Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

Vrouwen en jongeren vaker misselijk na chemo

Vrouwen en jongere patiënten zijn vaker misselijk en hebben meer last van braken na een chemokuur dan mannen en oudere patiënten. Ook kunnen verpleegkundigen het welbevinden van de patiënt beter inschatten door de kwaliteit van leven dagelijks te meten.
Vrouwen en jongeren vaker misselijk na chemo

Dat blijkt uit onderzoek van Doranne Hilarius waar zij 10 juni op zal promoveren.

Hilarius onderzocht de waarde van kwaliteit van leven metingen in de dagelijkse oncologiepraktijk. Zij concludeerde dat het gebruik van kwaliteit van leven metingen in de dagelijkse praktijk leidt tot het bespreken van deze onderwerpen. Daarnaast zorgt het er voor dat verpleegkundigen het welbevinden van de patiënten beter kunnen inschatten. ‘Door te vragen naar belangrijke onderwerpen als misselijkheid en vermoeidheid worden de klachten beter onderkend en kun je meer gericht behandelen’, aldus Hilarius. Toch concludeert zij dat deze kennis slechts in beperkte mate invloed op het handelen van zorgverleners. ‘Dit komt waarschijnlijk doordat er geen heldere behandeltrajecten aan gekoppeld zijn. De handvatten ontbreken nu nog. Ik zou graag zien dat ook hier vervolgonderzoek naar komt.’

Misselijkheid
Ook keek Hilarius naar de zorg rond twee ernstige bijwerkingen ten gevolge van chemotherapie: vermoeidheid, en misselijkheid en braken. Zij concludeert dat misselijkheid en braken (ook wel CINV, chemotherapy induced nausea and vomiting) nog steeds een probleem zijn en een negatief effect hebben op de kwaliteit van leven. Bij de bijwerking misselijkheid en braken vond Hilarius een opvallend verschil in klachtenpatroon tussen jonge vrouwen en oudere mannen, ten nadele van de jonge vrouwen. Bij het voorkómen van misselijkheid en braken wordt te weinig rekening gehouden met patiëntenkenmerken, aldus Hilarius.

Vermoeidheid
Hilarius vond geen verband tussen vermoeidheid en het starten van een behandeling met geneesmiddelen hiertegen. Patiënten werd vaak geadviseerd het rustig aan te doen, terwijl in richtlijnen wordt aanbevolen de patiënt te stimuleren actief te blijven.

UVA, Medical Facts
Door: redactie Nursing

Abonneren
Op de hoogte blijven? Abonneer je nu op de Nursing-nieuwsbrief

Redactie Nursing.nl

Eén reactie

  • no-profile-image

    Antoinette de Gast

    Ik had chemobehandeling in 1999, na agressieve eierstok kanker die gelukkig ingekapseld zat en in zijn geheel verwijderd werd. Men vond chemo behandeling toch nuttig.
    In Oslo werd de eerste behandeling gedaan, en het verplegend personeel luisterde niet naar mijn uitleg dat mijn aderen dun en slecht waren, en zetten vrolijk de chemodrip op 'normale snelheid', wat veel pijn veroorzaakte. De volgende dag werd ik ondanks mijn klachten over braken en zwakte - ik kon niet goed lopen - toch op het vliegtuig naar Stavanager gezet....
    De daarop volgende behandelingen vonden plaats in Stavanger. Na een uitgebreid gesprek met mijn vaste toegewezen verpleegster werd de drip op een veel langzamer tempo gezet, en een briefje aan de slang dat niemand anders dan ik zelf de snelheid zou regelen. Een zak met vloeistof die normaal binnen het uur leeg zou moeten zijn duurde bij mij ruim drie uur, maar wàt een verschil! Het is dus uiterst belangrijk om te luisteren naar de patiënt, zelfs al is die niet medisch opgeleid....

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden