de zon, van zijn bankje, van zijn lachende en pratende vrouw.

    Nog niet zo lang geleden zei hij : "jullie geven ons leven terug".



    En dat allemaal zou niet kunnen omdat een Gemeente een regeltje heeft.

    Zijn de regels nou voor mensen of de mensen voor de regels.?

    Het lijkt er op dat het Gemeentebestuur van Schiermonnikoog "het leven van onze ouders weer af gaat nemen" ...



    Tot nu toe zien we niet al te veel "beweging" in de opvatting van de Gemeente.

    Daar blijft de wethouder zeggen dat we maar moeten gaan inwonen bij onze ouders.

    Hij snapt er echt niets van. In de eerste plaats is daar echt geen ruimte voor. In de tweede plaats houden nog onze ouders noch wij dat vol.

    Dat kan geen mens!



    Misschien is het een oplossing -dan is er geen gezichtsverlies voor de Gemeente- de dwangsom(boete) te verlagen tot 2.50 per week, dan zullen we die gewoon betalen en is iedereen tevreden.

    Of misschien -de rechter doet dat ook wel eens- : besluiten tot het niet opleggen van straf of een voorwaardelijke straf/boete die in zal gaan pas na dat de mantelzorg tgv van opname dan wel overlijden niet meer nodig is.



    In ieder geval weten wij geen oplossing en zijn ook zo langzamerhand "op".

    Schreinend vinden we dat er nog nooit iemand van de Gemeente met ons kontakt heeft gezocht. Nog nooit ook maar geprobeerd heeft samen met ons uit deze krankzinnige impasse te komen.



    Hoe wij aan onze ouders moeten gaan vertellen dat wij eigenlijk geen dak meer boven ons hoofd hebben weten we niet.

    Maar het ziet er naar uit dat het echt zo ver komt, want een boete van 2500 euro per week kunnen wij echt niet betalen.



    Els en Huub Barnhard

















    Mantelzorgers Barnhard en Schiermonnikoog botsen
    DVHN | Gepubliceerd op 25 september 2009, 22:45

    schiermonnikoog -

    Het conflict tussen de gemeente Schiermonnikoog en mantelzorgers Huub Barnhard jr. en zijn vrouw Els is gisteren uit de hand gelopen. Gemeenteambtenaren zeiden tegen Barnhard dat hij zijn eerste boete van 2500 euro krijgt. Daarbij zijn verwensingen over een weer geuit. De ambtenaren controleerden of er nog wordt gewoond in het bijgebouw in de tuin.

    De Barnhards wonen namelijk illegaal in het bijgebouw aan de achterkant van hun huis. Noodzakelijk, heeft Barnhard altijd gezegd. Want hij en zijn vrouw willen mantelzorg verlenen aan zijn hoogbejaarde en hulpbehoevende ouders. De ouders wonen in het hoofdgebouw en Huub en Els sliepen in het bijgebouw. Dat mocht niet van Schiermonnikoog. De rechter gaf de gemeente onlangs gelijk. Elke week dat Barnhard wordt betrapt bij het slapen in het bijgebouw krijgt hij 2500 euro boete. "Sinds de uitspraak slapen we bij mijn ouders", aldus Barnhard. "Die ambtenaren zeiden: er staat iets op uw aanrecht. Dus u krijgt een boete van 2500 euro. Te gek voor woorden. Het conflict wordt nu op het scherpst van de snede uitgespeeld. Alsof we niet in het gebouw mogen zijn."

    Wethouder Bert Korendijk zegt dat er nog geen boete is uitgedeeld. Daar beslist het college, met de bevindingen van de ambtenaren, dinsdag over. "Het bezoek is uit de hand gelopen. Verbaal zijn er over en weer dingen gezegd die de fatsoennormen overschrijden." Volgens Korendijk is het een grijs gebied wat Barnhard wel en niet mag. "Ze mogen er absoluut zijn, maar niet continu. Het bijgebouw moet een ondergeschikte functie hebben ten opzichte van het hoofdgebouw."

    Barnhard zegt dat hij en zijn vrouw niet continu in de woning van zijn ouders kunnen zijn. Zijn ouders zijn allebeide hulpbehoevend. Hij is blind en slecht ter been. Zij is dementerend. "Als we daar 24 uur zijn, kunnen we alle vier naar de psychiater. We slapen bij mijn ouders en zijn in de veronderstelling dat we voor de rest in het bijgebouw mogen zijn. Nu zeggen die ambtenaren eigenlijk dat we daar helemaal uit moeten vertrekken."

    Korendijk zegt dat hij jammer vindt dat Barnhard en de ambtenaren vervelende dingen tegen elkaar hebben gezegd. "Dinsdag bekijken we als college of Barnhard 2500 euro dwangsom krijgt."

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden