Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

'Vertel Turkse of Marokkaanse patiënt niet alles'

Verpleegkundigen moeten bij Turkse en Marokkaanse patiënten meer rekening houden met het feit dat zij niet alles hoeven te weten.
'Vertel Turkse of Marokkaanse patiënt niet alles'

Volledige informatieverschaffing zou voor Nederlandse verpleegkundigen zo belangrijk zijn, dat ze soms tegen hun zin informatie moeten achterhouden. Dit blijkt uit het onderzoek Communicatie en besluitvorming in de palliatieve zorg voor Turkse en Marokkaanse patiënten met kanker van het Nivel. Marokkaanse patiënten met kanker en hun familie hebben vaak verschillende opvattingen over de communicatie over diagnose, prognose en behandeling, zo blijkt uit het onderzoeksrapport.

Informatieverschaffing aan de allochtone patiënt
Nederlandse verpleegkundigen voelen zich (en zijn) verplicht de patiënt te informeren over de diagnose, de behandeling en de vooruitzichten. Maar veel familie van een patiënt van allochtone afkomst wil het het slechte nieuws graag weghouden bij de zieke. ‘De besluitvorming is meer een collectieve of familieaangelegenheid, waarbij de tolkende zoon of dochter optreedt als vertegenwoordiger van de familie. De familie blijft ook bij ongeneeslijk zieke patiënten vaak streven naar genezing en voelt zich daarin gesterkt door het geloof,’ aldus het Nivel.

Daling kwaliteit van zorg
Nederlandse zorgverleners en Turkse of Marokkaanse families verschillen vaak van mening over wat goede zorg is, hoe daarover gesproken moet worden en wie de besluiten neemt. Als Nederlandse zorgverleners hier niet goed op inspelen en de ‘Nederlandse manier’ doordrukken kan de familie zich terugtrekken. Of de verpleegkundige, verzorgende of arts laat de zorg juist te veel aan de familie over. In beide gevallen leidt dit tot kwalitatief minder goede zorg.

Loskomen
Onderzoeker Fuusje de Graaff in het persbericht van het Nivel: ‘Zorgverleners moeten proberen een weg te vinden in de driehoeksverhouding zorgverlener, patiënt, familie. Sommigen kunnen zich verplaatsen in de communicatiebehoeften van de verschillende betrokkenen, zij komen los van het ‘Nederlandse’ idee van één op één communicatie met een patiënt en houden rekening met de rol van de familie. Vooral oudere, ervaren artsen en verpleegkundigen lijken vaak geneigd mee te gaan met de wensen van de familie. Zij leggen bijvoorbeeld uit hoe het in Nederland gaat of schakelen al vroeg een tolk in, vooral om een patiënt te vragen wat hij wil weten en welke wensen hij heeft. Het is heel belangrijk verbinding te maken met de patiënt én met zijn familie.’

Onderzoek
Voor het kwalitatieve onderzoek zijn over 33 casussen 83 betrokkenen geïnterviewd: zes patiënten, 30 familieleden en 47 zorgverleners.

Nivel
Door: redactie Nursing

Bekijk hier het volledige onderzoeksrapport: Communicatie en besluitvorming in de palliatieve zorg voor Turkse en Marokkaanse patiënten met kanker

Redactie Nursing.nl

10 reacties

  • no-profile-image

    Dennis

    Jacq,
    Maar dan moeten er wel verpleegkundigen zijn die de taal spreken. Bij ons op de afdeling hebben we die niet.
    Ik weet niet of er kwalitatief verschil zit tussen de vertalingen van de tolkentelefoon of verpleegkundigen, in principe voert de arts het gesprek en dient dit letterlijk vertaald te worden. Anders ga je het uiteindelijk een keer gebeuren dat een arts zich moet verantwoorden voor iets wat hij niet gezegt heeft, of anders heeft bedoeld dan dat de verpleegkundige het heeft uitgelegd.
    Het staat natuurlijk buiten kijf dat het veel persoonlijker is als er een verpleegkundige bij zit die vertaald.

  • no-profile-image

    jacq.

    Bij ons in het ziekenhuis is het communicatie probleem (lees: familie vertaalt) simpel opgelost door drie verpleegkundigen aan te stellen die vertalen voor de patient. Zij komen zelf uit Marokko of Turkijke, en spreken de taal vloeiend. Bovendien houden zij in de vertaling rekening met de cultuur, die deels ook hun eigen cultuur is. Zij zitten bij (slecht nieuws) gesprekken. Zo is de vertaling persoonlijker en de patient en de familie is tevreden.

    In de discussie dat familie niet alles vertaalt is geen rekening gehouden met het feit dat de familie ook voor het eerst hoort dat er slecht nieuws is, en dat ook moet verwerken. Bovendien is het werkelijk 'not done'dat de familie het slechte nieuws maar moet vertalen (=brengen). Bovendien: als je door een verpleegkundige laat vertalen, krijg je een kwalitatief betere vertaling dan door de tolkentelefoon. Zij weet precies wat er gezegd wordt, en hoe zij het dit het beste kan verwoorden naar de patient en diens naasten, zodat het begrepen wordt.

    De verpleegkundige moet immers vaak de woorden van de arts 'vertalen' in begrijpelijke taal voor de patient...
    jacq

  • no-profile-image

    Dennis

    @ Mark de Jong

    De patient centraal stellen en respecteren is in mijn ogen iets anders dan de familie in staat stellen hun wil op te laten leggen aan de patient. Om dit te voorkomen kun je alleen via de tolkentelefoon met de patient communiceren in eerste instantie zodat je na kunt vragen bij de patient wat deze wil. Dat kan namelijk iets heel anders zijn dan wat de familie aangeeft...

  • no-profile-image

    Mel

    Ik ben zelf vpk in opleiding, laatste jaars.
    Ik ben toch nu wel een paar jaar bezig geweest met mijn werkstuk/onderzoek "terminale zorg bij patienten met een moslim achtergrond" waarom?, omdat ik zelf bij fam en kennissen heb mee gemaakt dat zij amper tot niet goed geinformeerd waren over hun ziekte verloop, prognose etc. Dit komt ind ook vaak door taalbarriere, wat je uiteindelijk hoort is dat zij geen vertrouwen meer hebben in zowel de vpk als in de artsen.

    Wat het slechtnieuws betreft dat aan de familielid die dan tolkt voor de patient verteld wordt, is dat degene vaak niet alles verteld wat er uitgelegd is door der arts en of vpk.
    De moslims geloven in Allah en daarmee weten zij dat hij de mensen geschapen heeft en hen ook zal doen sterven wanneer hij dat wil. God heeft het leven in handen en niet de vpk en of de arts. Dat is vaak ook de reden waarom de familieleden niet het hele verhaal vertellen aan de patient, om hem/haar te weerhouden van het slechtnieuws zodat de patient nog hoop kan blijven houden.
    Persoonlijk vind ik het zelf ook heel moeilijk als je een terminale patient ziet liggen en toch weet dat hij niet langer meer te leven heeft, en gewoon moet voor doen alsof de patient nog zal herstelen puur voor je familie die nog hoop heeft'

    Ik hoop verder te kunnen komen met mijn uitgebreide werkstuk hierover en dit uiteindelijk te kunnen presenteren zodat de vpk meer begrip en duidelijkheid zal hebben hiervoor.

  • no-profile-image

    fakirova

    Ik ben zelf een buitenlandse verpleegkundige(in opleiding)en vind persoonlijk dat nederlandse taal erg belangrijk is.ik kan meerdere talen behersen dan mijn moedertaal en ben trots op. In de praktijk kom je buitenlandse patienten tegen, die geen nederlandse taal begrijpen of spreken.
    ik voel me niet op gemak, als ik een van zo`n patienten tegen kom.dan denk ik waarom doen mensen geen moeite om erbij te horen.
    dat hangt van persoon zelf, hellaas kunnen we mensen niet dwingen.
    ik doe mijn werk graag en de patienten zijn tevreden en ik ook. ik ben blij dat ik een steentje bij kan dragen in Nederlandse Maatschaappij.

  • no-profile-image

    M.Bouyaouzan

    De wens van familie is vaak ingegeven door zorgen om de geestelijk welzijn van een patient. Het is van belang om de patient wel te informeren , echter het tijdstip van melding richting patient kun je in overleg met de familie doen.De nederlandse taal is zeker belangrijk , echter we zitten nu met het gegeven dat vooral de oudere allochtone patient de nederlandse taal niet machtig zijn. Dus laten we kijken naar oplossingen.

  • no-profile-image

    Lilian

    Ga met een tolk of dubbele vraagkaart na of een patiënt (afkomst en diagnose niet van belang) er prijs op stelt dat er familie bij een gesprek aanwezig is. Bij het gesprek zelf laat je altijd een tolk aanwezig zijn, ook al wilt de familie vertalen. Een patiënt heeft recht op informatie, ook al wilt de familie deze niet geven. Alleen een arts kan beslissen om een patiënt informatie te onthouden wanneer dit de genezing kan belemmeren.

  • no-profile-image

    Mark de Jong

    Als je de patiënt echt centraal stelt, zoals wij allemaal bepleiten maar niet allemaal doen, gaat het niet om wat ík vind dat de patiënt moet weten. Dat check ik vooraf bij de familie en het maakt echt niet uit waar iemand vandaan komt. Veel allochtone hiv-patiënten willen ook niet dat iemand van de familie weet van hun hiv-status en dat heb ik te respecteren. En dat doe ik ook.

  • no-profile-image

    Sjaak van Buren

    Daarom is de nederlandsetaal zo belangrijk.
    Je kunt sommige menselijke processen niet aan iemand anders over laten.

  • no-profile-image

    broeder

    Ik denk dat je een uniforme afspraak moet hebben over de infomatieverstrekking. De kans op een inschattingsfout is anders te groot en de gevolgen van zo'n fout zullen enorm zijn. dus 1 lijn volgen lijkt mij het beste.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden