Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Zorgverleners: 'Te druk en te weinig waardering'

Zorgverleners hebben veel plezier in hun werk, maar ervaren de hoge werkdruk en een gebrek aan waardering van buitenaf als grote minpunten.
Zorgverleners: 'Te druk en te weinig waardering'

Dit blijkt uit resultaten van de Barometer Zorg, die is opgezet door VKbanen en Newcom Research & Consultancy.

Energie en plezier
Aan de meting namen 378 werkenden in de zorg deel. Het bieden van goede kwaliteit geeft maar liefst 95 procent van de zorgverleners energie en werkplezier. De grootste spelbederver is de werkdruk. Driekwart van de ondervraagden vindt die te hoog. Mensen hebben geen tijd meer voor een gesprek met de patiënt en moeten hun werk afraffelen. Al jaren blijkt uit diverse onderzoeken dat de werkdruk als een groot nadeel van werken in de zorg wordt gezien.

Lof van patiënten
Ook vinden veel zorgverleners dat zij onvoldoende waardering krijgen van buitenaf. Vooral de media en minister Klink van Volksgezondheid doen het op dat vlak niet best, blijkt uit de ondervraging. Wel blij is men met de lof van patiënten, familie, buren, kennissen en collega's.

nu.nl
Door: redactie Nursing

Abonneren
Behoefte aan diepgang in je vak? Neem dan nu een abonnement op Nursing.

Redactie Nursing.nl

Gerelateerde tags

14 reacties

  • no-profile-image

    yvon

    stank voor dank waardering nou mooi niet van onze teamleidster wijkverpleging zwijndrecht , werk structueel over, maar toch steeds weer die rotte discussie,s over het rooster!! de een krijgt alles de ander niets!! feestdagen worden gepland vorig jaar avonddienst met oudjaar nu eerste kerstdag avonddienst, klagen helpt niet IK BEPAAL HET ROOSTER!!!
    oja ziek zijn (niet met deze dagen hoor maar maakt niet uit wanneer) daar moet je toestemming voor hebben!!!
    leuk werken hoor in de thuiszorg raad ik een ieder aan

  • no-profile-image

    Yvonne van Lith

    Ik denk dat we (lees ieder persoon die in de zorg werkt), hier wel iets mee kan. Demonstreren helpt weinig en roepen dat het de schuld is van de overheid (door bezuinigingen en maatregelen) ook niet. Het is tijd om te kijken wat jij er zelf in kan veranderen.
    Zet het op de agenda van je werkoverleg en DOE er iets mee waar je van groeit.
    Stel bijvoorbeeld een onderzoek in op je eigen werkwijze. Bekijk een week lang:
    - welke handelingen je verricht
    - welke nuttig bleken (blijven doen of verbeteren)
    - welke nutteloos waren (schrappen of nuttig maken)
    - of je zorgvuldig, zorgzaam en effectief hebt gewerkt en gecommuniceerd
    - of je momenten kunt vinden die je kunt combineren met oprechte aandacht voor je client
    - dingen samen kunt doen ipv alleen (met client of collega) om het leuker en effectiever te maken
    - ervaren wat jij leuk vindt in je werk (hele kleine dingen tellen ook mee)
    - wees kritisch op het werk en het nut ervan, wees lief voor jezelf, je client en vcollega's
    - maak gebruik van elkaars kennis en leer van elkaar
    - sta eens stil hoe als patient zou willen worden benaderd (en doe dat voor jouw patient/client)
    - vraag waar je collega of client/patient behoefte aan heeft
    - sta stil bij je eigen behoeften en geef je energie aan dingen waar je iets mee kunt (invloed op hebt)
    - vraag naar mogelijkheden op je werk om te groeien
    - geef dagelijks minimaal 5 keer een compliment aan iemand
    Als je dit eens een week gaat doen, kun je merken wat het verschil is en waar jij zelf verbeteringen kunt aanbrengen in je werk(druk), plezier, taken etc.

    Samen Sterk en met meer plezier aan het Werk!

  • no-profile-image

    FA

    Mensen wat denken jullie van collega's die jou persoonlijk niet waarderen, voor wat je waard bent?
    Ik krijgt dat dagelijks mee te maken.
    En misschien ligt het ook een beetje aan mezelf, maar als de druk omhoog gaat en elke keer weer, wordt er negatief op jouw werkwijze en persoonlijkheid gekeken, dan is het werken met bepaalde collega's ook niet leuk meer.
    En inderdaad wat betreft de clienten/patienten: je krijgt ook niet altijd de tijd om met een client een praatje te maken, vooral in de thuiszorg.
    Want dan moet je weer direct naar de volgende, is net alsof mensen een nummer zijn.

  • no-profile-image

    Martin

    De bedoeling is, lijkt me, dat we actie ondernemen en niet hier een beetje onze nood staan te klagen. De klaagmuur in Jeruzalem is ook nooit in actie gekomen.En het begint bij organiseren en motivatie.

  • no-profile-image

    Cor

    Je raakt de kern van ons probleem als beroepsgroep, peer99. We zijn(en blijven?) tranentrekkende zielepoten als beroepsgroep. Maar, als individu, vallen we flauw van elk schouderklopje door onze leidinggevenden en werken geheel belangeloos, dag in dag uit, over. Nee we hebben geen baan van 9 tot 5. Wel het salaris dat daar bij hoort?

  • no-profile-image

    peer99

    Waardering krijgen we genoeg, helaas op individuele basis.
    Ik denk dat we vooral naar ons als beroepsgroep moeten kijken wat daar mis is. En ik denk dat daar het grote probleem zit, we (?) zijn géén groep. Kort door de bocht, een stel egocentrische eigenheimers die zichzelf graag zien als de norm, "ik doe mijn best, meer kan ik niet doen".
    Er zijn tientallen verschillende opleidingen met dito verschillende namen die allemaal uiteindelijk hetzelfde doen, zorg verlenen. Daarnaast zitten we ook nog graag op de stoel van de arts, dat werk kunnen wij er ook nog wel bij doen (en ook daar is weer een opleiding voor). Anderen beslissen over ons lot, al 40 jaar hoor ik dat het beter word, jammer maar dat zal nooit gebeuren. We zijn geen eenheid, te lief, te bezorgd te naïef. We laten ook met ons sollen.
    Als er dan iemand zijn mond open doet, is die persoon al snel vervelend, lastig, er verandert toch niets, maak je niet druk.

  • no-profile-image

    Sharon

    Morgen is de dag van de verpleging. Naar aanleiding daarvan zal er een demonstratie plaatsvinden op het Plein in Den Haag. De website zorgcrisis.nl (zie aldaar voor meer informatie) is al tijden bezig om met verschillende organisaties, beroepsorganisaties en zorginstellingen demonstraties op touw te zetten.
    Veel verpleegkundigen/verzorgenden willen verandering, maar we komen inderdaad te weinig voor onszelf op.

    Een tijd terug was er een demonstratie georganiseerd in de stad waar ik werk. Ik heb al mijn collega's zoveel mogelijk opgetrommeld om te komen. Op de dag zelf stond ik met 1 andere collega leuzen te roepen op een groot plein in de stad, samen met anderhalve man en een paardenkop. Dat heeft dus geen effect. Er zullen meer mensen moeten komen (meer dan 20 man in een stad met respectievelijk 99.000 inwoners).
    Excuses van collega's om niet te komen:
    1) Ik moest werken
    2) Ik had een vrije dag en ben daarom niet gekomen

    Ieders goed recht, maar ik reis ook ruim 40 kilometer om te demonstreren. Misschien ben ik nog jong en onbezonnen, maar elke kans om wat van mezelf te laten horen, grijp ik aan.

    Het is jammer dat we geen specialisten zijn, want dan pas kun je de zorg echt maken of breken. Zodra daar ook maar gedreigd wordt om enigszins te korten, wordt daar onmiddellijk een stokje voor gestoken.

    Ik zou dus zeggen: hou de genoemde site in de gaten en kom als je zin en tijd hebt, naar de demonstraties als je voor jezelf (en je zorgvragers en beroepsgroep) wilt opkomen.

    Bij voorbaat dank!

  • no-profile-image

    Hans

    Ja, ik heb veel plezier in m'n werk. En ja, het wordt te weinig gewaardeerd door degenen die het betalen moeten. En ja, iedere keer weer laten we ons verleiden tot klagen op forums als dit, en nooit komen we tot actie. Wie zijn er nu sufferds?

  • no-profile-image

    Jeanne Oostvogels

    Ik doe mijn werk zo graag. En daarom werk ik net als mijn collega's gewoon geregeld systematisch gratis over.
    In 1972 aan mijn Inservice Z-Verpleegkunde opleiding begonnen. In 1973 kwamen de eerste bezuinigingen. Later ook nog SPW4 (Nu-MMZ) gehaald.
    Telkens als we denken dat ze niet meer kunnen bezuinigen zijn die creatievelingen in Den Haag er toch weer toe in staat.
    Wat zijn we eigenlijk gek..... Maar je wilt je werk goed doen en afmaken.
    Toen ik pas in opleiding was moest ik ervoor tekenen nooit aan demonstaties mee te doen onder werktijd :-) Dus ik had het kunnen weten. In die jaren bestond het zwartboek van de verpleging.
    Maar kop op, Morgen is het dag van de verpleging!!!!!! zullen wij weer(niet) in het zonnetje gezet worden zeg.
    Vanmorgen bij het nieuws was iemand die vertelde dat iedere cent die in de gezondheidszorg gestoken wordt goed geld oplevert. 1 euro brengt 1.40 op dus 40%. Iemand verdient dus wel goed......Wie oh wie zou dat geld toch krijgen???? En dat is alleen nog maar de financiele beloning.

  • no-profile-image

    Evelyne Smit-Koppelaar

    De harde waarheid.

    Mijn moeder, die in een bejaardentehuis verblijft, wil ik z.s.m. laten overplaatsen naar de gevangenis.
    Of ik gek geworden ben?
    Lees en huiver:

    - Mijn moeder zit in een kamertje even groot als een cel in de gevangenis.
    - Zij krijgt 2x per dag een kopje koffie te drinken, limonade is te duur; zij moet om te eten driemaal

    naar de zaal sukkelen en gewoon eten wat de pot schaft.
    - Dokter en medicatie tegen extra betaling.
    - Als het mooi weer is mag ze eenmaal per 14 dagen mee gaan wandelen (in de rolstoel), echter alleen

    als er genoeg personeel is, of er per ongeluk een vrijwilliger voorhanden is. Indien er geen vrijwilligers

    waren die zich inzetten voor het goede doel, dan zag het er nog beroerder uit.
    - Haar wassen moet ze door familie laten doen, of er flink voor bijbetalen, max. 1x per week even in een

    bad, mits genoeg personeel.
    - Kleding moet ze zelf kopen.

    Ik kan de lijst nog veel langer maken!
    Daarvoor betaalt moeder meer dan 1000 euro per maand, netto wel te verstaan!

    Onze gevangenen daarentegen:
    - krijgen 3 maal per dag gratis te eten in de cel (keuzemenu).
    - mogen alle dagen wandelen en gratis sporten.
    - krijgen gratis kleding en die wordt gratis gewassen.
    - krijgen gratis methadon en andere medicatie.
    - krijgen - op aanvraag - gratis bezoek van een dokter.
    - koffie of warm water (in thermoskan) wordt 2 maal per dag gratis gevuld.
    - servies en bestek zijn gratis en wordt ook gratis afgewassen.
    - hebben gratis tv in de cel met talloze zenders en hoeven hiervoor niet te betalen.
    - kunnen indien ze nog willen werken nog tot 250 euro per maand verdienen.

    Er is in de gevangenis meer personeel dan gevangenen. En dat kost de gevangenen 0,00 euro.
    Zij moeten streng bewaakt worden of ze gaan lopen! Moeder kan al lang niet meer lopen.
    Op gebied van netheid kan ik in het gevang van de grond eten terwijl bij moeder de stofvlokken al weken

    in de hoekjes blijven liggen.
    Vanwege zichzelf vervuilende oudjes, die vaak urenlang in hun luiers met eigen uitwerpselen liggen voordat

    zij verschoond worden, stinkt het bij moeder dag en nacht naar stront en pies.
    Dit is geen verwijt aan het personeel. Je kunt geen groot gebouw schoonhouden met maar een paar mensen.
    Je kunt geen 57 hulpbehoevende oudjes dag en nacht verzorgen met een paar verpleegsters.
    Wat hebben onze oudjes misdaan dat zij daar moeten zitten en hun kinderen moeten bijpassen?
    Is er misschien ook prijscontrole in de tehuizen?
    Kan iemand mij een beperking opnoemen die een gevangene heeft ten opzichte van onze bejaarde ouders of

    grootouders (behalve "opendeurdagen") en dat allemaal gratis.
    Brave mensen worden gestraft om misdadigers te onderhouden en te belonen - waar zijn ze toch mee bezig!
    En dit moeten wij allemaal maar goed vinden?



    WIE PRAAT ER IN DIT LAND TOCH STEEDS OVER NORMEN EN WAARDEN?
    DAAR IS TOCH AL LANG GEEN SPRAKE MEER VAN.
    IK KRIJG MOEDER NIET MEER UITGELEGD DAT ER GEEN GELD MEER IS VOOR PERSONEEL.
    ZIJ VRAAGT MIJ DAN HOE HET ZIT MET DE MILJARDENSTEUN AAN BANKEN, DE MANAGERS
    EN DE BONUS- EN GRAAICULTUUR EN DE VERKOOP VAN BIJVOORBEELD ENERGIEBEDRIJVEN
    AAN HET BUITENLAND.
    GODDANK HEEFT ZIJ NOG GEEN ALTZHEIMER EN HEEFT HET GELIJK VOLLEDIG AAN HAAR
    ZIJDE ALS ZIJ MET BETRAAND GEZICHT MOMPELT: "MIJN ZOON, ONS LAND IS TOCH
    GEWOON VERKWANSELD?"
    STA DUS OP EN LAAT NU UW STEM GELDEN! STOP UW OUDERS IN DE CEL!
    (Veel beter verzorgd en zij en U betalen niets, nakkes, nada).
    ER IS IMMERS PLAATS GENOEG IN DE GEVANGENISSEN TEN GEVOLGE VAN DIE VERMALEDIJDE
    EN LACHWEKKENDE TAAKSTRAFFEN.
    BINNEN AFZIENBARE TIJD ZIJN ER WEER VERKIEZINGEN. DENK OVER BOVENSTAANDE MAAR
    EENS HEEL GOED NA ALS U IN HET STEMHOKJE STAAT.



    PER SLOT VAN REKENING WORDT OOK JIJ, NET ALS IEDER ANDER, IEDERE DAG EEN DAGJE

    OUDER EN KOMT EEN VERBLIJF IN EEN BEJAARDENHUIS (OF MISSCHIEN WEL GEVANGENIS)

    IEDERE DAG EEN STAPJE DICHTERBIJ.


    Graag Doorsturen, zodat dit hoe dan ook in Den Haag terecht komt.

  • no-profile-image

    johan

    Lieve, lieve collega's. Ondanks het jaar na jaar aangeven van de werkdruk, naar de politiek toe, is er nog steeds niets veranderd. Zal dit nog ooit gebeuren? Ik denk zelf van wel en probeer de moed erin te houden. Maar of we steun vanuit de politiek mogen verwachten... daar heb ik een hard hoofd in. Waarom worden anders de mensen met handicaps, hulpbehoevenden, bejaarden dan zo gekort. En waarom levert de politiek dan nog steeds niet de middelen, om het werken voor juist die mensen, mogelijk te maken.
    Salarisverhoging: DENK HET MAAR NIET. Minder administratie: ZOU JE WEL WILLEN. Misschien dan minder werkdruk? HA, HA. Welke gek trapt daar nog in. Maar....het werken in de zorg doe je uiteindelijk voor de hulpvragenden, toch? Noem het maar liefdadigheid. Want daar lijkt het steeds meer op uit te draaien.
    Of ik nog met plezier in de zorg werk? JA, afgezien van alle rompslomp eromheen. ZOU VERBODEN MOETEN WORDEN.
    Hopende op betere tijden.....Groetjes en werk met plezier.

  • no-profile-image

    Cor

    Ook ik kan me niet aan de indruk onttrekken, dat wij als verpleegkundige beroepsgroep, meer ruimte voor onszelf moeten opeisen. Dan pas worden we serieus genomen. Maar we zijn tot op heden een stelletje snotteraars gebleken, meer bezig met de door ons veronderstelde belangen van patiënten en onvoldoende met onze eigen verpleegkundige belangen. Tot op heden zijn wij er niet in geslaagd om die belangen zo te verenigen, dat wij niet anders dan gehoord kunnen worden. In die zin verkeren we nog in de orale fase van onze ontwikkeling. Ja, wij snotteren liever dan dat we durven knokken.
    Is er nog hoop?

  • no-profile-image

    Jeroen Hensen

    Oeps. Freudiaanse verspreking.
    Kwaliteit van zorg!

  • no-profile-image

    Jeroen Hensen

    De bevestiging van dit bericht ligt in een signalement vast wat door het "Centrum van Ethiek in de Gezondheidszorg"(CEG) is aangeboden aan VWS rond februari 2010. In 2009 ben ik hiervoor in Utrecht geweest om met collega's input te leveren voor dit signalement.
    Hierover zijn kamervragen gesteld waarop minister Klink antwoorden heeft gegeven.De brief met de reactie van Min. Klik is op te vragen via
    l.romein@rvz.net
    Ook kun je kijken op de site van het CEG via
    www.CEG.nl

    Laat je horen en geef ethiek de ruimte in het groeien naar meer kwalitiet van zorg..

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden