Gratis nieuwsbrief Meld je aan voor de gratis e-mail nieuwsbrief van Nursing, TvV en TvZ. Klik hier

'Verpleegkundige moet arts kunnen aanspreken op fouten'

Het moet normaal worden dat een verpleegkundige een arts aanspreekt op fouten, zoals dat andersom vaak al gebeurt. En het aantal sterfgevallen in ziekenhuizen moet drastisch omlaag. Dat stelt Tjibbe Joustra, voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid vandaag in Trouw.
'Verpleegkundige moet arts kunnen aanspreken op fouten'

De Onderzoeksraad voor Veiligheid maakt van de patiëntveiligheid in ziekenhuizen de komende jaren een topprioriteit. Want in ziekenhuizen is nog veel veiligheidswinst te behalen, aldus de Onderzoeksraad in het boek ‘Veiligheid in perspectief’ dat gisteren verscheen. Jaarlijks sterven ongeveer 1735 mensen in ziekenhuizen als gevolg van vermijdbare fouten en lopen circa 38.000 patiënten onnodige gezondheidsschade op ten gevolge van medisch handelen.

Domein van de arts
Volgens de Onderzoeksraad zijn ziekenhuisorganisaties het domein van artsen die hun aandacht richten op de kerntaak: het genezen van mensen en het redden van levens. De aandacht voor veiligheid verslapt daardoor weleens. ‘De Raad heeft ervaren dat artsen in ziekenhuizen in hoge mate autonoom werken en daarbij minder aandacht hebben voor hun eigen feilbaarheid en de noodzaak om daar een houding tegenover te stellen die het gezamenlijk leren van fouten mogelijk maakt. Artsen zijn niet gediend van inmenging van bestuurders, managers, collega-artsen en verpleegkundigen’, aldus Joustra in het boek ‘Veiligheid in perspectief’. Uit onderzoek van de Raad blijkt ook dat ziekenhuisorganisaties moeite hebben met het gestalte geven aan de uitgangspunten van veilige zorg, zoals transparantie van de organisatie, collegialiteit in het delen van informatie en het veilig melden en systematisch leren van incidenten.

Aanspreekcultuur
In Trouw legt Tjibbe Joustra uit dat ziekenhuisorganisaties zelf het verschil kunnen maken, door in actie te komen. ‘Het moet normaal worden dat een verpleegkundige een arts aanspreekt op fouten, zoals andersom vaak wel gebeurt. En dat bestuurders van ziekenhuizen oog hebben voor het belang daarvan en daar dus ook op sturen. Want het is duidelijk dat als de top van de organisatie zich engageert met een odnerwerp als patiëntveiligheid, dat doorwerkt naar beneden’, aldus Joustra in Trouw.

Overige branches
De zorg is overigens niet de enige branche waar de veiligheid verbeterd kan worden. Ook de veiligheid in de bouw, de chemische industrie, het wegverkeer en de digitale veiligheid staan hoog op de agenda van de raad.

Lees het volledige verslag van de Onderzoeksraad voor Veiligheid.

Onderzoeksraad voor Veiligheid, Trouw
Door: redactie Nursing, Marloes Oelen

Redactie Nursing.nl

6 reacties

  • no-profile-image

    jos

    Dit is al een heel lang aangeknauwd onderwerp.
    Het gekke is dat iedereen het er mee eens is, maar lang niet iedereen het ook daadwerkelijk doet.
    Verpleegkundigen vormen een repressietolerante groep.
    Vreselijk onzeker over wat er gaat gebeuren.Die mythe wordt door incidenten in stand gehouden.

    De schrijver had zeker geen rekening gehouden met het feit dat het voor verpleegkundigen ook heel eenvoudig is om mensen te laten sterven.
    Ondervoeding,uitdroging,medikatie,zuurstof,HYGIENE

    Het is waarschijnlijk als er 1735 opgegeven clienten overlijden DOOR de gezindheidszorg zelf , dat het werkelijke aantal beduidend hoger zal liggen.
    Dan hebben we het natuurlijk nogniet over "complicaties met verlengde ligduur", invaliditeit,handicaps en chronische afwijkingen/klachten

    Nu barst het ook van de arrogante artsen als sociale klojo's met ego's van Groningen tot Sasenheim,dus vrijwel niet te vermijden.Conflicten worden bij voorbaat vermeden, tegen de zin wordt aan onzin toegegeven, en klunzen van die artsen, al dan niet beschonken, wordt niet aan de kaak gesteld omdat de ziekenhuiscultuur gezorgd heeft voor vervelende precedenten(ontslag, andere positie e.d.)en hear say.
    Dit betekent tevens dat je je beroep niet ziet als een zelfstandige professie maar als een verlengde arm en slaafje van de medische/therapeutische discipline.
    Terwijl dit onderhuids blijft woekeren.
    Zeggen en doen verschillen dan enorm.

    Ook in de ziekenhuiscultuur moet het helder zijn wat door de leiding zal worden ondersteund.
    Dat kan bijv. in een circulaire aan alle disciplines kenbaar worden gemaakt, dat alle medewerkers die direct bij de patientenbehandeling en zorg zijn betrokken, elkaar dienen aan te spreken op (vermeende) fouten.
    Daarna kan dit in dit in verschillende gremia apart nog aan de orde komen en gaat de kogel door de kerk.

  • no-profile-image

    jos

    Dit is al een heel lang aangeknauwd onderwerp.
    Het gekke is dat iedereen het er mee eens is, maar lang niet iedereen het ook daadwerkelijk doet.
    Verpleegkundigen vormen een repressietolerante groep.
    Vreselijk onzeker over wat er gaat gebeuren.Die mythe wordt door incidenten in stand gehouden.

    De schrijver had zeker geen rekening gehouden met het feit dat het voor verpleegkundigen ook heel eenvoudig is om mensen te laten sterven.
    Ondervoeding,uitdroging,medikatie,zuurstof,HYGIENE

    Het is waarschijnlijk als er 1735 opgegeven clienten overlijden DOOR de gezindheidszorg zelf , dat het werkelijke aantal beduidend hoger zal liggen.
    Dan hebben we het natuurlijk nogniet over "complicaties met verlengde ligduur", invaliditeit,handicaps en chronische afwijkingen/klachten

    Nu barst het ook van de arrogante artsen als sociale klojo's met ego's van Groningen tot Sasenheim,dus vrijwel niet te vermijden.Conflicten worden bij voorbaat vermeden, tegen de zin wordt aan onzin toegegeven, en klunzen van die artsen, al dan niet beschonken, wordt niet aan de kaak gesteld omdat de ziekenhuiscultuur gezorgd heeft voor vervelende precedenten(ontslag, andere positie e.d.)en hear say.
    Dit betekent tevens dat je je beroep niet ziet als een zelfstandige professie maar als een verlengde arm en slaafje van de medische/therapeutische discipline.
    Terwijl dit onderhuids blijft woekeren.
    Zeggen en doen verschillen dan enorm.

    Ook in de ziekenhuiscultuur moet het helder zijn wat door de leiding zal worden ondersteund.
    Dat kan bijv. in een circulaire aan alle disciplines kenbaar worden gemaakt, dat alle medewerkers die direct bij de patientenbehandeling en zorg zijn betrokken, elkaar dienen aan te spreken op (vermeende) fouten.
    Daarna kan dit in dit in verschillende gremia apart nog aan de orde komen en gaat de kogel door de kerk.

  • no-profile-image

    Simon

    Oude wijn in nieuwe zakken.
    Is dit een serieus onderzoek geweest?
    25 jaar geleden werden de gedane aanbevelingen al
    onder de aandacht gebracht!

  • no-profile-image

    Roger Vanhaverbeke

    Ik sluit me volledig aan bij wat Bert heeft verwoord en ik vermoed dat weinig zal veranderen na 42 jaar werken in de zorg en 31 jaar werken als verantw. van een afdeling kan ik alleen maar zeggen dat het hier gaat over MACHT en voor de directie binnenbrengen van geld.(prestatie-geneeskunde)..nu mag je gelukkig al eens je gedacht zeggen en soms worden zaken aux sérieux genomen maar meestal wordt het aangebrachte genegeerd of gaat in de zaak in de vuilbak, ik kan daarvan héél wat verhalen ophalen zonder te blozen, en inderdaad wanneer men er voorvecht wordt men meestal op een zijspoor gerangeerd en dan verlaat je best het schip alvorens men je jaren pest.

  • no-profile-image

    Bert

    Deze discussie liep eind jaren 80 van de vorige eeuw ook al. Hier zie je dus hoe moeilijk het is om een cultuur te veranderen. Dit is alleen mogelijk van boven naar beneden in een organisatie en hier zijn de ziekenhuisdirecties en raden van toezicht verantwoordelijk voor.

  • no-profile-image

    Bert

    Ik een aantal ziekenhuizen staat de patiënt centraal. Maar in de meeste ziekenhuizen en verpleegtehuizen staat de hiërarchie centraal en wordt de verpleegkundige die zijn/haar mond opendoet, als lastig ervaren. Ik stel voor om een teamverantwoordelijkheid in te stellen. Als een verpleegkundige e.d. dan iets naar voren brengt en de arts of anderen dit negeert en/of de kop indrukt en er vallen slachtoffers, dan is diegene die zijn macht heeft misbruikt verantwoordelijk en zal daar de consequenties van moeten ervaren en krijgt de lastige persoon een pluim en wordt als goed voorbeeld gezien. De leiding van een instelling zou achter zijn personeel moeten staan en niet diegene met de meeste macht steunen. In het verleden zijn al te veel denkende mensen de gezondheidszorg uitgejaagd. Hoe denk je dan kwaliteit over te houden.

Of registreer je om te kunnen reageren.

Nursing is een uitgave van Bohn Stafleu van Loghum, onderdeel van Springer Media B.V.
Voorwaarden