Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Tuchtcollege vindt niet-pluisgevoel diagnostisch instrument

Medische tuchtcolleges vinden dat het niet-pluisgevoel voor artsen tot de medische standaard behoort. Dat is de conclusie van explorerend onderzoek van huisarts Erik Stolper dat is gepubliceerd in het Nederlands tijdschrift voor Geneeskunde. Onderzocht is het niet, maar volgens Stolper is het onderwerp ook zeker relevant voor verpleegkundigen.
Tuchtcollege vindt niet-pluisgevoel diagnostisch instrument

Stolper analyseerde voor zijn onderzoek 34 uitspraken uit het digitale archief van Medisch Contact en uit digitale databases van vijf regionale tuchtcolleges en het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. De cases die Stolper analyseerde ging om huisartsen en specialisten, twee verloskundigen en een nurse-practitioner. Bijna alle zaken betroffen een dreigende of uiteindelijk opgetreden ernstige gezondheidsschade.  Niet in alle gevallen kwam het tot een veroordeling. In alle zaken werd het 'niet-pluis’-gevoel gezien als een diagnostisch instrument. 'Het niet-pluisgevoel dient geobjectiveerd te worden door een uitgebreide anamnese en lichamelijk onderzoek en behoort te worden vastgelegd in het dossier,' aldus de conclusie van het onderzoek van Stolper.

Intuïtie
Stolper noemt het onderwerp ‘relevant’ voor verpleegkundigen. ‘Het is in Nederland alleen nooit onderzocht. En dat terwijl er in de - vooral Engelstalige - literatuur veel meer over het niet-pluis gevoel van verpleegkundigen is geschreven, dan over dat van artsen. Ook Peter Simons, verpleegkundige en jurist, denkt dat het niet-pluis gevoel een erg belangrijk element kan zijn bij een rechtzaak. 'Net als artsen laten verpleegkundigen laten zich niet alleen leiden door wetenschappelijk verantwoorde kennis. Ook inzichten die je door ervaring  hebt opgedaan, gebruik je bij je afwegingen. Een niet-pluisgevoel kan leiden tot overleg of een interventie.' 

Rapporteren en overdragen
Jurist Simons adviseert ook verpleegkundigen altijd in het dossier te vermelden wanneer je 'het gevoel hebt' dat het niet echt goed gaat met een patiënt, ook al wijzen verdere gegevens de andere kant op.  Simons: 'Geef wel aan waarop je dit 'gevoel' baseert. Ook bij een situatie waarin het niet-pluisgevoel nog niet heeft hoeven leiden tot een interventie. Je weet maar nooit of de collega die jouw dienst overneemt  straks niet hetzelfde heeft met die patiënt. Dan kan zij daar wat mee doen.'


Door: redactie Nursing

Abonneren
Op de hoogte blijven? Abonneer je nu op de Nursing-nieuwsbrief

Redactie Nursing.nl

2 reacties

  • no-profile-image

    m.ploeger

    l.s. ook ik heb meerdere keren mijn niet pluis gevoel gevolgd en er een mevrouw het leven mee gered. Dat gevoel is onbeschrijfelijk. Aan leerlingen en ook arts assistenten raad ik altijd aan je niet-pluis gevoel te melden en te volgen. Het leidt soms ook tot een heel andere diagnose, dan die aan de hand van de klachten waarmee de patiënt wordt opgenomen, wordt opgeschreven.

  • no-profile-image

    johan

    Het zogenaamde Niet Pluis Gevoel (NPG) heeft bij mij ook een keer ertoe geleid dat er een patient is overleden door het niet tijdig reageren op een situatie. Ooit kreeg ik te maken met een situatie waarbij ik ondanks alle controles bij de pat toch het gevoel bleef houden dat er iets niet goed was. De controles gaven echter anders aan en alles zou OK zijn. Na overleg met de collega's en met de arts ass werd de pat weer teruggeplaatst naar zijn eigen afdeling. Ondanks de naar mijn gevoel goede rapportage en overdracht is die pat nog diezelfde avond overleden na nog even overgebracht te zijn naar de IC (omdat de familie bij het bezoekuur al argwaan kreeg).
    Of het te wijten was aan inadequaat reageren of wat dan ook, IK kreeg een half jaar later een oproep voor een gesprek bij de near accident comissie om mijn rapportage toe te lichten. (een ander specialisme neigde de FOUTEN mijn kant op te schuiven, bleek uit de medische status) Mijn teamcoordinator had bij het uitwerken van de rapportage aangegeven dat ik het gezegde "mijn gevoel zei...." beter uit de rapportage kon laten.
    De voorzitter van de comissie gaf mij tijdens het gesprek aan dat ik er goed aan gedaan had om het toch als zodanig te vermelden.
    Spannend was het overigens wel, mag ik zeggen. Want ook al was ik verzekerd van mijn adequate handelen en rapportage......je weet maar nooit.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden